II SA/Op 127/17

Starszy referendarz w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak-Janik po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. z dnia 10 sierpnia 2017 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. M. i M. M. reprezentowanego przez kuratora J. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie rozpatrzenia skargi na czynności burmistrza postanawia: oddalić wniosek. Skarżący J. M. i M. M., reprezentowany przez będącą jego kuratorem, matkę J. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 1 lipca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sprawie rozpatrzenia skargi na czynności burmistrza. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 22 maja 2017 r. skarga ta została odrzucona. T. R. działając w imieniu własnym, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy umieścił dane dotyczące swojej sytuacji finansowo – majątkowej. Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku wskazał, że składa go w swoim imieniu. Działając na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., referendarz sądowy stwierdza, że wniosek T. R. o przyznania prawa pomocy złożony w imieniu własnym podlega oddaleniu, wyjaśniając, co następuje: Z wyraźnej regulacji zawartej w art. 243 § 1 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy może być przyznane jedynie stronie postępowania przed wszczęciem postępowania lub w jego toku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 46/15, Lex nr 1628667). Wobec powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie T. R. występuje w postępowaniu przed tut. Sądem, jako pełnomocnik skarżącej J. M. Działać on może zatem wyłącznie w imieniu i na rzecz tej skarżącej, natomiast sam nie jest stroną niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może więc dotyczyć wyłącznie osoby skarżącej J. M. Stronami w postępowaniu sądowoadministracyjnym są bowiem na podstawie art. 32 P.p.s.a. skarżący oraz organ, którego działanie jest przedmiotem skargi, ponadto przyznania prawa pomocy może także żądać uczestnik postępowania (art. 12 P.p.s.a.). Skoro zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy T. R. złożył nie jako pełnomocnik skarżącej J. M., czyli strony postępowania, a działając w imieniu własnym, jego żądanie nie mogło z tej przyczyny zostać uwzględnione. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. Jednocześnie przychodzi zauważyć, że postanowieniami wydanymi w dniu 12 czerwca 2017 r. przez referendarza sądowego tut. Sądu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, obojgu skarżącym, to jest zarówno J. M., jak i M. M.