I SA/Op 42/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. P.P.H.U "A" A. K., D. K. s.c. w L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę Skarżący A. K. pismem z dnia 28 października 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 września 2009 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 9 lutego 2010 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /dalej zwane p.p.s.a./, skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 23 lutego 2010 r., co potwierdza stosowna adnotacja i podpis skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi A. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Po rozpoznaniu wniosku, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 269/10 skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Na postanowienie skarżący nie wniósł sprzeciwu w wyznaczonym terminie, w związku z czym, zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2010 r. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem nadanym w dniu 21 czerwca 2010 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2010 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia terminu a zażalenie skarżącego na to postanowienie zostało z kolei oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 14 września 2011 r. (sygn. akt II GZ 414/11). Postanowieniem z dnia 18 listopada 2011 r. WSA w Warszawie uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Po przekazaniu sprawy według właściwości do WSA w Opolu, sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Op 42/12. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2012 r. wydanym na podstawie prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało wysłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ adresata nie zastano, przesyłka została w dniu 7 lutego 2012 r. awizowana a zawiadomienie o tym fakcie umieszczono na drzwiach adresata (o czym świadczy adnotacja doręczyciela na druku potwierdzenia odbioru). Przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 15 lutego 2012 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Nie uiszczono również należnego od skargi wpisu w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. W przypadku wniesienia pisma bez uiszczenia od niego opłaty, Sąd wzywa wnoszącego, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpatrywanej sprawie skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 7 i 15 lutego 2012 r.), nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 21 lutego 2012 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 21 lutego 2012 r., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 28 lutego 2012 r. Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie. Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji