I SA/Op 698/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 9 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych, postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 9 lipca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia 28 marca 2013 r., określającą G.S. zobowiązanie w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 9.000 zł. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia i została doręczona G.S. w dniu 12 lipca 2013 r. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem decyzji G.S. wniósł skargę, którą skierował do Sądu Rejonowego w Opolu. Skarga została nadana przesyłką poleconą w dniu 5 sierpnia 2013 r. w Urzędzie Pocztowym w G. Sąd Rejonowy przesłał skargę wraz z kopertą, według właściwości, do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu w dniu 26 sierpnia 2013 r. Postanowieniem z dnia 23 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Pismem z dnia 30 października 2013 r. skarżący zwrócił się do tut. Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, którą w tym samym dniu skierował na adres Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (na potwierdzenie czego załączył kopię dowodu nadania przesyłki poleconej). Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi jest brak doświadczenia w jakiejkolwiek korespondencji sądowej, brak odpowiedniego wykształcenia, przemęczenie psychiczne i fizyczne będącego skutkiem kolejnego dyżuru w szpitalu. Wskazał także, iż nie zrozumiał pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270)- zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokona w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zatem warunkiem przywrócenia terminu jest wykazanie przez stronę, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Przy czym brak winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien w związku z tym brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W niniejszej sprawie wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż okoliczności wskazane we wniosku nie świadczą o braku winy. Przy zachowaniu minimum staranności skarżący miał możliwość złożenia skargi w prawidłowy sposób. Zauważyć należy, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu w zaskarżonej decyzji zawarł pełne pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi tj. wskazał, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty jej doręczenia za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu. W pouczeniu podał również adres, pod który należy skierować skargę (ul. [...], [...]). Okoliczność ta świadczy o tym, że skarżący nie dochował należytej staranności. W ocenie Sądu skarżący nie zapoznał się bowiem z należytą starannością z treścią pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż brak winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, biorąc przy tym pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. W tym znaczeniu błędne zaadresowanie skargi świadczy o braku takiej staranności. (zob. m.in. postanowienie z dnia 11 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 962/12, LEX nr 1273903; postanowienie z dnia 13 listopada 2013 r. sygn. akt II OZ 968/13, WWW.nsa.orzeczenia.gov.pl). W ocenie Sądu brak odpowiedniego doświadczenia w korespondencji sądowej, brak odpowiedniego wykształcenia, przemęczenie psychiczne i fizyczne będące skutkiem kolejnego dyżuru w szpitalu oraz niezrozumienie pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić usprawiedliwienia czynności błędnego zaadresowania skargi, skoro treść pouczenia obiektywnie rzecz biorąc nie budzi wątpliwości. W pouczeniu zaskarżonej decyzji wskazano bowiem termin złożenia skargi, tryb oraz adres organu, pod który skarga ma być przesłana. W tym miejscu zasadnym jest powołanie innego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012 r., w którym Sąd zaznaczył, iż nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu niezrozumienie treści pouczenia, którego treść – zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. – nie budzi wątpliwości (sygn. akt I GZ 382/12, LEX nr 1239383). Mając powyższe na względzie, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowił jak w sentencji.