I SA/Op 449/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. wobec zażalenia na postanowienie z dnia 22 marca 2013 r. w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: odrzucić zażalenie W postępowaniu wszczętym ze skargi B.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 października 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r., skarżąca pismem z dnia 15 grudnia 2012 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie spełniał ustawowych wymogów, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2012 r. przesłano skarżącej urzędowy formularz "PPF", celem jego wypełnienia i przesłania w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na fakt, iż skarżąca nie wypełniła wskazanego w wezwaniu obowiązku złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu "PPF", zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 24 stycznia 2013 r. wniosek skarżącej, na podstawie art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - /dalej p.p.s.a./ pozostawiono bez rozpoznania. Rozpatrując sprzeciw skarżącej, Sąd postanowieniem z dnia 22 marca 2013 r., na podstawie art. 257 w zw. z art. 252 § 2 p.p.s.a. pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania, albowiem skarżąca w dalszym ciągu nie uzupełniła braku formalnego i nie złożyła tego wniosku na druku urzędowym. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone na wskazany przez skarżącą adres do korespondencji a jego odbiór skarżąca potwierdziła własnym podpisem w dniu 28 marca 2013 r. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, nadając pismo w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 3 kwietnia 2013 r. Na podstawie pisma Poczty Polskiej z dnia 23 kwietnia 2013 r. Sąd ustalił, że przesyłka zawierająca zażalenie wpłynęła do polskiego urzędu pocztowego (Węzeł Ekspedycyjno – Rozdzielczy Warszawa) w dniu 6 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenie wniesione po terminie podlega odrzuceniu (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a). Z kolei w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z treści przywołanego powyżej przepisu wynika, że jeżeli pismo nadano w zagranicznym urzędzie pocztowym, to o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania go za granicą, lecz data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu. W sytuacji oddania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym urząd ten jest bowiem jedynie pośrednikiem, za pomocą którego nadawca oddaje pismo polskiemu urzędowi pocztowemu i tylko data oddania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu ma znaczenie prawne, o którym mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2012r., sygn. akt II OZ 442/12, dostępne na stronie internetowej https:// www.nsa.gov.pl). Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010r., sygn. akt I OSK 1567/10). W rozpatrywanej sprawie wskazany w art. 194 § 2 p.p.s.a. siedmiodniowy termin dla złożenia zażalenia nie został zachowany. Skarżąca otrzymała odpis postanowienia Sądu o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w dniu 28 marca 2013 r., zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu 4 kwietnia 2013 r. Wprawdzie zażalenie zostało nadane w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 3 kwietnia 2013 r. jednakże przesyłka je zawierająca wpłynęła do polskiej placówki pocztowej dopiero w dniu 6 kwietnia 2013 r. W tej sytuacji za datę wniesienia zażalenia należy uznać datę przekazania pisma w polskim urzędzie pocztowym, skutkiem czego doszło do uchybienia terminu wskazanego w art. 194 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.