II SA/Op 121/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniej A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku w sprawie stypendium szkolnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 lutego 2011 r. małoletnia A. Z. (ur. [...]), reprezentowana przez matkę K. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], którą uchylono decyzję Burmistrza Kietrza z dnia [...], nr [...], w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przyznanie A. Z. pomocy materialnej o charakterze socjalnym oraz przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W toku postępowania sądowego, na podstawie akt administracyjnych sprawy ustalono, że postanowieniem Sądu Rejonowego w Głubczycach - III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...], sygn. akt [...], małoletnią A. Z. umieszczono w rodzinie zastępczej u M. i J. T., zam. [...], [...]. Wobec powyższego, w wykonaniu postanowienia tut. Sądu z dnia 10 maja 2011 r., wydanego na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wezwano M. i J. T. - rodziców zastępczych reprezentujących małoletnią A. Z. - do uzupełnienia braków skargi A. Z. przez podpisanie skargi, o ile tę skargę popierają, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano rodziców zastępczych, że K. Z., która podpisała skargę nie może reprezentować córki – A. w postępowaniu dotyczącym przyznania stypendium szkolnego. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres M. i J. T. i odebrane osobiście przez M. T. w dniu 16 maja 2011 r., co potwierdza podpis na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W zakreślonym przez Sąd terminie rodzice zastępczy małoletniej A. Z. nie uzupełnili braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego jego przedstawiciel ustawowy, sąd odrzuci skargę. Jednakże sąd odrzuci taką skargę dopiero wówczas, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony (art. 58 § 2 P.p.s.a.). W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 26 § 1 P.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Natomiast osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie (art. 26 § 2 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że zdolność do czynności prawnych, o której mowa w przywołanych przepisach jest kategorią prawa cywilnego i oceniać ją należy w kontekście przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zwanej dalej K.c. Stosownie do art. 15 K.c. ograniczoną zdolność do czynności prawnych mają małoletni, którzy ukończyli lat trzynaście, oraz osoby ubezwłasnowolnione częściowo. Natomiast pełną zdolność do czynności prawnych nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności (art. 11 K.c.). Powracając już na grunt procedury sądowoadministracyjnej należy wskazać, że zgodnie z art. 27 P.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. W niniejszej sprawie A. Z., jako małoletnia, posiada ograniczoną zdolność do czynności, dlatego nie może skutecznie samodzielnie dokonać żadnej czynności procesowej przed sądem administracyjnym, w tym nie może dokonać czynności procesowej, jaką jest wniesienie skargi. Natomiast, jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w Głubczycach z dnia [...], sygn. akt [...], małoletnią A. Z. umieszczono w rodzinie zastępczej u M. i J. T. W tym miejscu wskazać należy, że stosowanie do art. 112¹ ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) obowiązek i prawo wykonywania bieżącej pieczy nad osobą dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej albo w placówce opiekuńczo - wychowawczej, jego wychowania i reprezentowania w tych sprawach, a w szczególności w dochodzeniu świadczeń alimentacyjnych, należą do rodziny zastępczej albo placówki opiekuńczo - wychowawczej. Pozostałe obowiązki i prawa wynikające z władzy rodzicielskiej należą do rodziców dziecka. Z powyższej regulacji wynika, że do uprawnień rodziców zastępczych dziecka należy m. in. reprezentowanie go w dochodzeniu świadczeń przeznaczonych na jego utrzymanie (por. H. Ciepła [w:] Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, pod red. Kazimierza Piaseckiego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009, str. 826). Sąd uznał zatem, ze względu na przedmiot sprawy, który dotyczy przyznania stypendium szkolnego, że skarżąca winna być reprezentowana w niniejszym postępowaniu przez rodziców zastępczych. W związku z tym wezwano ich do uzupełnienia braku skargi poprzez jej podpisanie, o ile tę skargę popierają, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skutecznie rodzicom zastępczym w dniu 16 maja 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 17 maja 2011 r. i upłynął z końcem dnia 23 maja 2011 r. (poniedziałek). Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązków wynikających z wezwania, do czasu upływu terminu (a nawet do czasu wydania niniejszego postanowienia), brak skargi nie został uzupełniony. W tym stanie rzeczy, skargę wniesioną przez małoletnią A. Z., która nie posiada zdolności procesowej i nie jest reprezentowana przez rodziców zastępczych, należało odrzucić na podstawie cyt. wyżej art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.