I SA/Op 539/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka Jawna w O. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 16 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2000 r. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 14 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga spółki A Sp. Jawna w O. (dalej skarżąca, Spółka) na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 16 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2000 r. Z uwagi na braki skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz do złożenia do akt sądowych dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki - odpisu z KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Nadto, wezwanie zawierało pouczenie o możliwości złożenia wniosku o prawo pomocy. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 22 sierpnia 2014 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru tego wezwania (k. 38). Termin do uzupełniania braków skargi wpisu upłynął zatem w dniu 29 sierpnia 2014 r. Pomimo upływu wymaganego siedmiodniowego terminu braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako: [p.p.s.a.]) Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Z kolei zgodnie z przepisem art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza konieczność złożenia odpisu z KRS (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 324/11, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wskazać należy, iż rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy w szczególności skargi, albowiem w tym przypadku następuje jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wezwanie do usunięcia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu oraz nadesłanie odpisu z KRS zostało doręczone skarżącej Spółce w dniu 22 sierpnia 2014 r. Zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 29 sierpnia 2014 r. Skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania czynności w ustawowym terminie, nie uiściła wpisu oraz nie nadesłała żądanego odpisu z KRS. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych oraz art. 220 § 3 tej ustawy, który stanowi, że sąd odrzuci skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony wpis, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.