I SA/Op 220/09
PostanowienieWSA w Opolu2009-08-12
Skład orzekający: Gerard Czech
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej zobowiązanie podatkowe może zostać uwzględniony, jeśli sama decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności nie nadaje się do wykonania?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej ustalającej zobowiązanie podatkowe nie może zostać uwzględniony, ponieważ decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności sama w sobie nie nadaje się do wykonania. Skutki prawne w postaci obowiązku zapłaty podatku wynikają z ostatecznej decyzji ustalającej to zobowiązanie, a nie z decyzji odmawiającej stwierdzenia jej nieważności. W związku z tym, nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca M. K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji ustalającej jej łączną zobowiązanie pieniężne na 2003 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony trudną sytuacją finansową i zdrowotną skarżącej oraz wysokością zobowiązania podatkowego. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2003r., wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżąca M. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 czerwca 2008r., wydaną w trybie art. 221 Ordynacji podatkowej, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2003r. Zobowiązanie ustalone zostało decyzją Burmistrza Kluczborka z dnia 14 lipca 2003r., utrzymaną w mocy decyzją SKO w Opolu z dnia 2 października 2003r. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze nie zawierał odrębnego uzasadnienia i został oparty o argumentację odnoszącą się do legalności zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 28 lipca 2008r. wskutek wezwania do wskazania okoliczności uzasadniających wniosek podał, że wykonanie decyzji zrodzi po stronie skarżącej niepowetowaną stratę, gdyż nie prowadzi ona już działalności gospodarczej, a powstałe w wyniku tej działalności zadłużenie spłaca w ratach po 274,56zł miesięcznie z emerytury wynoszącej 1.098,26zł brutto. Skarżąca jest schorowana, ma 77 lat i nie jest w stanie uiścić podatku od nieruchomości w kwocie 58.798zł; uzasadniają to również dokumenty będące podstawą przyznania jej prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Przedmiotem wstrzymania mogą być, bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (tak NSA w postanowieniu z 23 stycznia 1997r. sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z.3, poz. 54, t.1). Są to akty które wywołują skutki w sferze prawa materialnego. Tej cechy prawnej nie ma jednak decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie. Łączne zobowiązanie podatkowe w podatku rolnym i podatku od nieruchomości zostało ustalone skarżącej wskutek postępowania podatkowego prowadzonego przez Burmistrza Kluczborka. W toku instancji decyzja ustalająca wysokość podatku została utrzymana w mocy decyzją SKO w Opolu z dnia 2 października 2003r. i stała się ostateczna (art. 128 Ordynacji podatkowej). W związku z tym to ona rodzi skutki w sferze prawa materialnego nakładając na skarżącą obowiązek zapłaty podatku, który w przypadku braku dobrowolnego uiszczenia podlega przymusowemu wykonaniu.
Natomiast skarżąca podjęła próbę wzruszenia tej decyzji poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie jej nieważności. SKO w Opolu nie podzieliło zarzutów skarżącej i stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej odmówiło.
Zauważyć też należy, iż skarżąca wniosek o wstrzymanie wykonania sformułowała w ten sposób, że wniosła o "wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie płatności (...)". Takie stwierdzenie w ocenie Sądu prowadzi do wniosku, iż intencją skarżącej było wywołanie skutku w postaci tymczasowego wstrzymania obowiązku zapłaty określonego już wcześniej podatku. Jednak w tej fazie postępowania skutek ten nie mógł nastąpić, ponieważ zaskarżona decyzja w istocie nie nadaje się do wykonania. Nie wywołuje ona po stronie skarżącej żadnego obowiązku, a po stronie organu podatkowego nie rodzi żadnego uprawnienia. Utrzymanie w mocy decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie ustalenia zobowiązania podatkowego jest rezultatem postępowania nadzwyczajnego i nie rzutuje na wykonanie określonego zobowiązania tak długo, jak długo wynika ono z utrzymującej się w obrocie prawnym ostatecznej i wykonalnej decyzji.
Podsumowując stwierdzić należy, iż skoro w obecnie zaskarżonej decyzji nie występują prawa lub obowiązki, które mogłyby podlegać wykonaniu, to tym samym nie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mogące uzasadnić wstrzymanie wykonania tej decyzji (tak też NSA w postanowieniu z dnia 21 lipca 2009r. w sprawie sygn. akt II OZ 605/09).
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło