I SA/Op 292/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i określenie kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia : odrzucić skargę Strona skarżąca A Sp. z o.o. w D. udzieliła pełnomocnictwa doradcy podatkowemu do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi wszelkich instancji. Na podstawie tego pełnomocnictwa doradca podatkowy wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i określenie kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 19.10.2007r. wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi przez uprawnioną osobę oraz uiszczenie wpisu sądowego. Jednocześnie poinformowano stronę, iż doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach celnych, wskazując na przepis art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 41 ustawy z dnia 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002r. nr 9, poz.86). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącej doręczone w dniu 25.10.2007r. Jednakże braki skargi we wskazanym zakresie nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi "może być adwokat lub radca prawny (...), a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne". Takim przepisem szczególnym jest art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.), uprawniający doradcę podatkowego "do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu, w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych, w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych", zdefiniowanych w art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. nr 8, poz.60 ze zm.). Doradca podatkowy nie jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innych sprawach niż dotyczące bezpośrednio obowiązków podatkowych, np. w sprawach celnych. Decyzje administracyjne wydawane w sprawach celnych nie są decyzjami w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych, a więc doradca podatkowy nie jest uprawniony w takich sprawach do reprezentowania strony, w tym do wniesienia skargi (patrz: postanowienie NSA z 12.12.2005r., sygn. akt I GSK 2703/05, wyrok NSA z dnia 14.07.2005r. sygn. akt GSK 693/04 ONSAiWSA 2005/1/6, postanowienie NSA z dnia 14.04.2005 sygn. akt I GSK 488/05, LEX 238597, wyrok NSA z dnia 22.02.2005r. sygn.akt GSK 1348/04, LEX 167984). W ocenie Sądu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy fakt, iż w jednej decyzji organ uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określił kwotę długu celnego oraz prawidłową kwotę podatku VAT. Taki kierunek wykładni prezentowany jest w dotychczasowym orzecznictwie NSA. W wyroku z dnia 17.08.2004r., sygn.akt GSK 776/04 ,LEX 189898 sąd oddalił skargę kasacyjną na postanowienie sądu I instancji odrzucające skargę doradcy podatkowego na decyzję organu celnego, w której obok wartości celnej towaru i kwoty wynikającej z długu celnego określono podatek od towarów i usług. Konsekwencją uznania braku należytej reprezentacji strony skarżącej i nieusunięcia tego braku w wyznaczonym terminie jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.