II SA/Op 130/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych postanawia przyznać adwokatowi M. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu T. R., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 369 zł (słownie: trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych), zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 69 zł (słownie: sześćdziesiąt dziewięć złotych). Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2013 r., sygn. akt II SO/Op 32/12 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił T. R. adwokata z urzędu, w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 października 2012 r., nr [...]. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Opolu, na pełnomocnika T. R. została wyznaczona adwokat M. K., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...], przy ulicy [...]. Pismami procesowym z dnia 11 lutego 2013 r., pełnomocnik T. R. złożyła skargę do sądu administracyjnego i wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze zawarła wniosek o zasądzenie kosztów świadczonej pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, iż nie zostały one w całości ani w części opłacone. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Op 130/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przywrócił termin do wniesienia skargi. W dniu 14 maja 2013 r. tut. Sąd oddalił skargę T. R., a z protokołu rozprawy odbywającej się w sprawie, na której zapadł ww. wyrok wynika, że pełnomocnik skarżącego brała udział w posiedzeniu Sądu. Pismem procesowym z dnia 16 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącego zwróciła się o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 14 maja 2013 r. W dniu 15 lipca 2013 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od ww. wyroku, sporządzona przez adwokat M. K., w której powtórzono wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Przepis art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) – zwanego dalej: "rozporządzeniem". Z powyższego rozporządzenia wynika, że przyznanie adwokatowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, który powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (§ 20 rozporządzenia). Oświadczenie takiej treści zostało złożone przez pełnomocnika w skardze i skardze kasacyjnej, a zatem została spełniona przesłanka warunkująca dalsze rozpoznanie złożonego wniosku. W niniejszej sprawie ustanowiona z urzędu pełnomocnikiem T. R., adwokat M. K. sporządziła w imieniu ww. skargę do sądu administracyjnego i złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Występowała także na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 14 maja 2013 r. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia wynagrodzenie minimalne radcy prawnego występującego przed sądem administracyjnym I instancji wynosi 240 złotych. Mając jednakże na względzie regulację § 2 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którą orzekający o wynagrodzeniu powinien brać pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, referendarz sądowy w niniejszej sprawie przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi powiększając stawkę o 60 zł, za sporządzenie skargi do tut. Sądu. W ten sposób ustalone wynagrodzenie wynosi zatem łącznie 300 zł. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wynoszącym 23% (co wynika z art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), daje to kwotę 369 złotych. Referendarz nie przyznał zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik nie wykazała ich poniesienia W tym stanie rzeczy, należało postanowić o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia w podanej wyżej wysokości, co też referendarz orzekł, jak w sentencji. Referendarz sądowy orzekając o wysokości wynagrodzenia, ograniczył się jedynie do czynności dokonanych przez pełnomocnika w postępowaniu przed sądem I instancji. Na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego nie można bowiem ustalić, czy pełnomocnik stawi się na posiedzeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, którego przedmiotem będzie rozpoznanie skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie. Ewentualny udział pełnomocnika w rozprawie, wpłynąłby natomiast na wysokość wynagrodzenia, bowiem zmieniłby kwalifikację stawek minimalnych, która uzależniona jest od rodzaju dokonanych przez pełnomocnika czynności, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a i w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia. Stąd niniejsze postanowienie odnoszące się wyłącznie do czynności podjętych przed sądem I instancji należy uznać za zasadne. Wynagrodzenie za czynności podjęte przez pełnomocnika w postępowaniu przed sądem II instancji, stanie się natomiast przedmiotem odrębnego orzeczenia, wydanego po zakończeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.