I SA/Op 77/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędzia WSA Grzegorz Gocki Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi "A" Spółka z o. o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 7 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego automatów do gier oddala skargę. Jak wynikało z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, E. P. Spółka z o. o. w O. (dalej Spółka) w związku z nabyciem automatów do gier powodujących wygrane pieniężne, w ramach deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego z dnia 24.10.2005r., zadeklarowała podatek akcyzowy w kwocie 119.390 zł. Następnie w dniu 9.06.2009r. wniosła o zwrot uiszczonego podatku akcyzowego, składając w dniu 17.07.2009r. korektę pierwotnej deklaracji, w której wykazała kwotę podatku 0 zł. Wnioskując o zwrot nadpłaty Spółka powołała się na uzyskaną interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach nr [...]z dnia 19 lutego 2009r. W ramach odrębnego postępowania podatkowego, zainicjowanego powyższym wnioskiem Spółki, Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu odmówił zwrotu stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym i zwrotu uiszczonego podatku akcyzowego. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone w całości przez organ odwoławczy, który przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazał, iż przed ponownym wydaniem decyzji, niezbędne jest zgromadzenie materiału dowodowego w postaci rozstrzygnięć określających wysokość zobowiązania podatkowego na podstawie art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, od którego uzależnione jest wydanie decyzji w przedmiocie ewentualnego stwierdzenia nadpłaty. Mając na uwadze powyższe wskazania organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu, postanowieniem z dnia 31.05.2010r. wszczął z urzędu wobec Spółki postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego automatów do gier powodujących wygrane pieniężne, zakupionych na podstawie faktury nr 1 z dnia 12.10.2005r. Włączył też do tego postępowania, dotychczasowe dowody zebrane w trakcie postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty, uzupełniając je dodatkowo o przedłożone przez Spółkę listy CMR, listy przewozowe dotyczące nabycia wyrobów akcyzowych i dokument "przyjęcie środka trwałego" z dnia 12.10.2005 r., w którym wskazano nazwę przyjętego towaru - "Automaty FV -624 50 szt". Naczelnik Urzędu Celnego w Opolu decyzją z dnia 3.08.2010r. nr [...] , wydaną na podstawie 21 § 1 pkt 1 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.) – /zwanej dalej O.p./; art.4 ust. 1 pkt 5 art. 4 ust. 3; art.6 ust. 1 i ust. 2; art. 10 ust. 1 pkt 2; art. 11 ust. 1, art. 75 ust. 1 i ust. 3; art 76 ust. 1 i ust, 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.)- /zwanej dalej u.p.a./ oraz poz. 22 załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz.825 ze zmianami) w związku z art. 154 ust 4 z dnia 6 grudnia 2008r o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 3 poz. 11 z 2009r.), określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego automatów do gier powodujących wygrane pieniężne zakupionych na podstawie faktury nr 1 z dnia 12.10.2005r. w wysokości 119.390 zł. Dokonując wyliczenia wysokości należnego podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego automatów do gier, zgodnie z przedłożoną fakturą nabycia automatów typu FV za kwotę 175.000 Euro, przyjęto średni kurs NBP z dnia powstania obowiązku podatkowego tj. z dnia 12.10.2005r. (3,8763 zł), co skutkowało przyjęciem podstawy obliczenia podatku w kwocie 678.353 zł. Zatem kwota powstałego z mocy prawa zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego automatów do gier powodujących wygrane pieniężne zakupionych wg faktury wynosiła 119.390 zł. W złożonym odwołaniu Spółka zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie: • art. 187 § 1 w zw. z art. 191 §1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającego na przyjęciu, że montaż części składających się na automaty hazardowe i automaty wielostanowiskowe typu ruletka był wykonywany za pomocą prostych urządzeń do montażu i spółka do złożenia tych urządzeń stosowała proste operacje montażowe pomimo braku dowodu potwierdzającego taki stan faktyczny w oparciu jedynie o faktury, bez podjęcia próby uzyskania wiedzy w tym zakresie chociażby poprzez przesłuchania w charakterze świadków pracowników firmy, której spółka zleciła montaż urządzeń, bądź opinii biegłego, która jednoznacznie ustaliłaby czy zakres prac montażowych wyczerpuje zwykły montaż czy też już znamiona produkcji urządzeń, • art. 210 § 2 w zw. z art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez pominięcie w decyzji uzasadnienia faktycznego, w tym w szczególności wskazania faktów i okoliczności na których organ postępowania oparł swoją decyzję oraz brak wyjaśnienia dlaczego nie zastosował się do uzyskanej przez Spółkę interpretacji Ministra Finansów z dnia 19 lutego 20009r. nr IBPP2/443-39/09/IK, • art. 123 ustawy Ordynacja podatkowa wskutek pominięcia w postępowaniu podatkowym pełnomocnika spółki zgłoszonego do udziału w postępowaniu, w tym niepowiadomienie go o wszczęciu postępowania, niezapoznanie go z materiałami postępowania, niedoręczenie decyzji podatkowej, co powoduje że spółka została przymuszona do obrony własnych interesów w sposób pozbawiony fachowej pomocy prawnej. Stawiając powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji w celu przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego w znacznej części , a w szczególności : • ustalenia zakresu prac wykonywanych, a dotyczących złożenia z części urządzeń hazardowych importowanych przez Spółkę, • odniesienia się przez organ podatkowy do treści interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 19.02.2009r. W wyniku rozpoznania odwołania Spółki, Dyrektor Izby Celnej w Opolu decyzją z dnia 7 grudnia 2010r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 O.p., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Odnosząc się do poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych organ odwoławczy zauważył, że jak wynikało ze spornej faktury nr 1 z dnia 12.10.2005r., Spółka nabyła zestaw konstrukcyjny FV 624 (PA-8333/3) w ilości 50 sztuk składający się z obudowy, statywów pośrednich i części załączonych zgodnie z listą. Jako miejsce dostawy wskazano firmę A. S.A. W dokumencie przedłożonym przez stronę w toku postępowania "przyjęcie środka trwałego" z dnia 12.10.2005 r., w polu nazwa przyjętego towaru wskazano Automaty FV -624 - 50 sztuk, a w polu charakterystyka wskazano - w częściach, podając jednocześnie miejsce użytkowania - salony gier. Nadto w deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz deklaracji korygującej Spółka deklarowała nabycie automatów do gier powodujących wygrane pieniężne. W oparciu o te dokumenty, Dyrektor uznał, że podatnik nabył kompletne zestawy montażowe FV 624 w stanie niezmontowanym, które zgodnie z regułą 2 Orins należy traktować jako wyroby kompletne - automaty do gier, co w konsekwencji spowodowało z mocy prawa powstanie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Jednocześnie organ nie podzielił stanowiska Spółki dotyczącego traktowania montażu zakupionych zestawów automatów do gier jako ich produkcji na własne potrzeby, a tym samym organ nie przyjął za Spółką, iż nie powstało na tym etapie zobowiązanie podatkowe. Nadto Dyrektor podkreślił, że dla samego momentu powstania obowiązku podatkowego nie ma znaczenia dalsze przeznaczenie nabytego towaru, bowiem nawet gdyby Spółka nie przeznaczyła zakupionych zestawów do montażu, to i tak podatek z tytułu nabycia automatów w stanie niezmontowanym byłby należny. Zdaniem Spółki, ponieważ czynności dokonywane przy powstaniu automatu wykraczały poza zwykły montaż polegający na prostych operacjach, to użytkowane przez nią automaty zostały "wyprodukowane". W swojej argumentacji Spółka podkreślała również, że skomplikowany sposób montażu można traktować na równi z "produkcją", a taka w związku z uzyskaną przez nią interpretacją indywidualną Ministra Finansów, nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na tym etapie. Odnosząc się do tej argumentacji, Dyrektor odwołał się do słownikowego znaczenia użytych pojęć "montażu", który wg małego Słownika PWN Warszawa 1995 oznacza "składanie maszyn, urządzeń, budowli itp. z gotowych części." oraz "produkcji" która oznacza "celową działalność ludzką przystosowującą zasoby i siły przyrody do wytwarzania dóbr materialnych, proces wytwarzania czegoś dla potrzeb człowieka, wytwarzanie." Wytwarzanie zaś - to "powodowanie powstawania czegoś". Dalej Dyrektor wskazał, że montaż to oznaczenie ciągu czynności, których efektem jest powstanie wyrobu z gotowych części. Zmontowany wyrób oznacza się pewnym stopniem skomplikowania, złożoności. Z kolei definicja produkcji jest ogólna, uniwersalna i nie określa co jest końcowym jej efektem - czy jest to gotowy wyrób, czy też część gotowego wyrobu, nie odpowiada również na pytanie - jakich surowców czy też materiałów używa się do produkcji. Jednakże w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Opolu, rozważania dotyczące "produkcji" nie mają znaczenia, gdyż w realiach rozpoznawanej sprawy z całą pewnością automaty były jedynie wyłącznie montowane, a nie produkowane. Nie ma przy tym znaczenia, czy był to montaż prosty czy skomplikowany, wykonywany samodzielnie, czy też przez inny wyspecjalizowany podmiot. Bez znaczenia pozostawał też nakład wniesionej pracy, wiedza i umiejętności monterów. Udowodnienie powyższych kwestii, o co wnosiła Spółka i tak nie miałoby wpływu na stan faktyczny, a jedynie mogłoby wykazać, w jaki sposób dokonano montażu automatów do gier,. Według organu montaż wyrobu prosty bądź skomplikowany w dalszym ciągu pozostanie wyłącznie montażem. W tej kwestii Dyrektor odwołał się do orzecznictwa sądowego, w tym wyroku WSA w Gliwicach sygn. SA/GL 325/09, w którym w podobnej sprawie dotyczącej "telewizorów", Sąd wskazał iż "niezależnie od nakładów poniesionych przez importera dla stworzenia odpowiednich warunków montażu (wybudowanie hali, klimatyzacja, wentylacja, komora stałej temperatury, jego celem jest połączenie poszczególnych sprowadzonych elementów - bez dokonania ich obróbki - w jedną całość. Reguła 2a byłaby natomiast wyłączona, gdyby poszczególne elementy, przed ich zespoleniem, musiały być obrobione (zmienione istotnie co do parametrów), gdyż w przeciwnym razie ich montaż nie byłby możliwy. Wszelkie czynności, które można uznać za proste (np. lutowanie, skręcanie i inne), a które służą do połączenia sprowadzonych części, nie wykluczają zastosowania omawianej reguły". Odnosząc się do oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego, Dyrektor stwierdził, że zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji 9504 CN pozycja ta obejmuje między innymi : (1) Stoły bilardowe różnych rodzajów (z nogami lub bez) i ich wyposażenie (np. kije bilardowe, stojaki na kije bilardowe, kule, kredy bilardowe lub znaczniki), pozycja niniejsza nie obejmuje jednak liczników mechanicznych (typu rolkowego i podobnych) (pozycja 9029), przyrządów pomiarowych, które wykorzystują mechanizm zegarowy w celu wskazania czasu w trakcie gry lub kwoty do wypłaty wynikającej z tego czasu (pozycja 9106), oraz wieszaków na kije bilardowe (klasyfikowanych do pozycji 9403 lub zgodnie z materiałem, z którego są wykonane). (2) Gry telewizyjne (stosowane z odbiornikiem telewizyjnym lub mające wbudowany ekran) i inne gry zręcznościowe lub hazardowe, z elektronicznym wyświetlaczem. (4) Specjalne stoły do gier rozgrywanych w kasynach lub salonach (np. ruletki lub miniaturowe wyścigi konne); zgarniacze krupierskie itp. (6) Maszyny uruchamiane monetami, banknotami, kartami bankowymi, żetonami lub innym środkiem płatniczym, w rodzaju stosowanych w salonach gier, kawiarniach, wesołych miasteczkach itp. do gier zręcznościowych lub losowych (np. maszyny do ćwiczenia strzelania, automaty do gry we flippera różnych typów). (13) Niektóre pozostałe akcesoria wspólne dla pewnej liczby gier objętych niniejszą pozycją, na przykład kości do gry, pudełka na kości do gry, żetony, komplet kolorowych wskaźników, specjalnie zaprojektowane sukna do gier (np. do ruletki). Zgodnie z CN pozycja 950 - "sprzęt do gier towarzyskich, stołowych lub salonowych, włączając bilardy elektryczne, stoły bilardowe, specjalne stoły do gier rozgrywanych w kasynach oraz wyposażenie automatycznych kręgielnię" zawiera w swej strukturze podpozycję 9504 30 - pozostałe gry uruchomiane monetami, banknotami, kartami bankowymi, żetonami lub innym środkiem płatniczym, inne niż sprzęt kręgielni. Ta z kolei podpozycja zawiera kolejne podpozycję o numerach: - 9504 30 10 - Gry z ekranem, - Pozostałe, - 9504 30 50 - Pozostałe, - 9504 30 90 - Części. Spółka, zarówno w pierwotnej uproszczonej deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego, jak i deklaracji korygującej, zadeklarowała nabywany wewnątrzwspólnotowo produkt jako - Automaty do gier powodujące wygrane pieniężne wskazując odpowiednią pozycję CN 95043010, która oznacza "Pozostałe gry uruchamiane monetami, banknotami, kartami bankowymi, żetonami lub innym środkiem płatniczym, inne niż sprzęt kręgielni". Dalej Dyrektor, odwołując się do uregulowań sekcji pierwszej załącznika nr 1 do rozporządzenia rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. (Dz.U.UE L z dnia 7 września 1987 r.) w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004r. w sprawie Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (CN)) pt "Ogólne reguły interpretacji nomenklatury Scalonej" (Orins), wskazał że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega poszczególnym regułom, a to: • regule 1 - Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. • oraz regule 2 a) -Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji -dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Z przywołanej reguły 2a) Orins wynika zatem, iż wyrób znajdujący się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym należy klasyfikować jako wyrób kompletny i gotowy. Mając powyższe na uwadze Dyrektor Izby Celnej w Opolu uznał, że towar zakupiony przez Spółkę w stanie niezmontowanym w postaci kompletnych zestawów montażowych, należało klasyfikować zgodnie z tą regułą jako wyrób kompletny - automat do gier. Organ zważył także, iż pod pozycją 62 załącznika nr 1 ustawy o podatku akcyzowym z 2004r., stanowiącego wykaz wyrobów akcyzowych, jako wyrób akcyzowy wykazano m.in. wyposażenie specjalistyczne obiektów działalności rozrywkowej osobno niewymienione: rulety wraz ze stołami do rulety, stoły do gry w karty, automaty hazardowe, maszyny i urządzenia losujące, elektroniczne maszyny i urządzenia do gry - bez względu - na symbol PKWiU i kod CN. Z tego też względu automaty do gier stanowią wyrób akcyzowy niezharmonizowany, a podatnicy dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych są obowiązani po dokonaniu przywozu na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego i dokonać zapłaty akcyzy w terminie 5 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego (art. 76 ust. 1 u.p.a.). Natomiast w myśl ust. 2 tego przepisu, obowiązek podatkowy powstaje z dniem dokonania przywozu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia dokonania nabycia. Stawka akcyzy na wyroby akcyzowe niezharmonizowane wynosi 65 % podstawy określonej w art. 10, z wyjątkiem stawki na energię elektryczną (art. 75 ust. 1 u.p.a), jednakże na mocy art. 75 ust. 3 ustawy dla wyrobów ujętych w pozycji 62 załącznika Nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym Minister Finansów obniżył tę stawkę do wartości 17,6% podstawy opodatkowania, publikując ją w załączniku nr 2 poz. 22 do rozporządzenia z dnia 22 kwietnia 2004r. o obniżeniu stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zmianami). Końcowo odnosząc się do zarzutu pominięcia udziału w toku postępowania pełnomocnika spółki E. P. sp. z o.o., Dyrektor zauważył, że wskazywany przez Spółkę pełnomocnik, był ustanowiony wyłącznie w ramach postępowania dotyczącego zwrotu nadpłaty podatku, które jest odrębnym postępowaniem