I SA/Op 282/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 29 kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2010 r. oraz kwoty podatku do zapłaty, postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. D. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 2.214 zł (słownie: dwa tysiące dwieście czternaście), zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 414 zł (słownie: czterysta czternaście). Postanowieniem z dnia 19 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przyznał skarżącemu G. K. (dalej jako skarżący), w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 29 kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2010 r. oraz kwoty podatku do zapłaty, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia adwokata. W dniu 11 stycznia 2017 r. zapadł wyrok oddalający skargę na wskazaną wyżej decyzję. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismem sporządzonym w dniu 17 stycznia 2017 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika – adw. D. S., w miejsce zwolnionego adw. S. W. W dniu 22 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego adw. D. S. sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie pismem sporządzonym również 22 stycznia 2017 r. zwrócił się o przyznanie kosztów za sporządzenie tej opinii i oświadczył, że nie dokonano w tym względzie żadnych opłat. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.718) referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosownie do przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tj. Dz. U. z 2015, poz. 1801) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę ustala się w wysokości co najmniej połowy opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4. Na mocy § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia opłatę maksymalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 8 (rozdział 2 rozporządzenia). Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec 2010 r. oraz kwoty podatku do zapłaty, gdzie wartość przedmiotu sporu opiewa na kwotę 37.918 zł. Stosownie do postanowień przepisu § 8 rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy w wysokości 37.918 zł (t.j. przy wartości powyżej 10.000 zł do 50.000 zł) opłata maksymalna wynosi 4.800 zł, zaś połowa tej opłaty (§ 4 ust. 1 rozporządzenia) 2.400 zł. Z kolei w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b, rozporządzenia postanowiono, iż za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy w drugiej instacji nie prowadził ten sam adwokat, wynagrodzenie wynosi 75% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, co w przedmiotowej sprawie oznacza wynagrodzenie w kwocie 1.800 zł. Zatem kierując się dyspozycją powołanych wyżej przepisów wynagrodzenie pełnomocnika adw. D. S. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi na decyzję dotyczącą określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2010 r. oraz kwoty podatku do zapłaty, należało ustalić w wysokości wynosi 1.800 zł. Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze . Zatem mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.