I SA/Op 371/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 15 marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od gier za miesiąc kwiecień 2011r. w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy W postępowaniu wszczętym ze skargi spółki "A" Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 15 marca 2013r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od gier za miesiąc kwiecień 2011r., reprezentujący spółkę pełnomocnik zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż spółka znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. W minionym roku podatkowym spółka osiągnęła stratę w kwocie 3.942.462,91 zł. Wskutek wprowadzenia nowych, niekorzystnych regulacji spółka ponosi znacznie większe obciążenie podatkiem od gier, co odbiło się na jej kondycji finansowej i powoduje redukcje zatrudnienia. W ubiegłym roku wskaźnik rentowności sprzedaży i kapitału własnego wykazał znaczny spadek, co może wskazywać na zagrożenie dalszego istnienia firmy. W części wniosku dotyczącej oświadczenia o majątku i dochodach pełnomocnik wykazał, iż strona skarżąca posiada środki trwałe o wartości 19.379.613,75 zł, środki pieniężne na rachunku bankowym w wysokości 1.858,38 zł (BS B. O/O K.), poniosła stratę za poprzedni rok obrotowy w wysokości 3.942.462,91 zł, zaś wielkość kapitału zakładowego opiewa na kwotę 1.928.000 zł. Wraz z wnioskiem pełnomocnik przedłożył kserokopie z wyciągu rachunku bankowego oraz kserokopie bilansu i rachunku zysków i strat za 2012r. Uznając za niewystarczające informacje przedstawione przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem referendarza tut. Sądu z dnia 14 czerwca 2013r. wezwano skarżącą do przekazania, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, dodatkowych informacji i dokumentów dotyczących jej kondycji finansowej tj. do przedłożenia kserokopii deklaracji podatkowej dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT) za rok podatkowy 2012, kserokopii deklaracji podatkowych dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT-7) za miesiące: styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2013r., wyciągów i odpisów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych za ostatnie trzy miesiące. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2013r. odmówiono przyznania prawa pomocy z tym uzasadnieniem, że nie przedkładając żadnych informacji i dokumentów skarżąca nie uwiarygodniła swojego oświadczenia co do braku potencjału finansowego i majątkowego umożliwiającego wywiązanie się z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych wymaganych w przedmiotowej sprawie. Orzeczenie to zostało zaskarżone sprzeciwem w trybie art. 259 § 1 p.p.s.a, w ramach którego skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarzuciła naruszenie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki do zwolnienia wnioskodawczyni od kosztów sądowych. W uzasadnieniu sprzeciwu pełnomocnik podniósł, że majątek Spółki nie może zostać spieniężony, gdyż stanowią go w większości automaty do gier o niskich wygranych, które mogą być używane jedynie do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia. Z kolei sprzedaż majątku nieruchomego miałaby charakter nieodwracalny. Pełnomocnik dodał również, że z uwagi na ilość zarejestrowanych przed tut. Sądem oraz przed sądami na terenie całego kraju i łączną wysokość wpisów we wszystkich sprawach, spółka nie jest w stanie uiścić wpisu w niniejszej sprawie. Wraz ze sprzeciwem pełnomocnik przedłożył kserokopie deklaracji podatkowej CIT-8 za 2012 r., deklaracji VAT-7 za okres styczeń - maj 2013r., zestawienia obrotów i sald, kont wynikowych i bilansowych za kwiecień, maj i czerwiec 2013r., bilansu oraz rachunku zysków i strat za okres 01.01.2013 – 30.06.2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 259 § 1 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej jako: [p.p.s.a.], postanowienie skutecznie zaskarżone sprzeciwem traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zatem po wniesieniu sprzeciwu sąd nie ocenia poprawności rozstrzygnięcia wydanego przez referendarza sądowego, lecz rozstrzyga wniosek od nowa korzystając z całości dowodów zgromadzonych we wcześniejszym postępowaniu. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym (a o takie wnosi skarżąca) może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. Odstępstwo od tej zasady ma na celu zagwarantowanie prawa do sądu podmiotom, których obiektywnie nie stać na poniesienie kosztów postępowania. Zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się więc jedynie do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2004r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, nr 1, poz. 8). Sąd zatem ocenia zasadność wniosku w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, a z drugiej zaś z uwzględnieniem jej możliwości finansowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05, niepubl.). Na obecnym etapie postępowania skarżąca jest obowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, który zgodnie z postanowieniami § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – wynosi kwotę 1.840 zł. Uwzględnić również należy, iż oprócz niniejszego postępowania, ze skarg spółki toczy się obecnie przed tut. Sądem kilkadziesiąt innych postępowań zarejestrowanych pod sygn. I SA/Op 364/13 do 389/13, a łączna wysokość wpisów należnych od wszystkich skarg z udziałem skarżącej wynosi kwotę 43.880 zł. Wskazać również należy, iż rozstrzygnięcie złożonego wniosku zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Użyte w art. 246 określenie "gdy wykaże" oznacza bowiem, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia kosztów postępowania. W związku z tym strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dokonując oceny przedstawionych przez skarżącą w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego okoliczności dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej, Sąd nie znalazł podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w dużych rozmiarach i posiada znaczny majątek, o czym przekonują chociażby dane wynikające z deklaracji podatkowej CIT-8 za 2012r. I tak przychody netto z prowadzonej przez stronę skarżącą działalności gospodarczej za 2012 r. wyniosły 111.705.005,24 zł przy kosztach uzyskania przychodów w kwocie 113.249.582,91 zł. Wprawdzie w tym też roku skarżąca poniosła stratę w wysokości 1.544.577,67 zł, jednakże podkreślić należy, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, mającym wpływ na rozliczenia podatkowe, nie oznacza natomiast realnego braku środków finansowych. (por. w tej kwestii postanowienie NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II FZ 43/11, opubl. w bazie orzeczeń NSA-c.b.o.i.s.) Sąd podziela ugruntowane już w orzecznictwie stanowisko, iż o potencjale do gromadzenia środków finansowych osób prowadzących działalność gospodarczą, a tym samym o dostępności środków finansowych pozwalających na pokrycie kosztów sądowych, decydują przede wszystkim uzyskiwane przychody z tytułu świadczonych usług bądź sprzedawanych towarów, a nie dochody (bądź strata) będące wynikiem różnicy pomiędzy przychodami a kosztami działalności, która z kolei jest skutkiem decyzji gospodarczych podejmowanych przez prowadzącego działalność gospodarczą. Oceniając zatem przekazane informacje wynikające z deklaracji podatkowych VAT-7 w kontekście osiąganych przez spółkę przychodów z tytułu świadczonych usług bądź sprzedawanych towarów stwierdzić należy, iż skarżąca obraca bardzo wysokimi kwotami pieniężnymi, w zestawieniu z którymi należny wpis sądowy w sprawie niniejszej oraz w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem stanowi wartość niewspółmiernie niską. Z przedłożonych deklaracji podatkowych VAT-7 wynika bowiem, iż skarżąca w okresie od stycznia do maja 2013 r. dokonała sprzedaży jak i zakupów towarów i usług w łącznej kwocie 35.700.669 zł. Z kolei już z samej deklaracji VAT-7 za miesiąc kwiecień 2013 r. (a więc za miesiąc, w którym skarżąca składając do tut. Sądu skargę, winna się liczyć z koniecznością poniesienia kosztów sądowych) wynika, iż podstawa opodatkowania świadczonych przez spółkę usług bądź wartości dostarczanych przez nią towarów wyniosła 7.013.114 zł, co stanowi 0,026 % należnego od skargi wpisu oraz ok. 0,6 % łącznej sumy wszystkich wpisów należnych od wszystkich skarg w tut. Sądzie. Zdaniem Sądu, kwoty, jakie Spółka uzyskuje w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej nie pozwalają przyjąć, że Spółka nie jest w stanie pozyskać środków na opłacenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze skalę na jaką Spółka prowadzi działalność gospodarczą nie do zaakceptowania jest wniosek, że uiszczenie kosztów sądowych wpłynie w jakikolwiek sposób na jej kondycję finansową. Dodatkowo podkreślić należy, iż przedłożone dokumenty w postaci zestawień obrotów i sald kont wynikowych i bilansowych wskazują, iż spółka począwszy od kwietnia 2013r. posiadała środki pieniężne na rachunku bieżącym tj. w miesiącu kwietniu 2013r. w kwocie 1.005.509,62 zł, w maju 2013r. w kwocie 1.126.084,90 zł, w czerwcu 2013r. w kwocie 1.383.250,47 zł (konto 130); a także środki na rachunku dewizowym w kwocie 181,20 zł. Ocena wynikająca z powyższych dokumentów potwierdza, że aktualna sytuacja finansowa spółki nie stanowi przeszkody w partycypowaniu w kosztach niniejszego postępowania sądowego, w tym również w innych sprawach zawisłych ze skarg skarżącej przed tut Sądem. Za uwzględnieniem wniosku nie przemawiają również okoliczności podniesione w sprzeciwie, albowiem pozostają one bez wpływu na podjętą ocenę o braku podstaw do uwzględnienia wniosku. Wskazywana przez skarżącą okoliczność, jakoby znaczna część majątku ruchomego spółki (automaty) nie mogła zostać sprzedana, nie wystarcza dla przyjęcia, aby zachodziły podstawy do zwolnienia osoby prawnej od kosztów sądowych. Skarżąca spółka nie wskazała, jaką część jej majątku stanowią automaty do gier, jednak przy wykazanej, znacznej wysokości obrotów spółki przyjąć należy, że spółka posiada bądź może pozyskać środki, wystarczające na poniesienie wydatków, związanych ze swoim udziałem w sprawie. Oceny możliwości płatniczych spółki nie zmienia również fakt, że jest ona stroną także w innych, zawisłych przed tut. Sądem sprawach, z czym również wiąże się obowiązek poniesienia należnych wpisów, których łączna wysokość wynosi kwotę ponad 43 tysięcy zł, albowiem wszelkie wydatki znajdują pokrycie w zgromadzonym przez spółkę majątku, którego wartość wielokrotnie przewyższa łączną sumę tychże kosztów. Reasumując, zebrany w toku niniejszego postępowania materiał nie pozwala na stwierdzenie, że w odniesieniu do skarżącej zachodzi przesłanka wymieniona w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Podkreślić przy tym należy, iż strona prowadząca działalność gospodarczą powinna wykazywać się szczególną zapobiegliwością w zakresie finansowania udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, związanym z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą (por. postanowienia NSA z dnia 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/2004, i z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt I FZ 27/11, opubl. w bazie internetowej NSA - cbois.nsa.gov.pl). Zarówno wielkość posiadanego majątku, rozmiar prowadzonej działalności, jak też wysokość przychodów skarżącej spółki, nie wskazuje, aby skarżąca była pozbawiona środków finansowych. Z przedstawionych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.