podatkowym. W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Powyższej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a to art. 187 § 1 w zw. z art. 191 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, wskutek nieprzeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków - pracowników firmy A. S.A. z siedzibą w Z. oraz nieprzeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia procesu produkcji, ustalenia zakresu prac produkcyjnych niezbędnych dla wyprodukowania automatu do gry o wygrane pieniężne i ustalenia momentu powstania tego wyrobu. Te wady postępowania spowodowały, według Spółki, błędne uznanie przez organy, że produkty sprowadzane w częściach z terenu Wspólnoty Europejskiej są automatami do gry w sytuacji, gdy w stanie faktycznym i prawnym były to jedynie poszczególne części składowe do takich urządzeń. Części te nabywane były głównie z obszaru Wspólnoty Europejskiej, gdzie także kupowano oprogramowanie do tych urządzeń, jednakże według skarżącej sama czynność zakupu jest jedynie czynnością wstępną zmierzającą do podjęcia próby wytworzenia produktu finalnego tj. automatów do gier. Dlatego też E. P. jako producent automatów zleciła profesjonalnemu wytwórcy A. S.A. w Zabierzowie wykonanie skomplikowanego technicznie urządzenia ze sprowadzonych przez Spółkę elementów tj. montażu części, instalacji oprogramowania i jego ustawienia, do czego zleceniobiorca musiał dysponować zarówno wyspecjalizowaną linią produkcyjną, wykwalifikowaną kadrą jak i odpowiednią wiedzą techniczną. Dopiero po dokonaniu opisanych czynności, E. P. jako producent i właściciel występuje do właściwego organu wyznaczonego przez Ministra Finansów o rejestrację zmontowanego i oprogramowanego urządzenia - produktu finalnego -jako nowopowstałego automatu do gry. W dalszej części skargi podniesiono także zarzut naruszenia prawa materialnego, a to art. 4 ust. 1 pkt 5 u.p.a. przez błędne uznanie, że E. P. sp. z o.o. z siedzibą w O. dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia elementów służących do produkcji automatów do gier wg faktury nr 1 z dnia 12.10.2005r. nabyła towar podlegający podatkowi akcyzowemu, mimo że nabyte elementy stanowiły faktycznie jedynie części zakupione w celu wyprodukowania na potrzeby własnej działalności gospodarczej produktu finalnego, nie stanowiące wyrobu podlegającego opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, zwłaszcza wobec niepewności dopuszczenia automatu do obrotu. Wskazano również na naruszenie art. 6 ust. 1 i 2 u.p.a poprzez błędne określenie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym i art. 4 ust. 1 pkt 3 u.p.a. oraz art. 4 ust. 2 pkt 9 u.p.a. polegające na ich niezastosowaniu, a także art. 4 ust. 3 u.p.a. przez błędne jego zastosowanie. Wskutek tych naruszeń, według Spółki, doszło do nieprawidłowego uznania przez organy podatkowe, że dniem powstania obowiązku podatkowego był dzień wystawienia spornej faktury, pomimo, że faktura ta nie wykazywała towarów objętych obowiązkiem akcyzowym, a sam produkt akcyzowy miał być dopiero w przyszłości wyprodukowany przez E. P., która w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zlecała jego produkcję - montaż urządzeń do gier losowych używanych na swoje potrzeby. Z braku technicznych i kadrowych możliwości produkcję zlecano firmie zewnętrznej A. S.A. z siedzibą w Z., która dysponuje odpowiednio wykwalifikowaną kadrą oraz linią produkcyjną. Produkcja ta w zależności od rodzaju urządzenia cechuje się różnym stopniem złożoności, a poszczególne części do takich urządzeń nabywane są głównie z obszaru Wspólnoty Europejskiej, w których kupowane jest także oprogramowanie do tych urządzeń. Złożenie urządzenia ze sprowadzonych przez spółkę elementów oraz "wgrywanie" oprogramowania dokonywane jest przez fachowy wyspecjalizowany podmiot Dopiero po dokonaniu tych czynności produkcyjnych, E. P. występuje do właściwego organu o rejestrację zmontowanego i oprogramowanego urządzenia jako nowopowstałego automatu do gry. W momencie rejestracji tak zmontowane urządzenie staje się automatem do gry, będącym wyrobem akcyzowym, określonym w pozycji 62 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, a w przypadku nie uzyskania takiej rejestracji produkt nie jest automatem do gier, a co za tym idzie nie jest wyrobem akcyzowym. Wyprodukowane automaty używane są w bieżącej działalności spółki, a następnie po kilkunastu latach eksploatacji, w momencie ich rzeczywistego zużycia są wyrejestrowywane i likwidowane w znaczeniu księgowym oraz faktycznym, dlatego też dla ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego znajduje zastosowanie art. 4 ust. 2 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym za sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju uważa się również zużycie wyrobów akcyzowych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Dopiero zużycie automatu w bieżącej działalności Spółki jest jedynym momentem możliwym do uznania za moment powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Takie też stanowisko wyrażone zostało przez Ministra Finansów w interpretacji udzielonej na wniosek skarżącej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Opolu wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał w całości swoją dotychczasową argumentację faktyczną i prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona, albowiem przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności nie wykazała naruszenia prawa opisanego w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej jako: [P.p.s.a.]. Jedynie bowiem w przypadkach w przepisie tym opisanych, a zatem w razie naruszenia prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia prawa mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd obowiązany jest do uchylenia zaskarżonej decyzji. W kontrolowanej sprawie tego rodzaju naruszeń prawa Sąd nie stwierdził. Zagadnieniem spornym w rozpoznawanej sprawie stało się ustalenie, czy w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem przez skarżącą w dniu 12.10.2005 r. towaru opisanego w fakturze nr 1 jako zestaw konstrukcyjny FV 624 (PA-8333/3) w ilości 50 sztuk, powstał po stronie skarżącej obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z chwilą dokonania przywozu tego urządzenia w stanie zdemontowanym (w częściach), jak oceniły to organy celne, czy też obowiązek ten powstanie dopiero z dniem jego zużycia, jak twierdziła skarżąca, uznająca się za producenta tego towaru z uwagi na skomplikowany technologicznie - jej zdaniem - proces montażu nabytych elementów, a także z powołaniem się na udzieloną jej przez Ministra Finansów interpretację indywidualną z dnia 19.02.2009 r. Dla sprowadzonego towaru strona zadeklarowała pozycję CN 95043010 oznaczającą "Pozostałe gry uruchamiane monetami, banknotami, kartami bankowymi, żetonami lub innym środkiem płatniczym, inne niż sprzęt kręgielni", Z akt administracyjnych wynika, że przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia był zestaw konstrukcyjny FV 624 (PA-8333/3) w ilości 50 sztuk składający się z obudowy, statywów pośrednich i części załączonych zgodnie z listą, co zdaniem organów oznaczało, że strona nabyła kompletne zestawy montażowe FV 624 w stanie niezmontowanym, które zgodnie z regułą 2 Orins należy traktować jako wyroby kompletne - automaty do gier. Kwestionując powyższe stanowisko skarżąca wywodziła, że sprowadziła jedynie części do urządzeń, przeznaczone do dalszej produkcji. Złożenie urządzeń nie polegało jedynie na zwykłym montażu, lecz wymagało zastosowania złożonego i zaawansowanego procesu technologicznego, wgrania oprogramowania i ustawienia parametrów maszyn, jak też końcowo zarejestrowania ich we właściwym organie, jako automatów do gry. Według skarżącej, przed rejestracją takie produkty nie były jeszcze automatami do gry, lecz urządzeniami technicznymi, które dopiero potencjalnie, po ich rejestracji, mogą się dopiero nimi stać. Z przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ustaleń poczynionych przez organy celne wynikało, że w dniu 12.10.2005 r. skarżąca nabyła automaty do gry, co zostało udokumentowane sporną fakturą, w której przedmiot nabycia został opisany przez producenta – austriacką firmę A. G. - jako zestaw konstrukcyjny FV 624 (PA-8333/3) w ilości 50 sztuk. Towar ten, według oświadczenia skarżącej, został przywieziony do kraju w dacie wystawienia faktury, a na okoliczność jego przyjęcia strona przedstawiła dokument z dnia 12.10.2005 r. pn. "przyjęcie środka trwałego", w którym opisano go jako Automaty FV 624 - 50 sztuk w częściach, podając jednocześnie miejsce użytkowania - salony gier. Nadto w deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz deklaracji korygującej Spółka deklarowała nabycie automatów do gier powodujących wygrane pieniężne, wskazując kod PCN 95043010, co nie zostało przez organy zakwestionowane. Jak wynikała z wyjaśnień Spółki, prowadzi ona działalność w zakresie gier na automatach, które montuje na terenie kraju z części wyprodukowanych i sprowadzonych z krajów Wspólnoty, a montażu automatów na jej zlecenie dokonuje firma A. S.A. w Zabierzowie, przy wykorzystaniu odpowiedniej wiedzy technologicznej, wykwalifikowanych pracowników i wyspecjalizowanych linii technologicznych. Tę samą firmę wskazano w fakturze jako miejsce dostawy. Zdaniem skarżącej przedmiotem nabycia nie były w niniejszej sprawie automaty do gry, lecz części do nich, które Spółka nabyła w celach montażu i używania całego urządzenia w swej działalności gospodarczej. Nakład pracy skarżącej oraz złożoność techniczna procesu montażu urządzeń z części zakupionych w Austrii, wskazuje według niej, na produkcję nabytych urządzeń, a nie na prosty montaż. Istotą sporu w niniejszej sprawie stała się zatem kwestia, czy przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia udokumentowanego sporną fakturą były kompletne urządzenia (lub też uznawane za takie w rozumieniu reguły 2a ORINS), choć w stanie zdemontowanym, czy też części do automatów do gier skutkujące koniecznością składania ich w jedną całość w skomplikowanym technologicznie procesie wykraczającym poza definicję prostego montażu, a zatem wskazującym – w ocenie skarżącej - na jego produkcję. