I SA/Op 317/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Spółki z o.o. Spółki Komandytowej w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 11 września 2020 r., nr 1601-IOV1.4103.38.2019 w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od października 2013 r. do listopada 2014 r. postanawia: odrzucić skargę. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu D. Sp. z o.o. Sp. Komandytowa w G. (dalej skarżąca) zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 11 września 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od października 2013 r. do listopada 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 listopada 2020 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - /dalej ppsa/, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 42.702 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. W reakcji na to wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 31 grudnia 2020 r. referendarz sądowy w WSA w Opolu odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, rozpatrując wniesiony od tego orzeczenia sprzeciw, stwierdził, że zawierał on braki formalne, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, wobec czego postanowieniem z 17 lutego 2021 r. sprzeciw odrzucił. Orzeczenie powyższe zostało zaskarżone zażaleniem, po rozpatrzeniu którego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 czerwca 2021 r., sygn. akt I FZ 68/21 oddalił zażalenie. W tym stanie rzeczy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 9 sierpnia 2021 r. zobowiązał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 20 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2021 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął 23 sierpnia 2021 r. (poniedziałek). Pomimo upływu terminu wpis nie został uiszczony. Pismem z 14 września 2021 r. Syndyk skarżącej spółki wniósł na podstawie art. 271 pkt 2 i art. 277 ppsa skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego w/w postanowieniem NSA z 29 czerwca 2021 r., sygn. akt I FZ 68/21. Postanowieniem z 17 marca 2022 r., sygn. akt I FZ 223/21 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania, jako niedopuszczalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2021 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżąca w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał 23 sierpnia 2021 r. wpisu nie uiściła. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.