I SA/Op 349/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gerard Czech Sędziowie WSA Tomasz Zborzyński Asesor sądowy Marzena Łozowska ( spr ) Protokolant referent Dagmara Janyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A Spółka jawna J. K., W. T. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym postanawia: zawiesić postępowanie W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...], skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przepisów art. 19, art. 41, art. 88, art. 119 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) poprzez błędną ich wykładnię w związku z art. 10, art. 12, art. 17 i art. 26 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych (77/388/EEC). Ponadto wskazała na naruszenie § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 97 poz. 970 ze zm.) poprzez błędne jego zastosowanie. Jeden z zarzutów skargi dotyczył odmówienia podatnikowi przez organy podatkowe prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktury dotyczącej zakupu paliwa do samochodu ciężarowego NISSAN PRIMERA o ładowności 697 kg zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Skarżąca podniosła, iż przed dniem 1 maja 2004r. Spółka dokonywała odliczenia podatku naliczonego od paliwa nabywanego do tego samochodu, zgodnie z obowiązującą wtedy ustawą, a więc po wejściu Polski do Unii Europejskiej nadal jej to prawo przysługuje. Zgodnie z orzecznictwem ETS pod dniu wejścia w życie VI Dyrektywy dopuszczalne są tylko takie ograniczenia w prawie do doliczenia, które były rzeczywiście stosowane przed tym dniem. Dodano, iż stanowisko takie potwierdza wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4 kwietnia 2007r., sygn. Akt I SA/Wr 1852/06. W świetle powyższego, zdaniem skarżącej Spółki, kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym została ustalona nieprawidłowo, co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Dyrektor Izby Skarbowej O. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko oraz argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, iż powołany przez skarżącą wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4.04.2007r. zapadł w indywidualnej sprawie i nie jest dla organu podatkowego wiążący. Również Europejski Trybunał Sprawiedliwości do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę, nie wypowiedział się w kwestii zgodności przepisu art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2005r., z przepisami VI Dyrektywy. Podczas rozprawy w dniu 16 stycznia 2008r. Sąd z urzędu ujawnił treść pytania prejudycjalnego skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygnaturze I SA/Kr 603/06, dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego w przedmiocie oceny zgodności przepisów polskiej ustawy od towarów i usług w zakresie ograniczeń w prawie do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu paliwa do samochodów wykorzystywanych w działalności opodatkowanej. W związku z tym, Sąd uznał, iż zagadnienie podniesione przez skarżącą Spółkę oraz wskazane w postanowieniu WSA w Krakowie są tożsame. W tym stanie faktycznym sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku z ujawnioną na rozprawie okolicznością skierowania pytania prejudycjalnego do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygnaturze I SA/Kr 603/06 dotyczącego wykładni przepisów prawa wspólnotowego w przedmiocie oceny zgodności przepisów polskiej ustawy od towarów i usług w zakresie ograniczeń w prawie do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach zakupu paliwa do samochodów wykorzystywanych w działalności opodatkowanej, w ocenie Sądu zaistniała podstawa do zawieszenia z urzędu postępowania sądowego w niniejszej sprawie w oparciu o uregulowanie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej p.p.s.a. Niewątpliwie rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, której aspekt prawny jest tożsamy ze sprawą zawisłą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, zależy od wyniku postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości, zainicjowanego pytaniem prejudycjalnym tegoż Sądu. Jeżeli mocą orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wskazany w skardze i przywołany jako podstawa prawna decyzji organów podatkowych przepis polskiej ustawy o podatku od towarów i usług zostanie uznany za niezgodny z przepisami Wspólnoty Europejskiej, skarżąca będzie mogła bezpośrednio powołać się na przepisy Wspólnoty, jako źródło swych uprawnień. Ewentualna nieprawidłowa implementacja przepisów VI Dyrektywy może być podstawą stwierdzenia wadliwości kwestionowanej przez skarżącą decyzji organów podatkowych. Jak stanowi wspomniany wyżej przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jakkolwiek przepis ten bezpośrednio nie wskazuje na możliwość zawieszenia postępowania w razie badania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości kwestii zgodności z prawem wspólnotowym polskiego aktu prawnego, który stanowił podstawę do wydania zaskarżonej decyzji, niemniej charakter postępowania przed tym Trybunałem wykazuje zasadnicze podobieństwo do postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, badającym zgodność aktów normatywnych z Konstytucją lub aktami normatywnymi wyższego rzędu. Skutkiem orzeczeń obydwu Trybunałów może być bowiem odmowa zastosowania przez wyrokujący w sprawie sąd przepisu polskiej ustawy, który jest sprzeczny - czy to z Konstytucją, czy to z prawem wspólnotowym. Uprawniony jest zatem pogląd, że jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości postępowania zainicjowanego pytaniem prejudycjalnym zadanym w innej sprawie, sąd administracyjny może z urzędu zawiesić postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na tej podstawie powinna być także analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Zakamycze 2005, teza 3 do art. 125, s. 302). Należy w związku z tym zauważyć, że art. 240 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 143, poz. 1199) stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji. Stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. postępowanie w niniejszej sprawie zostanie podjęte przez Sąd z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, to jest po wydaniu orzeczenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości.