I SA/Op 189/13
PostanowienieWSA w Opolu2013-04-15
Skład orzekający: Marta Wojciechowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały organu powiatu jest zasadny, jeśli rozstrzygnięcie to nie jest jeszcze prawomocne?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego stwierdzającego nieważność uchwały organu powiatu jest bezprzedmiotowy, jeśli rozstrzygnięcie to nie jest jeszcze prawomocne. Zgodnie z art. 85 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatowym, rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi lub z dniem oddalenia/odrzucenia skargi. Do czasu uzyskania prawomocności, rozstrzygnięcie nadzorcze nie wywołuje skutków prawnych, a jego moc jest zawieszona. Ponadto, stwierdzenie nieważności uchwały przez organ nadzoru wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.Stan faktyczny
Powiat Kluczborski zaskarżył uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Opolu stwierdzającą nieważność uchwały Rady Powiatu w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania uchwały RIO, argumentując, że jej wykonanie uniemożliwi zaciągnięcie kredytu i doprowadzi do zawieszenia funkcjonowania powiatu. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu Kluczborskiego na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Opolu z dnia 30 stycznia 2013 r. Nr 3/6/2013 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej w związku z wnioskiem strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu
Uchwałą z dnia 30 stycznia 2013 r. Nr 3/6//2013 Regionalna Izba Obrachunkowa w Opolu orzekła o nieważności uchwały Rady Powiatu w Kluczborku z dnia 27.12.2012r. nr XXVII/205/2012, w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej z powodu naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 6 w związku z art. 72 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz.U. nr 157, poz. 1240 ze zm.)
Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem Powiat Kluczborski wniósł skargę do tut. Sądu, w której, obok żądania uchylenia zaskarżonej uchwały w całości, zawarł również wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
Uzasadniając wniosek strona skarżąca podniosła, iż zaskarżone orzeczenie ma bezpośredni wpływ na sytuację ekonomiczną powiatu Kluczborskiego, albowiem ingeruje w jego politykę finansową, uniemożliwiając zaciągnięcie kredytu długoterminowego w kwocie [...] zł z przeznaczeniem na jego bieżącą działalność. Skutkuje to de facto bardzo wysokim prawdopodobieństwem zawieszenia funkcjonowania Powiatu z uwagi na brak środków finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.), stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl § 3 tego przepisu po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż wskazany powyżej przepis art. 61 § 1 p.p.s.a. nie ma charakteru bezwzględnego. Przepisy szczególne mogą bowiem wprowadzać odmienne uregulowania tej kwestii. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 85 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi albo z dniem oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd.
Zgodnie z przyjętym orzecznictwem sądów administracyjnych prawomocność rozstrzygnięcia nadzorczego należy łączyć z jego wykonalnością. Zatem stosownie do treści analizowanego przepisu ustawy o samorządzie powiatowym, nieprawomocne rozstrzygnięcie nadzorcze (a więc takie, względem którego nie upłynął jeszcze termin jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, bądź też które zostało już do takiego sądu zaskarżone, a sprawy jeszcze nie rozstrzygnięto) nie wywiera skutku prawnego. Materia, której ono dotyczy nie ulega zatem żadnym merytorycznym zmianom w okresie tej nieprawomocności. Rozstrzygnięcie nadzorcze staje się bowiem wykonalne dopiero z chwilą uzyskania prawomocności. Innymi słowy w przypadku podjęcia przez organ nadzoru rozstrzygnięcia o stwierdzeniu nieważności aktu organu powiatu, rozstrzygnięcie to stanie się wykonalne dopiero z chwilą uzyskania prawomocności, czyli z momentem rozpoznania przez Sąd skargi wniesionej na ten akt (por. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2000 r. sygn. akt II SA 1331/2000, II SA 1332/2000, wyrok NSA z dnia 25 listopada 1999 r. sygn. akt I SA 1483/99, wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 listopada 2006 r. sygn. II SA/Wa 1260/06- dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i pozostałe powołane poniżej orzeczenia). Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 1.10.2010 r. sygn. akt I OSK 1143/10, w pełni podzielanym przez tut. Sąd, "gdy chodzi o rozstrzygnięcia nadzorcze, konstrukcja prawomocności (ostateczności) musi być utożsamiana z faktem wywołania skutku prawnego w sensie włączenia do obrotu prawnego dyspozycji (normy) o określonym charakterze. Do czasu uprawomocnienia się rozstrzygnięcia organu nadzoru nie jest ono jeszcze prawnie wiążące, co oznacza, że jego moc jest niejako "zawieszona" w czasie. Dopiero upływ terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego bądź oddalenie lub odrzucenie skargi przez sąd czynią owo rozstrzygnięcie skutecznym. Konstrukcja prawomocności i związanej z nią wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego jawi się jako zasadnicza gwarancja poszanowania zasady bezpieczeństwa prawnego i pewności prawa, bowiem do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Sąd lub bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi, rozstrzygnięcie nadzorcze jeszcze nic nie zmienia w obowiązującym stanie prawnym. (...) Przepis art. art. 85 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatowym mówiący o przesłankach prawomocności rozstrzygnięcia nadzorczego, daje powiatowi tymczasową ochronę prawną przed skutkami nieprawomocnych a kwestionowanych przez nią ingerencji organu nadzorczego. Nie podważa to oczywiście wywołania skutków prawnych przez prawomocne rozstrzygniecie nadzorcze z mocą ex tunc. Nieprawomocne rozstrzygniecie nadzorcze stwierdzające nieważność określonej uchwały wywołuje skutki jak postanowienie o wstrzymaniu wykonania uchwały organu powiatu. Stan taki trwa do uprawomocnienia się rozstrzygnięcia nadzorczego."
Skoro w niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to należy stwierdzić, iż zaskarżona uchwała RIO w Opolu z dnia 30 stycznia 2013 r. Nr 3/6//2013 nie jest prawomocna, a tym samym nie podlega wykonaniu. Oznacza to, iż wniosek Powiatu Kluczborskiego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bezprzedmiotowy.
Zauważyć także należy, że wstrzymanie wykonalności rozstrzygnięcia nadzorczego byłoby orzeczeniem contra legem, jako że przepis art. 80 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatu zawiera odrębną regulację prawną w zakresie mocy obowiązującej takiego rozstrzygnięcia, stanowiąc, iż stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu powiatu wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Uwzględnienie żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego niweczyłoby skutki przyjętego w ustawie rozwiązania, którego charakter prawny pozwala na zaliczenie go do regulacji bezwzględnie obowiązujących (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 17.12.2009 r. sygn. II SA/Rz 894/09, post. NSA oz. we Wrocławiu z dnia 06.05.2003 r. sygn. II SA/Wr 708/03).
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło