I SAB/Op 18/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę Skarżąca M. C. w dniu 30 grudnia 2008r. złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu zeznanie podatkowe dotyczące powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn (druk SD-3) wobec nabycia przez nią spadku po zmarłym T. S. (postanowienie Sądu Rejonowego w Brzegu z dnia 4 listopada 2009r. sygn. akt [...]). Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu postanowieniem z dnia 28 stycznia 2009r. na podstawie art. 140 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) [dalej: O.p.] termin załatwienia sprawy wyznaczył na dzień 2 marca 2009r. W sprawie prowadzone było postępowanie dowodowe. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu na bieżąco rozpatrywał wnioski dowodowe zgłaszane przez skarżącą. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009r. termin załatwienia sprawy wyznaczono na dzień 2 kwietnia 2009r. Skarżąca pismem z dnia 6 marca 2008r. (winno być 2009r.) wniesionym w dniu 9 marca 2009r. działając na podstawie art. 141 §1 O.p. złożyła ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu zarzucając, że postępowanie w sprawie zgodnie z art. 139 §1 O.p. winno być już zakończone. W związku z tym wniosła o wyznaczenie ostatecznego terminu załatwienia sprawy wraz z wyjaśnieniem przyczyn bezczynności. Postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu z dnia 10 marca 2009r. załatwiono kolejne wnioski dowodowe skarżącej. Termin załatwienia sprawy postanowieniem z dnia 31 marca 2009r. wyznaczono na dzień 4 maja 2009r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu postanowieniami z dnia 1 kwietnia 2009r. rozstrzygnął dalsze kwestie powstałe w postępowaniu dowodowym. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2009r. uznał ponaglenie skarżącej za nieuzasadnione. Skarżąca pismem z dnia 16 kwietnia 2009r. wniosła do WSA w Opolu za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu skargę na bezczynność w sprawie zarzucając, że jej ponaglenie z dnia 6 marca 2009r. również nie zostało załatwione. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2009r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu termin załatwienia sprawy wyznaczył na dzień 4 czerwca 2009r. Sprawa wywołana skargą z dnia 16 kwietnia 2009r. dotyczącą ponaglenia z 6 marca 2009r. zawisła przed WSA w Opolu pod sygn. akt I SAB/Op 1/09. Natomiast w toczącym się dalej postępowaniu podatkowym w dniu 15 maja 2009r. do akt postępowania dołączono dowód w postaci operatu szacunkowego dotyczącego wyceny nieruchomości. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009r. kolejny termin załatwienia sprawy wyznaczył na dzień 6 lipca 2009r. Skarżąca w dniu 15 czerwca 2009r. działając na podstawie m.in. art. 141 §1 O.p. wniosła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz skargę na naruszenie przez ten organ przepisów prawa, wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu postanowieniem z dnia 3 lipca 2009r. termin załatwienia sprawy wyznaczył na dzień 6 sierpnia 2009r. Następnie skarżąca pismem z dnia 26 czerwca 2009r. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu wniosła do WSA w Opolu skargę na bezczynność w sprawie zarzucając, że jej ponaglenie z dnia 6 marca 2009r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2009r. zostało uznane za nieuzasadnione, a postępowanie w sprawie nadal nie zostało zakończone. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu wniósł o jej odrzucenie, ponieważ sprawa dotycząca bezczynności tego organu, wywołana ponagleniem z dnia 6 marca 2009r. toczy się już przez WSA w Opolu pod sygn. akt I SAB/Op 1/09 i nie została jak dotąd rozstrzygnięta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi ocenia jej dopuszczalność. Kwestię tę reguluje przepis art. 58 §1 pkt 1 – 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.]. Jedną z przeszkód dopuszczalności postępowania sądowego wymienionych w tym przepisie w punkcie 4 jest sytuacja, w której sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Taki stan, w ocenie Sądu wystąpił w niniejszej sprawie. Jak wskazał Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu w odpowiedzi na skargę, sprawa dotycząca jego bezczynności, wywołana ponagleniem skarżącej z dnia 6 marca 2009r. toczy się już przez WSA w Opolu pod sygn. akt I SAB/Op 1/09 i nie została rozstrzygnięta. Sąd dokonując weryfikacji tej okoliczności ustalił, że zarówno niniejsza sprawa o sygn. akt I SAB/Op 18/09 jak też sprawa tocząca się pod sygn. akt I SAB/Op 1/09 dotyczą postępowania podatkowego prowadzonego na skutek złożenia przez skarżącą do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu zeznania podatkowego dotyczącego powstania obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn (druk SD-3) po zmarłym T. S. Sądowi wiadomym jest z urzędu, że aktualnie sprawa o sygn. akt I SAB/Op 1/09 tocząca się przed tutejszym Sądem została nieprawomocnie zakończona w dniu 23 września 2009 r. umorzeniem postępowania wobec cofnięcia skargi przez skarżącą z uwagi na zakończenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu wyżej opisanego postępowania podatkowego. Zarówno w niniejszej sprawie, jak i w sprawie o sygn. akt I SAB/Op 1/09, skarżąca zarzucając bezczynność organu odwoływała się do swojego ponaglenia złożonego w dniu 9 marca 2009 r. w związku z trwającą (jej zdaniem) bezczynnością tego samego organu w załatwieniu tej samej sprawy, tj. sprawy o ustalenie podatku od spadków i darowizn po zmarłym T. S. Niewątpliwie zatem w kontrolowanej sprawie występuje tożsamość elementów przedmiotowych i podmiotowych, co składa się na pojęcie sprawy w znaczeniu materialnym. Tożsamość podmiotowa to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa oznacza tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy faktycznej i prawnej (por. B. Adamiak, glosa do wyroku NSA z dnia 23.01.1998 r., I SA/Gd 654/96, OSP 1999, str. 51). Nie ulega wątpliwości, że obydwie sprawy zawisłe przed tut. Sądem są tożsame w znaczeniu zarówno podmiotowym jak i przedmiotowym. W obydwu tych sprawach skarżąca powołuje się na swe ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu złożone dnia 9 marca 2009 r. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu, w którym zarzuca, że postępowanie w sprawie administracyjnej prowadzonej przez organ I instancji powinno już być zakończone. Skoro bezsprzecznie w obydwu omawianych sprawach skarga dotyczyła bezczynności organu z odwołaniem się do ponaglenia złożonego dnia 9 marca 2009 r., to uzasadnieniem stanu bezczynności mógł być stan rzeczy istniejący przed wniesieniem takiego ponaglenia. W takiej zaś sytuacji obydwie skargi dotyczą tej samej sprawy w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zarówno w znaczeniu przedmiotowym, jak i podmiotowym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Niewątpliwie sprawa I SAB/Op 1/09 nie została jeszcze prawomocnie osądzona, zachodzi więc stan sprawy w toku. W związku z powyższym wniesienie kolejnej skargi, pismem z dnia 26 czerwca 2009 r. i w nawiązaniu do tego samego ponaglenia, musi być uznane za przeszkodę uniemożliwiającą merytoryczne rozpoznanie nin. sprawy z uwagi na stan sprawy w toku. Zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu. Z przedstawionych powyżej przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.