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest istotne dla ustalenia daty powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym z uwagi na treść art. 6 u.p.a. W myśl ust. 1 tego artykułu obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu, chyba że ustawa stanowi inaczej. W art. 76 ust. 2 postanowiono, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia obowiązek podatkowy powstaje z dniem dokonania przywozu wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych, nie później niż w 7 dniu, licząc od dnia nabycia. W niniejszej sprawie przywóz miał miejsce w dniu 12.10.2005 r. i tę datę organ przyjął jako dzień powstania obowiązku podatkowego. Wewnątrzwspólnotowe nabycie, zdefiniowane w art. 2 pkt 11 u.p.a. jako przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, zostało wyraźnie wskazane w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.p.a. jako czynność podlegająca opodatkowaniu. Ponadto zgodnie z art. 4 ust 1 u.p.a. opodatkowaniem objęto: 1) produkcję wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, 2) wyprowadzenie wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ze składu podatkowego, 3) sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju, 4) eksport i import wyrobów akcyzowych. Przypadki opisane w pkt 1) i 2) nie znajdują w niniejszej sprawie zastosowania z uwagi fakt, iż nabywane wyroby nie były bezspornie wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi, w sprawie nie miał miejsca eksport ani import (pkt 4). Ze względu na istotę sporu do rozważenia pozostają czynności opisane w pkt 5) oraz w pkt 3 w związku z art. 4 ust. 2 pkt 9, w myśl którego za czynność opisaną w pkt 3) uważa się również m.in. zużycie wyrobów akcyzowych na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącej to właśnie ten przepis winien w przedmiotowym stanie faktycznym mieć zastosowanie. Między stronami nie było sporne – i Sąd ten pogląd akceptuje - iż automaty do gry nie są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi, jako że nie odpowiadają definicji takich wyrobów, zawartej w art. 2 pkt 2 u.p.a. Produkty te stanowią natomiast wyrób akcyzowy (niezharmonizowany), albowiem, co prawidłowo wykazały organy celne, mieszczą się pod pozycją 62 załącznika nr 1 do ustawy, w której jako wyrób akcyzowy wskazano "wyposażenie specjalistyczne obiektów działalności rozrywkowej osobno niewymienione: rulety wraz ze stołami do rulety, stoły do gry w karty, automaty hazardowe, maszyny i urządzenia losujące, elektroniczne maszyny i urządzenia do gry – bez względu na symbol PKWiU i kod CN"( art. 2 pkt 1 u.p.a.). Ze względu jednak na stanowisko skarżącej, która twierdzi, iż nie nabyła automatów do gier, lecz jedynie części do nich, z których następnie wyprodukowała dopiero urządzenia, konieczne stało się sięgnięcie do reguł normujących klasyfikację taryfową towarów w CN ( rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2004r. w sprawie Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (CN/ Dz.U., Nr 79, poz.2759/), a to za sprawą odesłania zawartego w art. 3 ust. 2 u.p.a., zgodnie z którym dla celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). W związku z tym dla ustalenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy, niezbędne jest prawidłowe zaklasyfikowanie wyrobu będącego przedmiotem transakcji w w/w Scalonej Nomenklaturze, co następuje według ściśle określonych zasad. Z uregulowań sekcji pierwszej załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. (Dz. U. UE L z dnia 7.09.1987 r.) w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, do którego odsyła w/w rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20.12.2004 r. pn. "Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej" (ORINS) wynika, iż klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega poszczególnym regułom. Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma reguła nr 2a) ORINS, wedle której "Wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym". Zgodnie z uwagą wyjaśniającą (V) do reguły 2(a), zawartą w Notach Wyjaśniających do HS, druga część reguły stanowi, że wyroby kompletne lub gotowe znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym powinny być klasyfikowane do tej samej pozycji, co wyroby zmontowane. Towary przedstawione są zwykle w takim stanie ze względu na wymagania lub dogodność pakowania, obsługi lub transportu. Zwrócić należy uwagę, że pierwsza część reguły poszerza zakres brzmienia każdej pozycji w ten sposób, że odnosi się ona nie tylko do wyrobu gotowego, lecz także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego pod warunkiem, że ma on wyraźny charakter wyrobu gotowego lub kompletnego. Natomiast druga część reguły stanowi, że wyroby kompletne lub gotowe znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym powinny być klasyfikowane według tej samej pozycji co wyroby zmontowane. Oznacza to, że regułę 2(a) stosuje się również do wyrobów niekompletnych, przedstawionych w stanie niezmontowanym lub zmontowanym z tym zastrzeżeniem, że należy je traktować jako wyroby kompletne lub gotowe zgodnie z pierwszą częścią reguły. Należy też podkreślić, że na potrzeby tej reguły wyroby przedstawiane w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym oznaczają elementy składowe produktu, z których powinien on być złożony. Skarżąca nie zaprzecza, aby nabywane przez nią "elementy" urządzenia stanowiły tego rodzaju elementy składowe produktu w postaci ruletki przyznając, że to z tych nabytych sporną fakturą części ostatecznie wytworzono-zmontowano finalnie kompletne urządzenie. Reguła 2(a) ORINS, która posługując się pojęciem wyrobu w stanie niezmontowanym i wyrobu w stanie zdemontowanym, wskazuje na wyraźne wykluczenie wszelkich czynności o charakterze dalszej obróbki sprowadzanych części i wprowadzenie wymogu, że na miejscu elementy składowe artykułu powinny być złożone przy pomocy operacji montażowych. Dla przydatności omawianej reguły muszą więc być dopuszczone pewne operacje montażowe, przy czym złożoność