I SA/Op 183/04
PostanowienieWSA w Opolu2005-01-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Grzegorz Gocki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę organu gminy w sprawie podatku od nieruchomości, wniesiona bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Niewypełnienie tego warunku skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca G. K. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Baborowie dotyczącą wysokości stawek podatku od nieruchomości. Skarga została wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, co stanowiło warunek dopuszczalności skargi na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Organ gminy wniósł o oddalenie skargi, wskazując na prawidłowość ustalonych stawek i brak wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Baborowie z dnia 2 grudnia 2002r. nr II-10/02 w przedmiocie wysokość stawek podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę
Skarżąca G. K. w skardze z dnia 20 września 2003r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 lipca 2003r nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003r., przekazanej w związku z reorganizacją sądownictwa administracyjnego, właściwemu do jej rozpoznania po 1.01.2004r. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu, równocześnie wniosła o uchylenie uchwały Rady Miejskiej w Baborowie z dnia 2 grudnia 2002 nr II-10/02 w zakresie określenia wysokości stawek w podatku od nieruchomości.
Z uwagi na to, że w ramach skargi strony z dnia 20 września 2003r. przedmiotem zaskarżenia była zarówno decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 lipca 2003r nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003r. jak i uchwała Rady Miejskiej w Baborowie z dnia 2 grudnia 2002 nr II-10/02 w zakresie określenia wysokości stawek w podatku od nieruchomości, oba te przedmioty postępowania sądowoadministracyjnemu podlegały rozpoznaniu w ramach odrębnych postępowań sądowych.
W ramach niniejszego postępowania prowadzonego pod sygn.I SA/Op 183/04 wyłączonego ze sprawy o sygn. I SA/Wr 2525/03 (skarga na decyzję ustalająca wymiar podatku od nieruchomości za 2003r.) przedmiotem rozpoznania przez Sąd jest wyłącznie wniosek skarżącej o uchylenie uchwały Rady Miasta Baborów.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Gminy Baborów wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż ustalone w ramach zaskarżonej uchwały stawki w podatku od nieruchomości mieszczą się w granicach zakreślonych przez ustawodawcę w ustawie z dnia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. nr 9 ,poz. 84 z późń. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie podejmowania spornej uchwały.
Równocześnie w piśmie procesowym z dnia 18.01.2005r. dodatkowo wskazał, iż skarżąca przed wywiedzeniem skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Baborowie z dnia 2 grudnia 2002 nr II-10/02 w zakresie określenia wysokości stawek w podatku od nieruchomości nie wzywała Gminy Baborów w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142,poz.1591 z późń. zm.) do usunięcia naruszenia prawa.
W tym stanie faktycznym sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Zgodnie z obowiązującym w dacie wniesienia rozpoznawanej skargi art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2001r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, obowiązywał szczególny tryb zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał i zarządzeń organów gminy.
W myśl uregulowania art. 101 ust. 1 ustawy każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publiczej, może –po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia- zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przy czym stosownie do art. 101 ust 3 ustawy w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.
Skarga do sądu administracyjnego wniesiona w trybie art. 101 ustawy jest dopuszczalna dopiero wówczas, gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi uwzględnienia złożonego wezwania o usunięcie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (art.35 i 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)
Zatem aby opisany wyżej tryb wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przedmiotową uchwałę Rady Miejskiej w Baborowie mógł być uruchomiony skarżąca winna uprzednio złożyć wniosek o usunięcie naruszenia tą uchwałą jej interesu prawnego lub uprawnienia.
Jak wynika z akt sprawy skarżąca przed wywiedzeniem skargi do Sądu nie dokonała tej czynności, a tym samym niedopełniła ustawowych warunków do skutecznego wywiedzenia skargi na uchwałę rady gminy.
Wobec powyższego, na mocy przepisu art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) należało odrzucić skargę jako niedopuszczalną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło