I SA/Op 471/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 14 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. wskutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu J. W., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 14 maja 2010 r., w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2003 r. W dniu 13 października 2010 r. Sąd odmówił skarżącej uwzględnienia złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2010 r. Sąd zawiesił postępowanie uznając, iż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej (sprawa o sygn. akt SK 18/09), ponieważ poddane kontroli Trybunału Konstytucyjnego przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiły podstawę prawną wydanych w niniejszej sprawie decyzji. Pismem złożonym w dniu 14 grudnia 2010 r. strona skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że w sytuacji gdy postępowanie sądowe zostało zawieszone, brak wstrzymania zaskarżonej decyzji skutkuje możliwością prowadzenia egzekucji przez znaczny okres czasu, przez co istnieje realne niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W wyniku egzekucji skarżąca otrzymuje jedynie kilkaset złotych wypłaty, przy czym jest osobą chorą i leczy się intensywnie. Środki finansowe, pozostające do dyspozycji Skarżącej po potrąceniu są niższe od zasiłku dla bezrobotnych i nie pozwalają na normalne życie. Do pisma załączono wydruki z banku, zawierające informację o otrzymanym wynagrodzeniu: za miesiąc październik 2010 r. w kwocie 962,49 zł netto i za miesiąc grudzień w kwocie 372,43 zł oraz kserokopię karty informacyjnej o leczeniu Skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania wniosku, w pierwszej kolejności należy wskazać, że w świetle art. 127 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -/dalej p.p.s.a./ Sąd może się do niego ustosunkować, mimo iż postępowanie w sprawie zostało zawieszone. Wprawdzie podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności, z wyjątkiem m.in. tych, które mają na celu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Przedmiotowy wniosek bezspornie odnosi się do tych czynności sądu. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, należy je zatem skonkretyzować i nadać im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Dokonując analizy wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu, zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że wykonanie decyzji wiązałoby się z dużymi trudnościami i mogłoby zagrozić egzystencji Skarżącej, zwłaszcza, że jest ona osobą chorą, wymagającą stałego leczenia. Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszej sprawie jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności, należało mieć na uwadze jej wysokość, która w rozpoznawanej sprawie jest znaczna, wynosi bowiem ok. 60.000 zł. Potencjalna egzekucja tej należności w sytuacji materialnej skarżącej, mogłaby doprowadzić do następstw trudnych do odwrócenia, chociażby ze względu na jej stan zdrowia. Reasumując Sąd uznaje, iż realizacja zaskarżonej decyzji w kontekście stwierdzonych okoliczności faktycznych mogłaby spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku strony, wpłynąć na stan jej zdrowia, a tym samym mogła być uznana za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 127 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.