I SA/Op 582/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś. i S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: odrzucić skargę, W dniu 29 grudnia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga S. i E. Ś. (dalej jako: skarżący, strony) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] w przedmiocie odmowy po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości decyzję Burmistrza N. z dnia [...] nr [...] i ustalającą skarżącym zobowiązanie w podatku od nieruchomości na rok 2006 w wysokości 3.459 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że skarga jest dopuszczalna wyłącznie wtedy, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje to, że skarga złożona do sądu administracyjnego zostaje oceniona jako niedopuszczalna, co z kolei skutkuje jej odrzuceniem (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2021, t. 9 komentarza do art. 52 P.p.s.a. i powołane tam postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 78/11, a także postanowienie WSA w Łodzi z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SAB/Łd 32/11, Legalis). Z akt sprawy wynika, że skarżący- pomimo zawarcia w zaskarżonej decyzji pouczenia o sposobie i terminie jej zaskarżenia nie wyczerpali toku instancji, bowiem nie złożyli od niej odwołania, co stanowi niezbędną przesłankę skutecznego wniesienia skargi i merytorycznego jej rozpoznania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym, jeżeli skarżący po doręczeniu im decyzji wydanej przez organ w pierwszej instancji, wnieśli skargę bezpośrednio do sądu, tj. bez wyczerpania przewidzianego trybu i toku instancji, to tym samym nie został spełniony podstawowy warunek dopuszczalności wniesienia skargi do Sądu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skoro skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego – jako organu I instancji i tym samym nie wyczerpali od niej przewidzianych ustawą Ordynacja podatkowa środków zaskarżenia, to ich skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.