I SA/Op 464/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 27 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2017 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm.) - dalej określana jako "O.p.", po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez A Spółkę z o.o. w [...] – dalej jako "Skarżąca, Spółka" - utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 23 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2017 r. do dnia 25 października 2017 r. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że Spółka w dniu 25 kwietnia 2017 r. złożyła deklarację VAT-7 za marzec 2017 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. Termin do dokonania zwrotu przypadał na 26 czerwca 2017 r. Na podstawie upoważnienia z dnia 13 czerwca 2017 r. do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej została wszczęta wobec Spółki kontrola celno-skarbowa w zakresie podatku od towarów i usług za okres od października 2016 r. do marca 2017 r., a jej przewidywany termin zakończenia został wyznaczony na dzień 13 września 2017 r., który następnie został przedłużony do dnia 13 grudnia 2017 r. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. Naczelnik pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za marzec 2017 r. do dnia 25 października 2017 r. wskazując jako uzasadnienie toczącą się wobec podatnika kontrolę celno-skarbową, której przedmiotem jest weryfikacja rozliczenia podatku VAT, w tym za marzec 2017 r. To postanowienie doręczono stronie w dniu 10 lipca 2017 r. W skardze wniesionej do tut. Sądu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) - dalej w skrócie "u.p.t.u." poprzez niewłaściwe zastosowanie tej regulacji oraz art. 213 § 2 i art. 219 O.p. poprzez jej niewłaściwe zastosowanie w sprawie, tj. przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym pomimo braku właściwego określenia terminu, do którego następuje ww. przedłużenie, a także poprzez błędne oznaczenie zakresu kontroli, w związku z którą następuje przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, uwzględniając przede wszystkim względy celowościowe. Przesłankami zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a musi być jednoczesność toczenia się obu postępowań oraz zależność rozstrzygnięcia jednego z nich od wyniku drugiego. Skarżąca kwestionuje w skardze zasadność i sposób przedłużenia przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym twierdząc, że brak było ku temu podstaw faktycznych i prawnych oraz wskazuje na formalną wadliwość samego postanowienia organu I instancji. Nie ma jednak między stronami wątpliwości, że podstawą do działania organu podatkowego był przepis art. 87 ust. 2 u.p.t.u. (w brzmieniu obowiązującym w 2017r.), który w zdaniu drugim przewiduje, iż jeżeli zasadność zwrotu podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jak wynika z przytoczonych powyżej okoliczności, organ podatkowy w związku ze złożeniem przez Spółkę w dniu 25 kwietnia 2017 r. deklaracji za marzec 2017 r., w której wykazano m.in. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy, postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. dokonał przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ten okres rozliczeniowy. Postanowienie z dnia 23 czerwca 2017 r. zostało doręczone Skarżącej w dniu 10 lipca 2017 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 13 akt administracyjnych). Na tle tych okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. o sygn. akt I FSK 255/17 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: "Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2015 r. dla zachowania terminu do przedłużenia zwrotu różnicy podatku w celu zweryfikowania zasadności tego zwrotu, określonego w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), konieczne było przed upływem tego terminu doręczenie podatnikowi postanowienia naczelnika urzędu skarbowego przedłużającego termin, czy też wystarczyło, jeśli przed upływem terminu do dokonania zwrotu to postanowienie zostało wydane (sporządzone i podpisane), ewentualnie, w przypadku doręczenia za pośrednictwem operatora pocztowego, także przekazane temu operatorowi w celu doręczenia?" (opubl. CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść art. 87 ust. 2 u.p.t.u. nie zmieniła się w 2017 r. Stan faktyczny sprawy rozpatrywanej przez WSA w Opolu zbieżny jest z okolicznościami faktycznymi sprawy, w której zadano pytanie. Podkreślić przy tym należy, że stosownie do art. 134 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W orzecznictwie przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08 i postanowienie WSA w Opolu z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt. I SA/Op 325/17). Jeżeli w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądów co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, to jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie, a przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma dodatkowe znaczenie w sferze prawa publicznego. Skoro z przedstawionych na wstępie okoliczności wynika, że termin zadeklarowanego przez stronę zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym upływał z dniem 26 czerwca 2017 r., a postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu o przedłużeniu terminu tego zwrotu zostało wydane w dniu 23 czerwca 2017 r. i doręczone dnia 10 lipca 2017 r., to treść uchwały 7 sędziów NSA będzie miała bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.