II SA/Op 127/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. M. i M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie rozpatrzenia skargi na czynności burmistrza wniosku M. M. z dnia 10 sierpnia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 127/17, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu ustanowił M. M. adwokata, w sprawie opisanej w sentencji postanowienia, ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie, zakończonej wydaniem przez tut. Sąd postanowienia z dnia 22 maja 2017 r. odrzucającego skargę. Okręgowa Rada Adwokacka w Opolu wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego, adwokata M. Z. Pełnomocnik z urzędu, pismem procesowym z dnia 26 lipca 2017 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia, która została przesłana z Sądu w dniu 4 sierpnia 2017 r. kuratorowi skarżącego – jego matce J. M. W dniu 10 sierpnia 2017 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu, o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Działając na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." referendarz sądowy zważył, co następuje: Postępowanie o przyznanie prawa pomocy wszczęte na skutek ponownego wniosku skarżącego z dnia 10 sierpnia 2017 r., podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Odnosząc się do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych zauważyć należy, że ww. postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., został ustanowiony dla niego adwokat, a także został on zwolniony od kosztów sądowych. Na skutek tego orzeczenia, ORA w Opolu poinformowała o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, adwokata z urzędu w osobie M. Z. Wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia. Opinia ta została w dniu 4 sierpnia 2017 r. przesłana kuratorowi skarżącego – J. M. Wobec powyższych ustaleń brak jest podstaw do wyznaczenia skarżącego kolejnego pełnomocnika z urzędu. W cyt. ustawie P.p.s.a., brak jest bowiem przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sprawie, w sytuacji gdy zostało jej już przyznane prawo pomocy w tym zakresie. Prawo to zostało zatem przez skarżącego już skonsumowane (por. postanowienie z dnia 22 kwietnia 2005 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego; sygn. akt II OZ 262/05; umieszczone na stronach internetowych Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych ). Wobec tego, że skarżącemu przyznano już prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, a także został już zwolniony od kosztów sądowych, rozpoznanie jego ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym uznać należało za zbędne i umorzyć postępowanie, na podstawie przepisu art. 249a P.p.s.a., określającego, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Przepis art. 249 a, wprowadził art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Zmiany te weszły w życie w dacie 15 sierpnia 2015 r. i na mocy art. 2 cyt. ustawy o zmianie ustawy P.p.s.a., mają zastosowanie do postępowań wszczętych przed tą datą. W tej sytuacji postępowanie z każdego kolejnego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy może zostać jedynie umorzone. Mając na względzie powyższe, referendarz sądowy działając na podstawie art. 249 a w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.