I SAB/Op 71/24
PostanowienieWSA w Opolu2024-09-13
Skład orzekający: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie wydania zaświadczenia może zostać wniesiona bez wcześniejszego wyczerpania trybu ponaglenia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie wydania zaświadczenia podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, w tym nie wniósł ponaglenia. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 PPSA oraz art. 53 § 2b PPSA, wyczerpanie środków zaskarżenia, w tym ponaglenia, jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność. Postępowanie w sprawach zaświadczeń, mimo swej specyfiki, podlega odpowiednim przepisom KPA, w tym tym dotyczącym ponaglenia.Stan faktyczny
Strona skarżąca, działając przez pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego w sprawie wydania zaświadczenia o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb ponaglenia. Pełnomocnik skarżącego argumentował, że ponaglenie nie przysługuje w sprawach wydawania zaświadczeń. Wojewoda Opolski wniósł o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia w przedmiocie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
R. S. (dalej: strona skarżąca, skarżący), działający przez swojego pełnomocnika radcę prawnego M. S., pismem z 30 czerwca 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego w sprawie wydania zaświadczenia w przedmiocie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy.
Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 1 sierpnia 2024 r. skarżący został wezwany, do rąk pełnomocnika, do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej zwanej "p.p.s.a.", że przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody Opolskiego w sprawie wydania zaświadczenia w przedmiocie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy wyczerpał tryb z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej "k.p.a.", i w tym celu nadesłanie kopii ponaglenia wystosowanego przed wniesieniem skargi wraz z dowodem potwierdzającym jego wniesienie (np. dowód nadania na poczcie lub prezentata z datą wpływu do organu).
Pełnomocnik skarżącego odpowiedział na wezwanie pismem procesowym z dnia 12 sierpnia 2024 r. i oświadczył, że skarga nie zawiera braków formalnych, ponieważ wydawanie zaświadczeń nie jest jurysdykcyjnym postępowaniem administracyjnym, a zatem wnioskodawcy nie przysługuje prawo do wniesienia ponaglenia.
Wojewoda Opolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych przepisów wyraźnie wynika, że przesłanką dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Powyższa zasada znajduje także zastosowanie w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność polegająca na niewydaniu przez organ zaświadczenia o określonej treści.
Jakkolwiek postępowanie w sprawach zaświadczeń jest postępowaniem odrębnym w stosunku do ogólnej procedury administracyjnej (z uwagi na jego uproszczony charakter jak i odformalizowanie), jednakże znajdują do niego odpowiednie zastosowanie przepisy części ogólnej Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym normujące pojęcia wspólne, do których należy bezczynność organu (patrz: wyrok NSA z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt II OSK 128/10, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl) Trzeba też zauważyć, iż odmowa wydania zaświadczenia lub zaświadczenia żądanej treści następuje w drodze postanowienia, a zatem w postępowaniu w sprawach wydawania zaświadczeń ma odpowiednie zastosowanie art. 37 k.p.a. (patrz: J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 52.) Dotyczy to także ochrony osoby żądającej wydania zaświadczenia, której przysługuje prawo złożenia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie przy odpowiednim zastosowaniu art. 37 k.p.a. (patrz: E. Klat-Górska, L. Klat-Wertelecka, Sądownictwo administracyjne - skarga na bezczynność organu - postanowienie - warunki wniesienia skargi. Glosa do postanowienia NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r., II OSK 465/08, OSP 2009, nr 1, s. 1.)
Skoro strona skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia (nie wniosła ponaglenia), a tym samym nie spełniła jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, to okoliczność ta również uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu.
W tych okolicznościach skargę należy odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Orzeczenie, co do zwrotu wpisu od skargi zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje stronie skarżącej od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ponieważ skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 100 zł, opłata ta podlega zwrotowi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło