I SA/Op 60/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Budowlano – Handlowo -Usługowego B Spółka z o.o. w O., na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 30 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za grudzień 2011 r. w związku z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia : odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 21 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowo-Usługowego B Spółka z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 30 października 2013 r., wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za grudzień 2011r. Po ogłoszeniu wyroku Spółka reprezentowana przez jej prezesa została pouczona o sposobie i terminie do złożenia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 27 maja 2014 r. skarżąca Spółka w tut. Sądzie złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, dołączając dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Po sporządzeniu pisemnego uzasadnienia jego odpis został doręczony w dniu 13 czerwca 2014 r., co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia doręczenia korespondencji stronie skarżącej. Doręczając przedmiotowy odpis wyroku wraz z uzasadnieniem strona ponownie pouczona została o trybie i sposobie do wniesienia skargi kasacyjnej jak i o skutkach niezachowania związanych z tym wymogów, w tym konsekwencjach niezachowania terminu. W dniu 18 lipca 2014 r. strona działając za pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika złożyła skargę kasacyjną na wskazany wyżej wyrok wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi. Nadmienić przy tym należy, że w dniu tym, pełnomocnik skarżącej Spółki złożył 25 skarg kasacyjnych od wyroków z dnia 30 kwietnia 2014 r. i z dnia 21 maja 2014 r., z tym że w 18 sprawach do wniesionego środka odwoławczego dołączył wnioski o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania tej czynności. Motywując wniosek o przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik wskazał, że Spółka jest obecnie stroną blisko 60 postępowań wszczętych w tym samym czasie przed tut. Sądem. W toku tych postępowań skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o połączenie wszystkich wniesionych przez nią skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Ze złożonego wniosku jednoznacznie wynikało, że brak jego uwzględnienia może spowodować dla skarżącej konsekwencje organizacyjne niemożliwe do udźwignięcia. Mimo to Sąd nie uwzględnił wniosku o połączenie i wydał wyroki w kilkudziesięciu sprawach i to w sposób rozłożony w czasie. Wskutek tego skarżąca musiała złożyć kilkadziesiąt wniosków o sporządzenie uzasadnienia, zamiast jednego. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, gdyby Sąd rozpatrzył pozytywnie jej wniosek o połączenie we właściwym czasie, nie doszłoby do uchybienia terminu przy złożeniu skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej. Podniósł, że skarżąca, wnioskując o połączenie spraw do wspólnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia, należycie dbała o swoje interesy. Zaznaczył przy tym, że połączenie spraw sprzyja ekonomice postępowania, a także ułatwiłoby skarżącej podejmowanie czynności procesowych (składania pism procesowych, uiszczanie wpisów). Dalej pełnomocnik skarżącej argumentował, że jest ona małym przedsiębiorstwem rodzinnym, gdzie sprawy administracyjne obsługują tylko dwie osoby. Osoby te, w zakresie związanym z udziałem w postępowaniach sądowych mają taką samą wiedzę i doświadczenie jak przeciętna osoba fizyczna. Podniósł, że Spółka jest profesjonalnym uczestnikiem obrotu jedynie w odniesieniu do czynności będących przedmiotem jej działalności i nie można od niej wymagać takich standardów w zakresie czynności związanych z uczestnictwem w procesie sądowym. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu został złożony "w terminie 7 dni od otrzymania wyroków przez Kancelarię i zorientowania się Skarżącej, że uchybiła terminowi do zaskarżenia tych wyroków". Dodał, że w zachowaniu strony nie można doszukać się nagannej motywacji, czy też braku staranności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako: p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. W rozpatrywanej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik skarżącej podał trudności organizacyjne swojego mocodawcy, związane z dużą ilością spraw prowadzonych z jego udziałem przed tut. Sądem, co było przyczyną niedostrzeżenia braku złożenia skargi kasacyjnej w terminie. Wprawdzie pełnomocnik nie podał daty, w jakiej jego mocodawca miał sobie uświadomić, że doszło już do upływu terminu, a tym samym wystąpienia spóźnienia, jednakże jak dalej oświadczył, niezwłocznie po dostrzeżeniu tego faktu złożono przedmiotowe wyroki w jego kancelarii, a on sam z kolei, w terminie 7 dni wniósł skargę kasacyjną i wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W związku z tym wskazać należy, że przedmiotowy wniosek dotyczący przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 21 maja 2014 r. został złożony przez pełnomocnika strony skarżącej w biurze podawczym tut. Sądu w dniu 18 lipca 2014 r., a zatem w 42 dni po doręczeniu skarżącej odpisu wyroku wraz ze sporządzonym pisemnym uzasadnieniem i w 11 dniu po upływie ustawowego terminu do dokonania uchybionej czynności, który to termin upłynął w dniu 7 lipca 2014 r. (poniedziałek). W zaistniałej sytuacji, Sąd przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek zaś uznać należy za spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. liczonego od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie Sąd, odrzucając jako spóźniony wniosek o przywrócenie terminu, nie ocenia przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania samej czynności procesowej dla której termin ten ma być przywrócony. (por. postanowienie NSA z dnia 25.11.2011 r. sygn. I OZ 789/11- publ. CBOSA- http:/orzeczenia.nsa.gov.pl - jak również dalej przywołane orzecznictwo sądów administracyjnych). Dokonanie bowiem oceny, czy wskazywana przez wnioskodawcę przyczyna uchybienia terminu w dokonaniu czynności w postępowaniu sądowym wynikała z braku winy strony, jest sprawą odrębną od kwestii zbadania terminowości złożenia samego wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10.11.2010 r. sygn. II GZ 325/10). Odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Przedkładając przytoczone wyżej rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, mając na uwadze całokształt okoliczności związanych z uchybieniem terminu, w ocenie Sądu nie sposób przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w 7-dniowym terminie, o jakim mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że w żadnej mierze jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia samego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie można przyjąć trudności organizacyjnych skarżącej, mających wynikać z dużej ilości spraw prowadzonych z jej udziałem przed tut. Sądem. To z kolei, według niej, stanowić miało przyczynę niedostrzeżenia braku wniesienia w terminie skarg kasacyjnych od wyroków zapadłych w 18 sprawach. Jednakże w tej samej dacie, w której wniesiono skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, zostały również wniesione kolejne sprawy, w których termin został zachowany. Należy też zauważyć, że w ramach sesji przed tut. Sądem, która odbyła się w dniu 21 maja 2014 r. na której rozpoznawane były sprawy skarżącej Spółki (w tym niniejsza sprawa) uczestniczył w niej osobiście Prezes Zarządu Spółki S. S., a wyznaczone sprawy, mając na uwadze wniosek strony skarżącej, w oparciu o przepis art. 111 § 2 p.p.s.a., połączone zostały na rozprawie do wspólnego rozpoznania i odrębnego orzekania. W sprawach tych, po ogłoszeniu wyroków, został on też pouczony o sposobie i terminie złożenia skargi kasacyjnej, w tym również o konieczności złożenia w każdej z nich w terminie dni 7 wniosku o sporządzenie uzasadnień. Podkreślenia wymaga, że wskazane wnioski zostały złożone w terminie, odrębnie dla każdej ze spraw. Ponadto, doręczając stronie odpisy przedmiotowych wyroków wraz z uzasadnieniem, po raz kolejny pouczono stronę o wymogach koniecznych do złożenia skargi kasacyjnej w każdej ze spraw i procesowych skutkach niedochowania tych wymagań. Ze spraw które były rozpoznawane w dniu 21 maja 2014 r. wydanych zostało 15 wyroków, w części z nich skargi kasacyjne zastały złożone w ustawowym terminie. Zatem już z tych okoliczności wynika, że w części przypadków strona skarżąca nie miała żadnych trudności z dochowaniem termu, a po jej stronie nie wystąpiły w tym zakresie żadne przeszkody organizacyjne, a w każdym razie nie o takim natężeniu, aby uzasadniały one brak winy w uchybieniu terminu w kolejnych sprawach, w których zarówno same wyroki jak i ich doręczenie wraz z uzasadnieniem nastąpiło w tym samym czasie. Mając te okoliczności na uwadze, stwierdzić należy, że wnosząc w dniu 18 lipca 2014 r. skargi kasacyjne wraz z wnioskami o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, doszło do dokonania tej czynności z naruszeniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. do skutecznego złożenia samego wniosku o przywrócenie naruszonego terminu. Z przedstawionych zatem powodów Sąd działając w oparciu o przepis art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.