I SA/Op 451/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2010 r. w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: odrzucić sprzeciw W postępowaniu wszczętym ze skargi B. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 10 października 2012 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2010 r., skarżąca pismem z dnia 15 grudnia 2012 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, albowiem nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - /dalej p.p.s.a./. Przesyłka zawierająca odpis wyżej wymienionego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia został doręczony do rąk skarżącej w dniu 29 marca 2013 r., o czym świadczy jej podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła sprzeciw, przy czym przesyłkę zawierającą to pismo nadała, jak wynika z akt sprawy w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 3 kwietnia 2013 r. Uzasadniając sprzeciw skarżąca podniosła, że nieudzielanie jej prawa pomocy doprowadzi do tego, że nie będzie miała środków na życie. Zarzuciła, iż przy ocenie jej możliwości finansowych błędnie wzięto pod uwagę osiągane z działalności przychody, nie dostrzegając różnicy między przychodem a dochodem. Nadto żądano od niej dokumentów, których nigdy nie posiadała, ponieważ nie jest podatnikiem podatku VAT. Na podstawie pisma Poczty Polskiej z dnia 23 kwietnia 2013 r. Sąd ustalił, że przesyłka zawierająca sprzeciw wpłynęła do polskiego urzędu pocztowego (Węzeł Ekspedycyjno – Rozdzielczy Warszawa) w dniu 6 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Z kolei, w myśl art. 259 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, wniesiony po terminie. Stosownie zaś do treści art. 83 § 3 p.p.s.a, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z treści przywołanego powyżej przepisu wynika, że jeżeli pismo nadano w zagranicznym urzędzie pocztowym, to o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania go za granicą, lecz data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu. W sytuacji oddania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym urząd ten jest bowiem jedynie pośrednikiem, za pomocą którego nadawca oddaje pismo polskiemu urzędowi pocztowemu i tylko data oddania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu ma znaczenie prawne, o którym mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2012r., sygn. akt II OZ 442/12, dostępne na stronie internetowej https:// www.nsa.gov.pl). Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010r., sygn. akt I OSK 1567/10). W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej siedmiodniowy termin dla złożenia sprzeciwu nie został zachowany. Skarżąca otrzymała odpis postanowienia referendarza o odmowie prawa pomocy w dniu 29 marca 2013 r., zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu 5 kwietnia 2013 r. Wprawdzie sprzeciw został nadany w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 3 kwietnia 2013 r. jednakże przesyłka je zawierająca wpłynęła do polskiej placówki pocztowej dopiero w dniu 6 kwietnia 2013 r. W tej sytuacji za datę wniesienia zażalenia należy uznać datę przekazania pisma w polskim urzędzie pocztowym, skutkiem czego siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu nie został zachowany. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.