I SA/Op 157/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w [...] na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowej w Opolu z dnia 12 grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia : odrzucić skargę A Spółka z o.o. w [...] / dalej jako Spółka; Skarżąca/ wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowej w Opolu z dnia 12 grudnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, domagając się jego uchylenia , jako naruszającego prawo. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wnosząc o jej oddalenie w dalszej kolejności wyjaśnił również , że Skarżąca, przed wniesieniem skargi, nie występowała do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w art. 52 § 2 p.p.s.a. Natomiast stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 12 grudnia 2014 r., wydane na podstawie art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p.", oraz na podstawie art. 87 § 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej "u.p.t.u." , w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. w kwocie 32.024 zł , do czasu zakończenia postępowania podatkowego. Zawierało ono pełne pouczenia o trybie i sposobie jego ewentualnego zaskarżenia do sądu administracyjnego, w tym w szczególności o konieczności uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W zaistniałym w sprawie stanie faktycznym, niezbędnym było zatem przed złożeniem skargi do Sądu wyczerpanie wymogu formalnego wynikającego z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., warunkującego skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego, tj. wystąpienia do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Postanowienie naczelnika urzędu skarbowego o przedłużeniu terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, ma bowiem charakter indywidualnego aktu o charakterze zewnętrznym i publicznoprawnym, nie będącego ani decyzją ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Jak wynika zarówno z akt sprawy jak i z treści samej skargi Spółka przed wniesieniem skargi do Sądu nie spełniła tego wymogu formalnego , albowiem nie doszło do wystąpienia przez nią do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa mającego mieć miejsce w tym konkretnym, objętym skargą postanowieniu z dnia 12 grudnia 2014 r. Nr [...]. Wprawdzie Skarżąca wskazuje na fakt skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jednakże odwołuje się w tym względzie do swojego pisma z dnia 11 czerwca 2014r. Jak wynika z akt sprawy przywołane w skardze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczyło innego wcześniejszego postanowienia tegoż organu, a mianowicie z dnia 26 maja 2014r. nr [...] wydanego również w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. w kwocie 32.024 zł , jednakże do dnia 15 grudnia 2014r. Z akt administracyjnych nie wynika natomiast, aby Skarżąca wystąpiła do organu ze wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w odniesieniu do obecnie skarżonego postanowienia z dnia 12.12.2014r. dotyczącego kolejnego przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za grudzień 2013 r. Za takie skuteczne wezwanie nie można bowiem uznać wskazywanego przez Skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego w stosunku do innego wcześniejszego aktu. W konsekwencji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia, w rozpoznawanej sprawie nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.