metody montażu nie może być brana pod uwagę (por. wyrok z dnia 28.05.2009 r. sygn. akt III SA/Gl 325/09). Na ten właśnie istotny aspekt , zwrócił także uwagę Europejski Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu nr C-35/03 stwierdzając, że wyrób ma być uważany za zaimportowany niezmontowany czy zdemontowany, gdy części składowe, to jest części które mogą być zidentyfikowane jako komponenty przeznaczone do złożenia gotowego wyrobu są wszystkie przedstawione do odprawy jednocześnie i nie należy w ogóle brać pod uwagę w tym względzie technologii montażu, czy złożoności jego metody Te też względy, w ocenie Sądu w pełni uzasadniały stanowisko organów, o braku celowości przeprowadzenia wnioskowanych przez Spółkę dowodów z przesłuchania pracowników firmy montażowej , czy opinii biegłego co do złożoności samego procesu montażu. Bez względu bowiem na to czy były to czynności proste, czy też wysoko wyspecjalizowane, nadal miały one cechy montażu a nie produkcji nowego wyrobu. Tym samym dowodzenie tych okoliczności za pomocą zeznań świadków, oględzin urządzenia czy opinii biegłego zasadnie zostało uznane przez organ jako niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Przedmiotem dowodzenia, jak to wynika z art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, mogą być tylko okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. O tym, czy dowód jest dla rozstrzygnięcia istotny, rozstrzygają przepisy prawa materialnego. Zatem nie może być uznany za słuszny podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 187 § 1 O.p. w związku z art. 191 O.p. Jak już wyżej przytoczono, zastosowanie reguły 2(a) jest wyłączone w przypadku czynności mających charakter dalszej obróbki sprowadzonych części. Pogląd taki jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych i sąd rozpoznający niniejszą sprawę go podziela (por. wyrok z dnia 21.11.2007 r. III SA/Wr 93/07, z dnia 28.05.2009 r. III SA/Gl 325/08). W wyjaśnieniach Spółka nie wykazywała, aby poszczególne elementy poddawane były dalszej obróbce. W znaczeniu słownikowym obróbka oznacza zabieg technologiczny mający na celu nadanie przedmiotowi określonych właściwości np. kształtu, wymiaru, wytrzymałości. Skutkiem obróbki jest więc istotna zmiana parametrów fizyko-chemicznych elementu wyjściowego. Z twierdzeń skarżącej nie wynika, aby dla uzyskania gotowego automatu do gry musiała sprowadzane części poddawać zabiegom zmieniającym ich parametry fizyko-chemiczne, gdyż wskazuje ona jedynie na złożoność montażu, który w jej ocenie nie jest zwykłym montażem sprowadzonych części, lecz wdrożeniem złożonego procesu technologicznego. Jak to jednak słusznie oceniły organy podatkowe, sama złożoność montażu nie wyklucza zastosowania reguły 2(a). Zatem, jeśli nawet zachodziła konieczność wgrania oprogramowania, na co w skardze powołuje się skarżąca, to czynność taka nie może wiązać się z istotną zmianą poszczególnych elementów, przed ich zespoleniem, a zatem taką, która powoduje zmianę parametrów fizyko-chemicznych elementu wyjściowego. Wgranie oprogramowania za taką czynność uznane być nie może, podobnie jak wskazywane przez skarżącą odpowiednie ustawienie paramentów urządzenia. Przykładowo można wskazać, że komputer bez oprogramowania nadal pozostaje komputerem. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić trzeba, iż organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że przedmiotem nabycia nie były części do produkcji urządzenia , a jedynie określone urządzenia w stanie zdemontowanym (częściach), wymagające późniejszego montażu. Wynika to wprost zarówno z treści przedmiotowej faktury wystawionej przez austriackiego producenta i opisującej przedmioty nabycia jako zestaw konstrukcyjny FV 624 (PA-8333/3) w ilości 50 sztuk. Również sama skarżąca opisując przedmiot nabycia w dowodzie pn. "Przyjęcie środka trwałego" wskazała, iż są nimi dokument z dnia 12.10.2005 r. pn. "przyjęcie środka trwałego", w którym opisano go jako Automaty FV 624 - 50 sztuk w częściach. Zatem z nabytych części nie mogły być złożone inne wyroby niż wskazane Automaty FV 624, czego skarżąca nie kwestionuje. Oznacza to, że stanowią one niewątpliwie części składowe tych automatów w stanie niezmontowanym, posiadające zasadniczy charakter urządzeń - automatów do gry. Jak wskazano w powołanym wyroku III SA/Wr 93/07, reguła 2(a) ORINS stanowi o urządzeniu niekompletnym, a nie - o urządzeniu niekompletnym zdolnym do działania. O zasadniczym charakterze wyrobu nie przesądza zatem zdolność sprowadzonych elementów, po ich zmontowaniu, do działania. Zarówno w deklaracji AKC-U, jak też w jej korekcie, skarżąca przedmiot nabycia opisała jako "automaty do gier powodujące wygrane pieniężne". Zatem wbrew jej późniejszym twierdzeniom ani producent towaru, ani sama skarżąca, nie wskazali nigdy jako przedmiotu nabycia części do produkcji automatów, lecz konkretne zestawy konstrukcyjne do zmontowania automatów FV 624 o zindywidualizowanych parametrach, ilości i cenie, numerze seryjnym, aczkolwiek w stanie niezmontowanym (w częściach), co w sprawie nie budziło wątpliwości. Z tego też względu za całkowicie gołosłowne należy uznać – w okolicznościach tego konkretnego przypadku – zawarte w skardze twierdzenie, iż Spółka nabywa z obszaru Unii Europejskiej poszczególne części do automatów do gier. W tej sprawie skarżąca nie nabywała bowiem poszczególnych części do urządzenia, lecz