II SA/Op 107/13

PostanowienieWSA w Opolu2013-03-22

Skład orzekający: Elżbieta Kmiecik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, w sytuacji gdy przedmiot zaskarżenia został już wyeliminowany z obrotu prawnego na skutek prawomocnego rozstrzygnięcia nadzorczego, stanowi podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi, śmierć strony lub utrata zdolności do czynności prawnych przez stronę. W sytuacji, gdy przedmiot zaskarżenia (uchwała rady miasta) został wyeliminowany z obrotu prawnego na skutek prawomocnego rozstrzygnięcia nadzorczego, które utrzymało w mocy stwierdzenie nieważności tej uchwały, sąd jest pozbawiony przedmiotu kontroli, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym. Dodatkowo, cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, uzasadnione nieuwzględnieniem skargi innej strony na rozstrzygnięcie nadzorcze, jest dopuszczalne i skuteczne, co również stanowi podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Międzyzakładowa Organizacja Związkowa wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta Kędzierzyna-Koźla w sprawie przekształcenia szkoły podstawowej w szkołę filialną. Wcześniej Wojewoda Opolski stwierdził nieważność tej uchwały. Gmina Kędzierzyn-Koźle wniosła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, która została oddalona przez WSA w Opolu i stała się prawomocna. Następnie skarżąca organizacja związkowa cofnęła swoją skargę, uzasadniając to nieuwzględnieniem skargi Gminy. Sąd umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono skarżącej kwotę 300 złotych tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Międzyzakładowej Organizacji Związkowej [...] w [...] na uchwałę Rady Miasta Kędzierzyna – Koźla z dnia 17 maja 2012 r., Nr XXII/289/12 w przedmiocie przekształcenia publicznej szkoły podstawowej w szkołę filialną postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącej Międzyzakładowej Organizacji Związkowej [...] w [...] kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Rada Miasta Kędzierzyna – Koźla, działając na zasadzie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), art. 58 ust. 1 i ust. 2, art. 59 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 59 ust. 6 i art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 12 ust. 1 pkt 2, ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), podjęła na sesji w dniu 17 maja 2012 r., uchwałę Nr XXII/289/12 w sprawie przekształcenia Publicznej Szkoły Podstawowej nr 20 w Kędzierzynie – Koźlu w szkołę filialną Publicznej Szkoły Podstawowej nr 12 w Kędzierzynie – Koźlu, z dniem 31 sierpnia 2012 r. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 26 czerwca 2012 r., nr [...] Wojewoda Opolski stwierdził nieważność przywołanej uchwały, z powodu istotnego naruszenia prawa. Przedmiotowej uchwale zarzucił sprzeczność z art. 59 ust 1 zdanie drugie ustawy o systemie oświaty. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze wniosła Gmina Kędzierzyn-Koźle, a sprawa ta została zarejestrowana w Repertorium sądowym pod sygnaturą akt II SA/Op 402/12. Pismem z dnia 19 lipca 2012 r., Międzyzakładowa Organizacja Związkowa [...] w [...] wniosła do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Miasta Kędzierzyna – Koźla nr XXII/289/12 w sprawie przekształcenia Publicznej Szkoły Podstawowej nr 20 w Kędzierzynie – Koźlu w szkołę filialną Publicznej Szkoły Podstawowej nr 12 w Kędzierzynie - Koźlu, żądając stwierdzenia nieważności tej uchwały w całości, zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Jednocześnie zarzuciła przedmiotowej uchwale naruszenie art. 19 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o związkach zawodowych i art. 59 ust. 1 w związku z art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty. Postanowieniem z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II SA/Op 425/12 tut. Sąd zawiesił postępowanie w sprawie i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Jako podstawę zawieszenia Sąd wskazał art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wskazując, że wynik toczącego się postępowania w sprawie II SA/Op 402/12 ma wpływ na wynik postępowania w niniejszej sprawie. Przeprowadzona przez Sąd ocena legalności postępowania nadzorczego przez Wojewodę Opolskiego w sprawie o sygn. akt II SA/Op 402/12 będzie miała wpływ na orzeczenie, jakie zapadnie w niniejszej sprawie. W dniu 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Gminy Kędzierzyn – Koźle na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego z dnia 26 czerwca 2012 r., nr [...] (sygn. akt II SA/Op 402/12), a orzeczenie to, wobec nie wniesienia skargi kasacyjnej, stało się prawomocne. Pismem z dnia 25 lutego 2013 r. skarżąca Międzyzakładowa Organizacja Związkowa [...] w [...] cofnęła skargę. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie w sprawie, a sprawa rozpoznawana jest pod nową sygnaturą, tj. II SA/Op 107/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a., tj. cofnięcie skargi; śmierć strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn", w rozumieniu powołanego przepisu, mamy do czynienia wówczas, gdy w toku postępowania - a przed wydaniem wyroku - przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Określenie "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi w nim o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego, czyli po wniesieniu skargi do sądu (por. B. Dauter, komentarz LEX do art. 161 P.p.s.a.). Dla przebiegu niniejszego postępowania sądowego znaczenie ma okoliczność, że równolegle do tego postępowania, toczyło się przed tut. Sądem postępowanie w sprawie o sygn. akt II SA/Op 402/12, ze skargi Gminy Kędzierzyn – Koźle na rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność zakwestionowanej także w tym postępowaniu, uchwały Rady Miasta Kędzierzyna – Koźla. Wynik toczącego się postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Op 402/12 miał niewątpliwie wpływ na wynik postępowania w niniejszej sprawie. Uznanie przez Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Op 402/12, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane zgodnie z prawem i oddalenie skargi Gminy Kędzierzyn – Koźle, wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. spowodowało, że uchwała będąca przedmiotem niniejszej sprawy przestała istnieć w obrocie prawnym, a to wobec utrzymania w mocy aktu (rozstrzygnięcia nadzorczego) stwierdzającego jej nieważność. Sąd w przedmiotowej sprawie został zatem pozbawiony przedmiotu kontroli. Będąca nim uchwała Rady Miasta Kędzierzyna – Koźla z dnia 17 maja 2012 r., nr XXII/289/12 została wyeliminowana z obrotu prawnego, przez prawomocne rozstrzygnięcie nadzorcze. W tej sytuacji procedowanie o powyższej uchwale stało się bezprzedmiotowe. Skoro zaskarżona uchwała, wyeliminowana została z obiegu prawnego uznać należało, że z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Okoliczność stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu stanowiła bowiem zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a wobec utrzymania w mocy rozstrzygnięcia nadzorczego o stwierdzeniu nieważności kwestionowanej uchwały, została wyłączona konieczność oceny legalności zaskarżonej uchwały przez Sąd. W związku z powyższym Sąd w niniejszej sprawie uznając, iż wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania, nie mógł odnieść się do merytorycznych zarzutów zawartych w skardze oraz dokonać kontroli zaskarżonej uchwały, bowiem kontrola ta została już przeprowadzona przez Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Op 402/12, w ramach oceny legalności postępowania nadzorczego Wojewody Opolskiego. Wskazać należy nadto, że pismem z dnia 25 lutego 2013 r. skarżąca cofnęła skargę w sprawie, uzasadniając to nieuwzględnieniem skargi Rady Miasta Kędzierzyna – Koźla na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Opolskiego, nr [...] Zgodnie z treścią art. 60 P.p.s.a., skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający skargę niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania, także na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło