I SA/Op 63/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na pismo Dyrektora Zakładu Karnego w Brzegu z dnia 17 grudnia 2025 r. nr S/P.0143.4.2025.LS w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Dyrektor Zakładu Karnego w Brzegu (zwany dalej organem) pismem z dnia 17 grudnia 2025 r., nr S/P.0143.4.2025.LS, poinformował A. B. (zwanego dalej skarżącym), że informacja, o której udostępnienie, której się zwrócił w przedmiocie wydruków dziennych jadłospisów dla posiadanej przez niego normy żywieniowej oraz wydruku notatek służbowych funkcjonariuszy dotyczących skarżącego, nie stanowi informacji publicznej. W ocenie organu wnioskowana informacja dotyczy sprawy indywidualnej, co jest niezgodne z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący pismem z dnia 22 grudnia 2025 r. wniósł skargę do tut. Sądu, w której wskazał, że zaskarża decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w Brzegu z dnia 17 grudnia 2025 r., nr S/P.0143.4.2025.LS o odmowie udostępnienia informacji publicznej w postaci wydruków jadłospisów szczegółowych i notatek służbowych funkcjonariuszy dotyczących jego osoby. Wniósł o stwierdzenie, że wnioskowana przez niego informacje stanowią informację publiczną i zobowiązanie organu do udostępnienia informacji, o których mowa w jego wniosku z dnia 28 października 2025 r. oraz w +związku z bezczynnością organu polegająca na bezpodstawnej decyzji odmownej zasądzenie na jego rzecz kwoty 2.000 zł. Skarżącemu na jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ustanowiono postanowieniem tut. Sądu z dnia 9 lutego 2026 r., sygn. akt I SPP/Op 137/25 radcę prawnego z urzędu oraz zwolniono od całości kosztów sądowych. Radca prawny wyznaczony z urzędu P. S., został wezwany przez tut. Sąd do sprecyzowania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania do sprecyzowania, czy skarżący pismem z dnia 22 grudnia 2025 r., wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Brzegu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, czy ma pismo Dyrektora Zakładu Karnego w Brzegu grudnia 2025 r., nr S/P.0143.4.2025.LS w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, pod rygorem przyjęcia, że skarży pismo Dyrektora Zakładu Karnego w Brzegu z dnia 17 grudnia 2025 r. Pismem z dnia 25 marca 2026 r. pełnomocnik skarżącego odpowiedział, że skarżący wniósł skargę na pismo Dyrektora Zakładu Karnego w Brzegu z dnia 17 grudnia 2025 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd zawsze bada legitymację skargową strony, zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz jej warunków formalnych, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, która z innych powodów jest niedopuszczalna. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Co istotne, działanie organu administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez złożenie skargi nie mogą być skuteczne. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, gdzie skarżący przedmiotem skargi uczynił pismo informacyjne z dnia 17 grudnia 2025 r. Pismo powyższe wskazuje, że organ dokonał kwalifikacji prawnej żądanej przez skarżącego informacji wskazując, że nie stanowi ona informacji publicznej. Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informacje mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16). Jeżeli więc, według oceny dokonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, żądana przez wnioskodawcę informacja nie ma takiego waloru, to w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania i nie występuje możliwość wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej powinna nastąpić w formie pisma informacyjnego. Niedopuszczalne jest zatem, co oczywiste, wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną. Równocześnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest konsekwentnie pogląd, według którego pismo informacyjne o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05, dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podkreśla, że w sprawie ze skargi na pismo informacyjne skierowane do skarżącego Sąd, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest także właściwy do oceny prawidłowości stanowiska organu w zakresie rozpoznania wniosku strony o udostępnienie przedmiotowej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny jest możliwa jedynie w sprawie skargi na bezczynność podmiotu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej. Skoro więc sprawa z wniesionej skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających rozpoznaniu sądy administracyjne, to w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.