I SA/Op 14/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002 r. wskutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Skarżąca "A" Sp. z o.o. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 listopada 2007 r. Wraz ze skargą opłaciła wpis stosunkowy w kwocie 1.277 zł. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2008r. wezwał skarżącą do uzupełnienia wpisu od skargi kwotą 223 zł w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca brakującej części wpisu nie uzupełniła toteż postanowieniem z dnia 25 lutego 2008r. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 §3 ustawy z dnia 39 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: P.p.s.a.]. Skarżąca wniosła od tego postanowienia skargę kasacyjną, która postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 sierpnia 2009r. o sygn. akt II FSK 711/08 została oddalona. Skarżąca jednocześnie ze skargą kasacyjną w dniu 5 marca 2008r. (poprzez oddanie pisma w urzędzie pocztowym Opole 1) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia brakującego wpisu od skargi. Wniosek uzasadniła tym, że gdy tylko jej pełnomocnik otrzymała zarządzenie dotyczące uzupełnienia wpisu od skargi to wystąpiła do zarządu spółki o akceptację takiej płatności. Podała przy tym m.in. kwotę płatności tj. 233zł (zamiast 223zł) oraz wskazała rachunek bankowy WSA w Opolu. Jednak pracownik spółki M. W. wykonująca przelew wprowadziła błędny numer rachunku bankowego sądu, co spowodowało, że środki pieniężne zamiast trafić do WSA w Opolu zostały skierowane na rachunek bankowy Sądu Rejonowego w Opolu. O błędnym skierowaniu zapłaty strona oraz jej pełnomocnik dowiedzieli się dopiero z chwilą otrzymania postanowienia Sądu dotyczącego odrzucenia skargi. Skarżąca argumentowała, że uchybienie nie było zawinione ponieważ numery rachunków oby sądów są podobne i różnią się tylko 8 środkowymi cyframi (z pozostałych 26). Omyłkę spowodował komputer, który po wprowadzeniu początkowych cyfr rachunku bankowego przypisał doń rachunek Sądu Rejonowego w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunki przywrócenia terminu do dokonania spóźnionej czynności regulują przepisy art. 86 i art. 86 P.p.s.a. Zasadą jest, że czynność podjęta przez stronę po terminie jest bezskuteczna – art. 85 P.p.s.a. Aby przywrócić termin do dokonania spóźnionej czynności łącznie muszą wystąpić przesłanki określone w zacytowanych przepisach, a to: musi zostać złożony wniosek o przywrócenie terminu, termin na złożenie wniosku wynosi 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, spóźnienie musi negatywnie rzutować na sytuację prawną strony, we wniosku należy uprawdopodobnić, że spóźnienie nie było zawinione, wraz z wnioskiem należy dopełnić spóźnionej czynności. Wszystkie te przesłanki muszą zostać spełnione łącznie (kumulatywnie). W niniejszej sprawie skarżąca nie spełniła wszystkich wymogów przywrócenia terminu do uzupełniania brakującej części wpisu od skargi. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa sądowoadministracyjnego brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie sądu obowiązek dochowania należytej staranności przy wykonywaniu czynności w tym postępowaniu sądowym nie został przez skarżącą zachowany, a tym samym uchybienie terminu było zawinione. Nie można uwzględnić argumentu skarżącej, że omyłka pracownicy dokonującej przelewu dotyczącego wpisu od skargi spowodowana była tym, że numery rachunków bankowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oraz Sądu Rejonowego w Opolu są podobne i różnią się tylko 8 środkowymi cyframi z pozostałych 26. Natomiast omyłkę spowodował komputer, który po wprowadzeniu przez pracownicę początkowych cyfr rachunku przypisał doń rachunek Sądu Rejonowego w Opolu. Zdaniem Sądu skarżąca odpowiada w pełnym zakresie za działania osób, którymi się posługuje. Okoliczności występujące w niniejszej sprawie nie mają charakteru obiektywnego, lecz subiektywny, czyli uzależniony od strony. Skarżąca posługując się osobą ze swojego personelu administracyjnego wykonującą zadania w zakresie realizacji przelewów bankowych, wywołała okoliczności, na które miała wpływ, ponieważ poleciła pracownikowi wykonywanie czynności pod swoim kierownictwem. Sąd zdaje sobie sprawę, że programy komputerowe, gdy tylko rozpoznają choćby częściowo już wcześniej użyty numer, dotyczący przykładowo rachunku bankowego, to przy kolejnym wprowadzeniu początkowych cyfr tego numeru sugerują użycie numeru poprzednio zapamiętanego. Jednak to rolą pracownika, którym spółka się posługuje sprawdzić jest czy sugerowany przez program komputerowy numer rachunku odpowiada w całości numerowi właściwemu. W tej sprawie pracownica wprowadziła, w ślad za podpowiedzią programu komputerowego, numer rachunku 24 1010 1401 0013 9722 3100 0000 należący do Sądu Rejonowego w Opolu, podczas gdy powinien to być numer 24 1010 1401 0051 8022 3100 0000 należący do WSA w Opolu. W istocie rzeczy rachunki te różnią się od siebie środkowymi 8 cyframi, lecz od służb księgowych, należy wymagać szczególnej staranności przy wykonywaniu przelewów bankowych tak, aby trafiały one na właściwe konta bankowe. W przeciwnym razie mamy do czynienia z niedbalstwem, które jest postacią zawinienia tego rodzaju, że nie może usprawiedliwiać uchybienia terminu do należytego opłacenia skargi. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo sądowe – przykładowo w sprawach o sygn. akt: I OZ 843/08, I GZ 2/08, II Fz 417/08, II Fz 459/08, FZ 552/04, I SA/Gd 1676/99, którego poglądy Sąd podziela. W związku z tym wobec niespełnienia przez skarżącą przesłanki braku winy warunkującej przywrócenie uchybionego terminu, Sąd na podstawie art. 86 §1 w zw. z art. 87 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.