I SA/Op 201/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik Sędziowie Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Protokolant st. inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011r. na rozprawie sprawy ze skargi "I" Spółka Akcyjna w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 15 lutego 2011r., Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. postanawia zawiesić postępowanie Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu "A" S.A. w O. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 15 lutego 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 26.10.2010 r., którą określono skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. w wysokości 25.127,00 zł oraz odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za miesiące od stycznia do września 2005r. w kwocie 443,00 zł -wyliczone na dzień 31.03.2006 r. Natomiast skarżąca w złożonym za rok 2005 zeznaniu CIT 8 zadeklarowała podatek w kwocie 20.090,00, czyli o 5.037,00 zł niższy od zobowiązania podatkowego określonego w decyzji organu I instancji. Ustalona przez organ różnica wynikała z: 1. wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów roku podatkowego 2005 kwoty 18.500 zł na którą składają się wydatki na usługę prawną polegająca na opracowaniu nowego statutu spółki (18.000zł) oraz wydatki za sporządzenie dodatkowego bilansu spółki (500zł) 2. zwiększenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę 2.956,45 zł stanowiącą sumę odpisów amortyzacyjnych od podwyższonej o nakłady na ulepszenie wartości początkowej środka trwałego – budynku biurowego przy ul. K. w O. oraz od nowych środków trwałych tj. 2 kotłów gazowych 3. nieodliczenia od dochodu 50% straty za rok 2003 w kwocie 10.968,00 zł na podstawie art. 7 ust. 5 updop, gdyż za ten rok wg organów strata nie wystąpiła, a wynika to z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30.10.2009r. nr [...]. Jak ustalono, Spółka poniosła w 2002 r. wydatki na prace przeprowadzane w budynku położonym w O. przy ul. K. w łącznej kwocie 362.75,36 zł i poprzez konto rozliczeń międzyokresowych przypisała je do 3 kolejnych lat podatkowych: 119.372,74 zł - do roku podatkowego od 1.01.2002 r. do 11.12.2002 r., 20.096,72 zł - do roku podatkowego od 12.12.2002 r. do 31.12.2002 r. i kwotę 223.280,90 zł - do roku podatkowego 2003 r. W związku z kontrolą dotyczącą prawidłowości rozliczeń w omawianym podatku za rok 2002 i 2003, Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu dwiema decyzjami z dnia 30.10.2008 r. uchylił zaskarżone odwołaniem strony decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 10.12.2008 r. w przedmiocie określenia skarżącej wysokości zobowiązania w tym podatku za wskazane lata podatkowe i określił wysokość straty za rok podatkowy od dnia 1.01.2002 r. do dnia 11.12.2002 r. na kwotę 106.793,71 zł, umarzając postępowanie w zakresie odsetek od zaliczek na podatek dochodowy. Decyzją z tej samej daty obejmującą rok podatkowy od dnia 12.12.2002 r. do dnia 31.12.2002 r., w związku z odliczeniem części powyższej straty orzekł, że należny podatek dochodowy nie wystąpił. Dokonując wyliczenia należności objętej kwestionowaną decyzją, organy skarbowe pomniejszyły podstawę opodatkowania o kwotę 10.968,00 zł w związku z nieodliczeniem od dochodu straty za rok 2003, wobec niewystąpienia straty za ten rok, a znalazło to odzwierciedlenie w decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30.10.2009r. nr [...]. Nadto WSA w Opolu wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Op 18/10 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30.10.2009 r. określająca wysokość straty za rok podatkowy od dnia 1.01.2002 r. do dnia 11.12.2002r. Od wyroku tego Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie i postępowanie to jest w toku. W związku z tą sprawą, WSA w Opolu zawiesił postępowanie zainicjowane skargą wniesioną przez spółkę na decyzję dotyczącą roku 2003, którą opisano wyżej. Na rozprawie w dniu 15 czerwca 2011r. pełnomocnik Dyrektora Izby wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie z uwagi na zależność między niniejszym postępowaniem, a rozstrzygnięciem określającym wymiar podatku dochodowego za 2002r., z którego wynikało rozliczenie zarówno roku podatkowego 2003, jak i roku 2005, do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie skargi kasacyjnej od wyroku sygn. akt I SA/Op 18/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zdaniem Sądu postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.]. Zgodnie z powołanym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej obecnie sprawie występuje tego rodzaju zależność między jej rozstrzygnięciem, a wynikiem postępowania kasacyjnego toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w odniesieniu do sprawy zakończonej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 30.10.2009 r. dotyczącą roku podatkowego obejmującego okres od dnia 1.01.2002 r. do dnia 11.12.2002 r., którą określono wysokość straty za wskazany rok podatkowy. O część straty określonej tą decyzją została obniżona podstawa opodatkowania w decyzji dotyczącej 2003 r., co rzutuje także na wysokość podatku określonego decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie. Należy też podkreślić, że część ustaleń dotyczących roku podatkowego 2005 wynika z tych samych zdarzeń faktycznych, które były brane pod uwagę przy podejmowaniu rozstrzygnięć dotyczących roku 2002 i 2003. Zatem określenie wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. zależy od ustaleń dotyczących prawidłowości rozliczeń podatkowych za wskazane wcześniejsze lata podatkowe, a tym samym od wyniku będącego w toku postępowania sądowoadministracyjnego w tamtych sprawach. Wobec powyższego zasadne jest zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie.