I SA/Op 398/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Regionalnej Izby Obrachunkowej w O. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia 16 czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany wieloletniej prognozy finansowej postanawia : umorzyć postępowanie sądowe Regionalna Izba Obrachunkowa skargą z dnia 1 września 2011 r. zaskarżyła uchwałę Rady Miejskiej w Praszce z dnia 16 czerwca 2011 r. Nr [...] w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej, w zakresie § 1 pkt 1 uchwały zmieniającego załącznik nr 1 do uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w Praszce domagając się stwierdzenia jej nieważności w części dotyczącej postanowień § 1 pkt 1oraz zasądzenia kosztów postępowania. Pismem z dnia 3 listopada 2011 r. strona skarżąca cofnęła wniesioną skargę. Przyczyną wycofania skargi był fakt, że w dniu 29 września 2011 r. Rada Miejska w Praszce, uznając przedstawione w skardze zarzuty za zasadne, podjęła uchwałę Nr [...], którą uchyliła zaskarżoną uchwałę. Jednocześnie Izba zaznaczyła, iż zaskarżona uchwała nie wywołała skutków prawnych przed jej uchyleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, zwłaszcza, że przyczyną dokonania tej czynności proceduralnej było ponowne rozpoznanie sprawy przez Radę Miejską i wydanie nowej uchwały, w całości uwzględniającej zarzuty strony skarżącej. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd postępowanie w sprawie umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Nie zasądzono natomiast kosztów postępowania, bowiem warunkiem uwzględnienia żądania strony w tym zakresie jest poniesienie takich kosztów. Skarżąca natomiast nie ustanowiła profesjonalnego pełnomocnika, a skarga była wolna od wpisu na podstawie art. 100 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.