I SA/Op 294/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 13 lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011r. na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. postanawia : odrzucić skargę Skarżąca M.K. wniosła do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 13 lipca 2012 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011r. na poczet zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. Od wniesionej skargi skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 sierpnia 2012r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu tj. § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – dalej jako: [rozporządzenie], a także wskazywał tryb i sposób jego opłacenia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 4 września 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia skarżącej od całkowitych kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uznając za niewystarczające informacje przedstawione przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem z dnia 6 września 2012 r. wezwano ją do przekazania, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących jej stanu majątkowego, rodzinnego i dochodów. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 października 2012r. odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy, albowiem nie wyjaśniła ona w sposób nie budzący wątpliwości swojej sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej. Orzeczenie powyższe zostało zaskarżone sprzeciwem, po rozpatrzeniu którego postanowieniem z dnia 5 grudnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu również odmówił M.K. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie podnosząc, iż opisana przez nią sytuacja finansowa oraz przedstawione opinie lekarskie dotyczące jej stanu zdrowia powinny stanowić wystarczający dowód w sprawie. Skarżąca wskazała, iż zamieszkuje wraz z niepełnoletnią córką w O., albowiem jest w trakcie rozwodu. W dalszej części skarżąca ponowiła argumentację przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz sprzeciwie. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2013r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt II FZ 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny uznając wniesione przez skarżącą zażalenie za bezzasadne, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 t.j.) – dalej jako: [p.p.s.a.], oddalił zażalenie. Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2013r. ponownie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jako podstawę ustalenia wysokości wpisu § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Powyższe wezwanie doręczone zostało do rąk skarżącej w dniu 4 lutego 2013r. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 11 lutego 2013r. wpis nie został uiszczony, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo – budżetowym tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie braku skutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone skarżącej w dniu 4 lutego 2013r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie. Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, skarżąca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiściła, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.