konkretne urządzenie w częściach i to od konkretnie wskazanego jednego kontrahenta austriackiego. Słusznie też zauważył organ odwoławczy, że sama rejestracja urządzenia jako automatu do gry ma istotne znaczenie jedynie dla dopuszczenia go do użytkowania i eksploatacji, co wynika z art. 15 b ust. 4 ustawy z dnia 29.07.1992 r. o grach losowych i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4 poz. 27). Do stosownej rejestracji zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych przedstawiane jest automat lub urządzenie do gier, a sama procedura uregulowana w tym akcie prawnym ma jedynie na celu dopuszczenie już istniejącego urządzenia czy automatu do eksploatacji i użytkowania. Czynność ta nie ma zatem wpływu na samo istnienie takiego urządzenia, ale decyduje o możliwości jego użytkowania. Podobnie jak rejestracja pojazdu i dopuszczenie go do ruchu nie nadaje mu cech pojazdu. Z tego też względu sama rejestracja automatu, czy też jej brak, nie ma wpływu na kwalifikację urządzenia jako automatu do gry z punktu widzenia norm prawa podatkowego. Równie nieskuteczny jest zarzut o pominięciu przez organy, w procesie oceny charakteru czynności skutkujących wytworzeniem wyrobu finalnego, cywilistycznej definicji producenta zawartej w art. 449.1 § 1 Kodeksu cywilnego, zważywszy na autonomiczny charakter norm prawa podatkowego, które w tym przypadku nie odsyłały do norm prawa cywilnego. Uznanie za nietrafne przedstawionych powyżej zarzutów skarżącej skutkuje bezzasadnością zarzutu naruszenia przywołanych w skardze norm prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 pkt 5, ust. 1 pkt 3 i ust. 3 oraz ust. 2 pkt 9 oraz art. 6 ust. 1 i 2 u.p.a. Organy podatkowe dokonały trafnej wykładni pierwszego z tych przepisów i słusznie zastosowały go w stanie faktycznym sprawy, a tym samym brak było podstaw do stosowania wnioskowanego przez stronę art. 4 ust. 1 pkt 3 i art. 4 ust. 2 pkt 9 u.p.a. Moment powstania obowiązku podatkowego zasadnie określono na podstawie art. 6 ust. 1 w związku z art. 76 ust. 2 u.p.a. z uwagi na fakt, iż przedmiotem nabycia był wyrób akcyzowy niezharmonizowany. Końcowo wskazać należy na całkowitą nietrafność zarzutu skarżącej o pominięciu przez organy podatkowe, w toku oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego i wykładni zastosowanych przepisów, interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 19.02.2009 r. udzielonej skarżącej w jej indywidualnej sprawie. W sprawie jest bezspornym, że skarżąca uzyskała taką interpretację aprobującą jej stanowisko, iż obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym od wyprodukowanego przez nią automatu do gier, zużywanego do celów prowadzonej działalności gospodarczej powstaje z chwilą zużycia tego przedmiotu, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 4 ust. 2 pkt 9 u.p.a., gdyż produkcja wyrobu niezharmonizowanego nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, przez co również wykorzystywanie go przez producenta w procesie normalnej działalności gospodarczej temu opodatkowaniu także nie podlega. W tym przypadku obowiązek podatkowy powstaje dopiero w momencie "zużycia" wyrobu, co należy rozumieć jako czynność dokonaną. Zatem wykorzystywanie wyprodukowanych automatów będących wyrobami niezharmonizowanymi na potrzeby własnej działalności, nie podlega opodatkowaniu akcyzą na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 9 u.p.a. Zupełnie niezasadne jest jednak, co słusznie ocenił organ odwoławczy, odwoływanie się przez skarżącą do tej interpretacji w stanie faktycznym niniejszej sprawy, z uwagi na brak tożsamości stanów faktycznych, a mianowicie przedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji i ustalonego w toku postępowania podatkowego. We wskazanym wniosku skarżąca podała – i taki stan faktyczny przyjęto za podstawę rozstrzygnięcia interpretacyjnego ze względu na istotę tego postępowania zakazującą organowi czynienia innych, niż przedstawione we wniosku, ustaleń faktycznych - że jest producentem automatu do gier. To twierdzenie skarżącej nie znalazło jednak potwierdzenia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Sąd podziela w tym zakresie ocenę organów obu instancji, iż materiał ten i ustalony na jego podstawie stan faktyczny jednoznacznie wskazywały, iż skarżąca producentem spornych urządzeń nie była, dokonując jedynie ich wewnątrzwspólnotowego nabycia w stanie niezmontowanym , a następnie montując je na terenie kraju. Uznając za prawidłowe stanowisko organów celnych o braku podstaw do związania w/w interpretacją Ministra Finansów, nie sposób nie zauważyć także i tego, że pytanie zadane we wniosku dotyczyło kwestii, w którym momencie powstaje obowiązek podatkowy wynikający ze zużycia wyrobu. Ramy udzielonej interpretacji zostały więc wyznaczone treścią w/w pytania, co skutkowało pozostawieniem poza zakresem rozważań kwestii, czy montowanie automatów do gry na terenie kraju z części produkowanych i sprowadzonych z krajów Wspólnoty z uwagi na złożony – jak twierdzi skarżąca – proces technologiczny stanowi produkcję tych automatów, czy też tylko ich montaż. Mając na względzie całość przedstawionych wyżej wywodów Sąd nie dopatrzył się w kontrolowanej sprawie tego rodzaju naruszeń prawa procesowego lub materialnego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego aktu, przez co na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.