I SAB/Op 27/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Marszałka Województwa Opolskiego w przedmiocie udostępnienia nagrania z przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 kwietnia 2025 r. R. G., działając, jako pełnomocnik Y. Y. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Marszałka Województwa Opolskiego w przedmiocie udostępnienia nagrania z przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy. W skardze oznaczył siebie, jako skarżącego i jednocześnie pełnomocnika Y. I. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "p.p.s.a." wezwano R. G., jako pełnomocnika strony skarżącej - do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi z dnia 16 kwietnia 2025 r., w sprawie ze skargi Y. I. na Marszałka Województwa w przedmiocie bezczynności w sprawie udostępnienia nagrania z przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy przez: - prawidłowe oznaczenia strony skarżącej i w tym zakresie wskazania, czy skarga jest wnoszona przez Y. l., którą wskazano w treści skargi jako udzielającą pełnomocnictwa do działania w sprawie, czy też skarżącym zgodnie z oznaczeniem na skardze, jest wnoszący ją R. G.; - wskazanie numeru PESEL strony skarżącej; - oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku adresu do doręczeń strony skarżącej, jeśli skarżącą jest Y. l.; - złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, jeżeli stroną skarżącą jest Y. l., a R. G. działa w jej imieniu; - wykazanie, że pełnomocnik jest jedynym z podmiotów, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a., mogącym zostać ustanowionym pełnomocnikiem strony skarżącej, albo przez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego przez skarżącą, jeżeli skarżącą jest Y. l.. Dodatkowo Sąd wezwał też, R. G., jako pełnomocnika strony skarżącej, do usunięcia braków formalnych załącznika skargi w postaci jej uzasadnienia, przez jego podpisanie podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2b p.p.s.a.), a także przedłożenia brakującego załącznika do skargi w postaci wskazanej odpowiedzi Marszałka Województwa (załączone zostały kopie pism Marszałka Województwa Opolskiego z dnia 5 marca i 8 kwietnia 2025 r., a jako załączniki zostały wskazane 3 pisma organu) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia załączników bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie Sąd poinformował, że podpisem elektronicznym podpisane zostało jedynie pismo przewodnie, w którym sformułowano treść skargi, podczas gdy pismo oznaczone, jako skarga zawierające uzasadnienie i stanowiące załącznik, nie zostało podpisane. Ponadto Sąd wezwał R. G., jako pełnomocnika strony skarżącej, do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu strona skarżąca wyczerpała tryb z art. 37 k.p.a. i w tym celu nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Powyższe wezwania zostały doręczone R. G. elektronicznie - w dniu 19 maja 2025 r. (por. Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k-38 akt sądowych). W piśmie z dnia 1 czerwca 2025 r., przesłanym elektronicznie w tym samym dniu (por. Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia, k. 43 akt sądowych), R. G. oświadczył, że to on jest skarżącym, wniosek z dnia 15 marca 2025 r., którego dotyczy skarga został złożony przez niego osobiście, a skarga odnosi się do bezczynności organu wobec jego wniosku. Wskazał też swój numer PESEL i oświadczył, że wszystkie załączniki zostały złożone wraz ze skargą przez ePUAP, jako odrębne piliki i objęte podpisem elektronicznym w ramach całego pakietu przesłanego do Sądu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, w tym wypadku nie złożenie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jednocześnie z ostrożności procesowej organ wniósł o oddalenie skargi z uwagi na jej bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na zasadzie art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W przypadku zatem skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wskazanym wyżej środkiem zaskarżenia jest ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Z treści cytowanego art. 53 § 2b p.p.s.a. wynika także, że uprzednie złożenie ponaglenia stanowi niezbędny warunek skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania. W sytuacji, gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, wzywa się do ich uzupełnienia. Wobec tego skarżący został wezwany do wykazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, że przed jej wniesieniem wniósł ponaglenie do właściwego organu i w tym celu został zobowiązany do nadesłania kopii ponaglenia wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu). Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął 26 maja 2025 r., ponieważ doręczenia wezwania w podanym przedmiocie dokonano w dniu 19 maja 2025 r. Skarżący nie wykazał jednak, aby skorzystał z opisanego wyżej trybu i złożył ponaglenie, o jakim mowa w art. 37 k.p.a. Na wezwanie Sądu o nadesłanie wymaganego ponaglenia w piśmie z dnia 1 czerwca 2025 r., przesłanym elektronicznie w ty samym dniu, a zatem już po wyznaczonym przez Sąd 7 dniowym terminie, nie wykazał, że składał ponaglenie. Natomiast z lektury załączników, przesłanych przez skarżącego elektronicznie wraz ze skargą, nie wynika, aby je składał. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 w zw. z art. 52 § 2 i art. 53 § 2b p.p.s.a., tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji, a środkiem tym było ponaglenie. W tych okolicznościach stwierdzić przyjdzie, że skarżący nie złożył wymaganego ponaglenia, a zatem nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi na bezczynność organu. Stąd skarga, jako niedopuszczalna, kwalifikuje się do odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ponadto R. G. odebrał wezwanie do wyjaśnień, co do oznaczenia strony skarżącej, w dniu 19 maja 2025 r., a zatem 7 dniowy termin do ich uzupełnienia upłynął dla niego w dniu 26 maja 2025 r. R. G. odpowiedział na powyższe wezwanie pismem złożonym elektronicznie w dniu 1 czerwca 2025 r., a zatem po wyznaczonym terminie. W piśmie tym oznaczył siebie, jako stronę skarżącą, ale usunął braki formalne skargi po terminie, co jest równoznaczne z ich nieusunięciem i uniemożliwia nadanie temu pismu dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 104/17 i z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 891/21 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tej przyczyny skarga kwalifikuje się też do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Wobec tego orzeczono, jak w sentencji postanowienia.