I SA/Op 452/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Krzysztof Błasiak, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 30 grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 r., postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi W. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie – w ramach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu –skargi oraz skargi kasacyjnej, kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100), zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden 40/100). Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu postanowieniem z 10 września 2012 r. przyznał S. T. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu o wyznaczenie dla S. T. adwokata, co też Sąd uczynił pismem z 11 września 2012 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu pismem z 20 września 2012 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika – adwokata W. K. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 30 grudnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 r. w kwocie 409 zł, z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Skargę jak i skargę kasacyjną sporządził i wniósł pełnomocnik adwokat W. K. W skardze oraz w skargi kasacyjnej adwokat W. K. zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu oraz oświadczenie o niedokonaniu na jego rzecz opłat w tym względzie. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz.270) referendarz sądowy zważył, co następuje Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013, poz. 461) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 6 (rozdział 3 rozporządzenia) stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł (wartość przedmiotu niniejszej opiewa na kwotę 409 zł) wynoszą 60 zł. Z kolei stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stąd też należne wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi oraz skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi łącznie 180 zł, jako minimalna stawka ustanowiona za sporządzenie tego rodzaju czynności. Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze . Jednocześnie mając na względzie rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy przy sporządzeniu i wniesieniu skargi oraz skargi kasacyjnej uznano, że przyznanie wyższego wynagrodzenia byłoby nieuzasadnione. Zatem mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.