I SA/Op 489/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Gocki Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Frydryk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 stycznia 2012r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 sierpnia 2011r., nr [...] w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2006r. oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23.08.2011 r. o nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 3 grudnia 2010 r. [...] określającą należne do zapłaty odsetki za zwłokę od niezapłaconych w całości lub części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2006 roku w łącznej wysokości 251,00 zł. W dniu 28 marca 2007 r. P. M. złożył w Urzędzie Skarbowym w Kluczborku zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2006 - PIT-36, wykazując w nim przychód z wynagrodzenia ze stosunku pracy w kwocie 15.851,01 zł oraz dotyczące tego przychodu koszty w kwocie 1.124,75 zł, przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 48,80 zł i koszty w kwocie 7,94 zł oraz przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 342.869,84 zł i koszty uzyskania tego przychodu w kwocie 314.844,29zł. Od dochodu w łącznej kwocie 42.792,67 zł odliczono składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 3.488,11 zł i odsetki od kredytu mieszkaniowego w kwocie 6.238,88 zł, stąd podstawa obliczenia podatku wyniosła 33.066 zł, a podatek - 5.752,46 zł. Od podatku odliczono składki na powszechne ubezpieczenia zdrowotne w wysokości 2.797,41 zł. Po odliczeniach należny podatek wykazano w wysokości 2.955,00 zł oraz nadpłatę w wysokości 3.790,00 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku przeprowadził kontrolę podatkową działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika w ramach "M" M. P. w zakresie prawidłowości dokonanego rozliczenia w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2006 r. W wyniku wszczętego następnie postępowania podatkowego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kluczborku decyzją z dnia 3 grudnia 2010 r. Nr [...] określił P. M. zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości 10.168,00 zł. Przychody wykazane przez P. M. w zeznaniu za 2006 rok w łącznej kwocie 358.769,65 zł, na którą składają się przychody z działalności gospodarczej w kwocie 342.869,84 zł, przychód z wynagrodzenia o pracę w kwocie 15.851,01 zł oraz przychód z tytułu umowy zlecenia w kwocie 48,80 zł są prawidłowe. Natomiast wykazane przez podatnika koszty uzyskania przychodów dotyczące działalności gospodarczej w kwocie 314.844,29 zł, organ skorygował do kwoty 287.960,55 zł. W związku z tym wykazane w zeznaniu łączne koszty uzyskania przychodów w kwocie 315.976,98 zł zostały skorygowane do kwoty 289.093,24 zł. W związku z dokonaniem korekty kosztów wyliczono także prawidłową wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2006 roku. Organ działając na podstawie art. 53 a Ordynacji podatkowej określił decyzją z dnia 3.12.2010 r. o nr [...] P. M. należne do zapłaty odsetki za zwłokę od niezapłaconych w całości lub części zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2006 roku w łącznej wysokości 251,00 zł. Decyzja stała się przedmiotem odwołania, w którym pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, względnie uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik nie kwestionuje prawidłowości wysokości odsetek określonych zaskarżoną decyzją, wskazuje jedynie zarzuty przeciw decyzji Nr [...] określającej P. M. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku. Wskazał, że zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki miesięczne na podatek dochodowy. Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące do listopada roku podatkowego obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,. Zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b . Zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające. Zaliczki miesięczne od dochodów z działalności gospodarczej - w myśl ust. 6 tego artykułu za okres od stycznia do listopada, uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, w wysokości zaliczki należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego. Zgodnie z art. 53a ustawy Ordynacja podatkowa jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, iż podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub części, organ wydaje decyzję , w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek. Organ pierwszej instancji określił prawidłowo zgodnie z przepisem art. 44 ust. 3 ustawy - wysokość zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych należnych za poszczególne miesiące 2006 roku naliczonych do dnia złożenia zeznania, tj. 28 marca 2007 r., w łącznej kwocie 251,00 zł. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, pełnomocnik skarżącego wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzji zarzucał naruszenie przepisów prawa materialnego tj. - art. 22 ust. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez jego błędną wykładnię, oraz art. 2 i 20 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez ich niezastosowanie w sprawie. Naruszenie przepisów prawa procesowego tj. - art. 122 i 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez ich niezastosowanie w sprawie i zaniechanie zadośćuczynienia szczególnemu obowiązkowi organu w zakresie poszukiwania dowodów, a w konsekwencji naruszenie zasad postępowania, tj. uwzględniania wszelkich wątpliwości na korzyść podatnika, dochodzenia prawdy obiektywnej, prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, - art. 188 Ordynacji podatkowej, poprzez jego nieuwzględnienie i tym samym niewyjaśnienie wszelkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, - art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i błędną ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie . W uzasadnieniu skargi zasadniczo powtórzone zostały argumenty przedstawione w toku postępowania wyjaśniającego a także we wniesionym odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji , wnosząc o oddalenie skargi. Podkreślił, że w skardze przedstawiane są wyłącznie argumenty przeciw decyzji określającej zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.). Ponieważ takich wad zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził, zarzuty skargi okazały się niezasadne. Wydanie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kluczborku z dnia 3.12.2010 r. następnie utrzymanej w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu w dniu 23.08.2011r. określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości innej niż wynikająca ze złożonego zeznania spowodowało, że wpłacane przez skarżącego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych należało również określić w wysokościach właściwych, innych niż dokonywał tego podatnik. Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki miesięczne na podatek dochodowy. W oparciu o art. 44 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za miesiące do listopada roku podatkowego obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku , zaś zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b . Zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające. Zgodnie z art. 53a ustawy Ordynacja podatkowa jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, iż podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub części, organ wydaje decyzję , w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek. Jeśli zatem, odrębną decyzją określono zobowiązanie podatkowe w wysokości odmiennej niż wynikająca ze złożonej przez podatnika deklaracji oraz wykazano zaniżoną wielkość zaliczek za poszczególne miesiące, to organ podatkowy był zobligowany do wydania decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę, przyjmując prawidłową, tzn. wynikającą z decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za dany rok, wysokość zaliczek na podatek a to zgodnie z art. 53a Ordynacji podatkowej. Przyjmując, że przez podatek rozumie się również zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych , co do których termin płatności ustalony został w myśl art. 44 ust. 6 - za okres od stycznia do listopada, uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, zaś zaliczkę za grudzień, w wysokości zaliczki należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego, to po tym dniu niezapłacona część zaliczki staje się zaległością podatkową i od tej chwili, aż do dnia rozliczenia rocznego w rozpoznawanej sprawie do dnia złożenia zeznania tj. 28 marca 2007 r. są naliczane odsetki za zwłokę od tak ustalonej zaległości podatkowej. Mając na względzie zarzuty skargi dotyczące naruszenia zarówno przepisów prawa procesowego a to art. 122, 187 § 1, 188, 191, Ordynacji podatkowej , jak również zarzuty naruszenia prawa materialnego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i art. 2 i 20 Konstytucji to trzeba powiedzieć, że ich argumentacja nie dotyczy rozpoznawanej sprawy lecz stanowi wyłącznie argumenty do decyzji merytorycznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. Niewątpliwie organy w toku postępowania zmierzającego do wydania zaskarżonej decyzji mogły dopuścić się naruszenia art. 122, 187 § 1, 188, 191, Ordynacji podatkowej jednak Sąd takiego naruszenia się nie dopatrzył. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ skargę, jako nieuzasadnioną oddalił.