II SA/Op 138/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza [...] z dnia 12 lipca 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 sierpnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej wniesionej przez Z. M. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 sierpnia 2013r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Praszki z dnia 12 lipca 2012 r., nr [...] określającą inwestorowi "A" Sp z o.o. w [...] środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie 5 elektrowni wiatrowych wraz z drogami wewnętrznymi, placem manewrowym i infrastrukturą towarzyszącą na działkach o wskazanych w decyzji numerach obrębu [...], obrębu [...], obrębu [...] – [...] i obrębu [...] w Gminie [...]. Skarżący wniósł o uchylenia zaskarżonej decyzji odwoławczej i przekazanie sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Opolu do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie strona wniosła o " wstrzymanie w całości wykonania decyzji środowiskowej Burmistrza Praszki nr [...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i nie zajął żadnego stanowiska procesowego co do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:. Stosownie do art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego artykułu po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do Sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zapisy powyższe oznaczają po pierwsze, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej ma charakter szczególny, a po wtóre, że skarżący winien wykazać przesłanki wstrzymania wykonania aktu w związku z konkretną sytuacją strony. Przy tym przesłanki te nie podlegają wykładni rozszerzającej. Zwłaszcza, że w odróżnieniu od art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), który zawierał przykładowe wyliczenia podstaw wstrzymania wykonania aktu lub czynności, art. 61 § 3 P.p.s.a., zawiera wyliczenia szczegółowe, kompletne. Dalej podkreślenia wymaga też i to, że zaskarżony akt – co do zasady – nadaje się do wykonania. Nie ma więc podstaw do odmowy uwzględnienia wniosku tylko z tej przyczyny, że dotyczy on decyzji, która nie podlega wykonaniu ze swej istoty. Ponadto należy zauważyć, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Dlatego Sąd rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie dokonuje oceny legalności zaskarżonego aktu i to nawet rozumianej w kategoriach prawdopodobieństwa. W tym incydentalnym postępowaniu sądowym nie ma bowiem uregulowania odpowiadającego np. procedurze z art. 152 § 1 K.p.a. W związku z brzmieniem wyżej wymienionych przepisów i ich wykładnią na tle okoliczności sprawy wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest postępowaniem incydentalnym prowadzonym w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. na wniosek skarżącego. Zatem tylko od skarżącego zależy treść i zakres żądania wniosku. Złożony przez Z. M. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy decyzji I instancji. Tymczasem decyzja Burmistrza Praszki z dnia 12 lipca 2012 r. nie jest decyzją ostateczną ani nie nadano jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Jeżeli strona nie wystąpiła jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji zaskarżonej (decyzji organu II instancji) to brak jest podstaw do wstrzymania wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 sierpnia 2013 r. wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymuje w mocy akt I instancji. Dlatego nawet orzeczenie o wstrzymaniu wykonania decyzji Burmistrza Praszki, bez jednoczesnego wstrzymania wykonania decyzji odwoławczej, nie odniosłoby żądanego prawnego skutku, gdyż nadal pozostanie w mocy prawnie skuteczna decyzja II instancji ( por. też postanowienie NSA z 11 września 2012 r., sygn.. akt II OSK 1262/12 i postanowienie NSA z dnia 25 września 2012 r., sygn.. akt II OZ 799/12). Dlatego należało orzec jak w postanowieniu.