I SA/Op 511/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.F. na czynność Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 19 października 2011r., nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnioną skargi na działanie organu podatkowego postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić skarżącemu od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście i 00/100) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący Z.F.za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wniósł skargę na czynność tego organu, "nr [...] z dnia 19 października 2011 r., zawiadomienie doręczone w dniu 28 października 2011 r." podając, że chodzi o stanowisko Dyrektora Izby o uznaniu za nieuzasadnioną jego skarg z dnia 7 września 2011 r. wniesionej na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. (zawiadomienie z dnia 19 października 2011 r., doręczone w dniu 28 października 2011 r.). W złożonej do Sądu skardze zarzucił naruszenie przez organ prawa procesowego, tj. przepisów art. 122, art. 187 par. 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 136 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez rozstrzygnięcie sprawy bez rozpatrzenia całego materiału dowodowego i bez przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia, za który miesiąc została przez niego uiszczona zaliczka z tytułu liniowego podatku dochodowego w dniu 11 sierpnia 2011 r. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 11 sierpnia 2011 r. dokonał wpłaty zaliczki z tytułu liniowego podatku dochodowego PIT-5L za lipiec 2011 r. w wysokości 5.707,00 zł, omyłkowo wskazując w treści bankowego polecenia przelewu, że zaliczka dotyczy miesiąca marca 2011 r. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. zawiadomieniem z dnia 18.08.2011 r. poinformował go, że powyższa wpłata została zaliczona na poczet liniowego podatku dochodowego za marzec 2011 r. (jak w poleceniu przelewu), w części na należność główną i na odsetki za zwłokę. Następnie skarżący złożył skargę na czynności Naczelnika tego Urzędu kwestionując powyższe rozliczenie i wskazując, że wskutek omyłki pisarskiej przedmiotowa wpłata dotyczy w rzeczywistości rozliczenia za lipiec 2011 r. w tym podatku. Zdaniem skarżącego otrzymanie przez Urząd kolejnej wpłaty za ten sam miesiąc, której wysokość – przy tym sposobie rozliczeń (zaliczki z tytułu liniowego podatku dochodowego) – jest wielkością stałą, winno wzbudzić wątpliwość Naczelnika obligując go do podjęcia czynności wyjaśniających. Natomiast rozpatrujący tę skargę Dyrektor Izby niesłusznie ocenił sytuację powołując się na niemożność weryfikacji przez organy, jakiego miesiąca rozliczeniowego dotyczy wpłata zaliczki uiszczonej w systemie podatku liniowego. Naruszył przez to w sposób rażący art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej, niepodejmując działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż przedmiotowa skarga Z.F. z dnia 7.09.2011 r. została przez organ rozpatrzona w trybie przepisów zawartych w dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), a mianowicie na podstawie art. 237 par. 3 i art. 238 tego kodeksu. Jednakże analizując sposób działania Naczelnika Urzędu nie stwierdził takich okoliczności, które powodowałyby uznanie skargi za uzasadnioną. Wyjaśnił, że wobec braku obowiązku składania deklaracji na zaliczki w podatku dochodowym wpłaty dokonywane przez podatników są przypisywane zgodnie ze wskazaniem zawartym w poleceniu przelewu. Naczelnik Urzędu nie ma zatem możliwości sprawdzenia, czy wpłata faktycznie dotyczy tego okresu rozliczeniowego, na który opiewa przelew. Zatem w opisanych okolicznościach do takiego sposobu przypisania wpłaty nie doszło z winy Urzędu, tylko samego podatnika. Dyrektor końcowo zauważył, że w związku ze złożonym przez podatnika wyjaśnieniem Urząd Skarbowy winien dokonać zmiany zawiadomienia o sposobie zaliczenia wpłaty z dnia 11.08.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie może być merytorycznie rozpoznana z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Skarżący jako podstawę prawną wniesienia skargi wskazał treść art. 3 par. 2 pkt 4 w związku z art. 52 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.], zgodnie z którym sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie ulega też wątpliwości, że przedmiotem zaskarżenia skarżący uczynił pisemne zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 19 października 2011 r. o numerze[...], gdyż zostało to wyraźnie w skardze skonkretyzowane. Zawiadomienie to, co jednoznacznie wynika z powołanych w jego podstawie prawnej przepisów art. 237 par. 1 i art. 238 K.p.a., stanowiło załatwienie skargi wniesionej przez skarżącego na nieprawidłowe działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., a zatem w trybie przepisów zamieszczonych w rozdziale VIII K.p.a. Tego rodzaju sprawy nie są natomiast objęte zakresem kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 9.12.1999 r. III SAB 7/99, ONSA 2001/1/27 i powołane przez organ w odpowiedzi na skargę postanowienie WSA w Łodzi z dnia 30.11.2011 r. sygn. akt III SA/Łd 1088/11 (wraz przywołanym tam orzecznictwem), odnoszące się do skargi do sądu administracyjnego na zawiadomienie organu załatwiające skargę na podstawie przepisów działu VIII K.p.a. Słusznie też zauważył Dyrektor w odpowiedzi na skargę, iż gdyby nawet podzielić stanowisko skarżącego o zastosowaniu w niniejszej sprawie art. 3 par. 2 pkt 4 p.p.s.a., to skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na brak wyczerpania środków zaskarżenia opisanego w art. 52 par. 3 tej ustawy, gdyż skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 58 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozważanym tu przypadku skarga dotyczy czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego opisanym w art. 3 par. 2 i 3 p.p.s.a. oraz art. 4 tej ustawy, zatem podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 par. 1 i par. 3 p.p.s.a. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu znajduje oparcie w treści art. 232 par. 1 pkt 1 tej p.p.s.a.