I SA/Op 579/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 11 sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 27 listopada 2010 r. pełnomocnik skarżącej I. Z. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 11 sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. w kwocie 51.294,00 zł. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, że skarżąca pozostaje we wspólności majątkowej z mężem R. Z., któremu również ustalono zryczałtowany podatek od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 r. w kwocie 51.294 zł. Jak twierdzi dalej pełnomocnik, zapłata przez skarżącą i jej małżonka łącznej kwoty w wysokości 102.588 zł jest niemożliwa bez uszczerbku dla niej i rodziny. W uzasadnieniu wskazano też, że skarżąca i jej małżonek aktualnie nie posiadają stałego zatrudnienia, a prowadzenie przez nich działalności gospodarczej jest utrudnione z uwagi na fakt, iż nie mogą uzyskać zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami i tym samym jakichkolwiek kredytów na prowadzenie działalności. Ponadto argumentowano, iż postępowanie sądowe zostało w niniejszej sprawie zawieszone postanowieniem z dnia 15.11.2010 r. z uwagi na zawisłą przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawę dotyczącą zbadania zgodności z Konstytucją m.in. tych przepisów prawa podatkowego, które były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że stan zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie nie stanowi przeszkody do rozpoznania zgłoszonego wniosku, gdyż zgodnie z art. 127 par. 3 p.p.s.a. podczas zawieszenia sąd nie podejmie żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270) - zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . Instytucja wstrzymania wykonania decyzji przewidziana w powołanym art.61 § 3 p.p.s.a. ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem to, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Przesłanki przewidziane w cytowanym przepisie nie mogą zatem podlegać wykładni rozszerzającej . Skoro art. 61 § 3 p.p.s.a. uzależnia możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony od spełnienia przesłanek w nim wymienionych; to nie mogą to być jakiekolwiek inne okoliczności. Jednocześnie należy stwierdzić, że uprawdopodobnienie okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym, jak podkreśla się w orzecznictwie, strona skarżąca jest wręcz zobligowana do przedstawienia argumentów i uzasadniających je dokumentów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 ustawy (por. postanowienie NSA z 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, publ. POP 2009/2/143). Tymczasem pełnomocnik skarżącej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał żadnych okoliczności, na podstawie których można byłoby stwierdzić, iż w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji w jej przypadku byłoby uzasadnione. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał ogólnikowo, że zapłata kwoty 102.588 zł jest niemożliwa bez uszczerbku dla skarżącej i jej rodziny oraz że nie jest ona w stanie wraz mężem uzyskać kredytu na prowadzenie działalności gospodarczej. Nie wskazano żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby sugerować wystąpienie nieodwracalnych skutków ani też nie przedłożono jakichkolwiek dowodów w tym względzie, zwłaszcza dotyczących jej sytuacji majątkowej i finansowej. Jak stanowczo i jednoznacznie wskazuje się w orzecznictwie NSA, twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie z dnia 18.03.2010 r. II FSK 502/09). Należy też dodać, że faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody (czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), a tak zdaje się rozumieć to pełnomocnik skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 28.07.2009 r.). Poza tym należy wskazać, że wśród przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia ustawodawca nie wymienił "uszczerbku dla wnioskodawcy i jego rodziny". Tego rodzaju przesłankę ustawodawca ustanowił jako podstawę przyznania prawa pomocy w części. Nie jest ona jednak tożsama z przesłanką wstrzymania wykonania decyzji. Jak podkreśla się w orzecznictwie NSA, przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie są identyczne z tymi, które stanowiły podstawę do przyznania prawa pomocy ( post. NSA z 26 kwietnia 2004 r., FZ 38/04, niepubl.). W innym orzeczeniu NSA podkreśla, iż faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków ( post. NSA z 16 kwietnia 2008 r. I FZ 156/08 ). Skarżąca wnioskując o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji ograniczyła się jedynie do sformułowania żądania w tym zakresie, nie przytaczając żadnych konkretnych okoliczności, które by to żądanie uzasadniały. Za uzasadnienie wniosku w kontekście treści art. 61 § 3 P.p.s.a. nie można bowiem uznać samego stwierdzenia, że zapłata kwoty 102.588 zł jest niemożliwa bez uszczerbku dla skarżącej i jej rodziny oraz że nie jest ona w stanie wraz mężem uzyskać kredytu na prowadzenie działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.