I SA/Op 83/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. oraz nadpłaty w tym podatku postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia 16 listopada 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 29 czerwca 2012 r. określającą Z.C. (dalej skarżący) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 1.784,00 zł oraz nadpłatę w tym podatku w kwocie 51,00 zł. Jak wynika z akt sprawy decyzja ta zawierała szczegółowe pouczenie o prawie, trybie i terminie do wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 24 listopada 2012 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, nadając pismo w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 22 grudnia 2012 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o jej odrzucenie, albowiem została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Na podstawie pisma Poczty Polskiej z dnia 26 kwietnia 2013 r. Sąd ustalił, że przesyłka zawierająca skargę wpłynęła do polskiego urzędu pocztowego (Węzeł Ekspedycyjno – Rozdzielczy Warszawa) w dniu 29 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei w świetle art. 83 § 3 p.p.s.a. za równoznaczne z wniesieniem pisma do Sądu uważa się oddanie go w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym. Z treści tego przepisu wynika, że jeżeli pismo nadano w zagranicznym urzędzie pocztowym, to o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania go za granicą, lecz data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu. W sytuacji oddania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym urząd ten jest bowiem jedynie pośrednikiem, za pomocą którego nadawca oddaje pismo polskiemu urzędowi pocztowemu i tylko data oddania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu ma znaczenie prawne, o którym mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2012r., sygn. akt II OZ 442/12, dostępne na stronie internetowej https:// www.nsa.gov.pl). Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010r., sygn. akt I OSK 1567/10). W rozpatrywanej sprawie wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 24 listopada 2012 r., zatem ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 grudnia 2012 r., który był dniem powszednim (poniedziałek). Wprawdzie skarga na ta decyzję została nadana w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 22 grudnia 2012 r. jednakże przesyłka je zawierająca wpłynęła do polskiej placówki pocztowej dopiero w dniu 29 grudnia 2012 r. W tej sytuacji za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania pisma w polskim urzędzie pocztowym, skutkiem czego doszło do uchybienia terminu wskazanego w art. 53 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.