II SA/Op 139/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu w przedmiocie postępowania skargowego w sprawie zgodności z prawem robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Pismem procesowym z dnia 11 lutego 2014 r., S. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na bezczynność Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, żądając "zobowiązania ww. organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązującego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim do wznowienia postępowania [...], przy równoczesnym uznaniu nas stronami tego postępowania". Domagał się także ukarania pracownika winnego tego zaniedbania oraz zasądzenia kosztów sądowych. Z treści skargi wynika ponadto, że S. P. wnosi skargę na postanowienie nr [...] i zarzuca organowi nadzoru budowlanego bezczynność polegającą na nieudzielaniu informacji, przez co zostały naruszone art. 6,7,8,9,10,11,12 K.pa. oraz art. 37 K.p.a. W odpowiedzi na skargę udzieloną przez Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu pismem z dnia 14 marca 2014 r., wskazano, że wymienione w skardze postanowienie nr [...] zostało wydane w dniu 8 października 2013 r. i utrzymywało w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną z dnia 25 maja 2012 r., nr [...]. Przywołaną decyzją nakazano G. B. wykonanie określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem przebudowy budynku usługowego w [...], przy ul. [...] na działce nr A. Odnosząc się z kolei do bezczynności organu zarzucanej przez skarżącego, organ ten podniósł, że postępowanie to w istocie dotyczy postępowania skargowego o znaku: [...], które prowadził tamt. organ w związku ze skargą S. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim w sprawie samowoli budowlanej na działce nr A oraz B, a zlokalizowanych w [...] przy ul. [...]. Organ poinformował także, że w dniu 27 stycznia 2014 r. wpłynęło do Inspektora zażalenie S. P., adresowane do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego, na działanie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, w sprawie o sygn. akt [...], które zostało przekazane organowi centralnemu zgodnie z art. 65 § 1 K.p.a., przy piśmie z dnia 3 lutego 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 17 marca 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez sprecyzowanie żądania i określenie zaskarżonej czynności lub bezczynności; w razie zaskarżenia czynności organu wezwano skarżącego do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności; a w razie gdy skarga zawiera więcej niż jedno żądanie – zobowiązano skarżącego do wskazania tego faktu. W przypadku, gdy z kolei skarga dotyczy bezczynności organu, zobowiązano S. P. do określenia, w zakresie jakiego aktu lub czynności organ jest bezczynny. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nie zastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Zostało one doręczone osobiście skarżącemu w dniu 21 marca 2014 r., co potwierdza zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki. Skarżący pismem z dnia 21 marca 2014 r., nadanym przesyłką pocztową w dniu 22 marca 2014 r. (data stempla pocztowego), odnosząc się do wezwania Sądu stwierdził, że skarga dotyczy odpowiedzi Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 24 stycznia 2014 r. Podniósł, że w odpowiedzi tej organ stwierdza, że nie jest uprawniony, w myśl art. 9 K.pa., udzielać stronom porad prawnych. Stanowi to, zdaniem skarżącego naruszenie przywołanego art. 9 K.p.a, a także art.8 K.pa. "przez brak zainteresowania w skutecznym załatwieniu sprawy oraz art. 11 K.p.a. przez wydanie decyzji, która umożliwi organowi I instancji działanie niezgodne z K.p.a., co w konsekwencji umożliwi mu przewlekłe prowadzenie postępowania". Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, skarżący w dalszej części pisma, wywodził naruszenie przez organ obowiązku prawidłowego informowania stron o przebiegu postępowania i pouczania "o rodzaju możliwych czynności procesowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej zwanej P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższej regulacji wynika dopuszczalność orzekania przez sądy administracyjne wyłącznie w sprawach, w których organy administracyjne działają w formach władczych (art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a), bądź w przypadku bezczynności organów i to tylko w takim zakresie w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień, oraz innych aktów i czynności (art 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone pismo zostało wydane w tzw. trybie skargowym uregulowanym w przepisach art. 221 i nast. Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – w skrócie: "K.p.a."). Przedmiotem takiej skargi, zwanej: "skargą powszechną", może być, w myśl art. 227 K.p.a., w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy ponadto zauważyć, iż postępowanie skargowe w rozumieniu przepisów K.p.a jest jednoinstancyjne i nie ma w nim miejsca na środki zaskarżenia. Jeśli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ, może złożyć skargę na działalność tego właśnie organu, ale nie skargę sądowoadministracyjną. S. P. wniósł skargę na odpowiedź Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 24 stycznia 2014 r. We wskazanym piśmie organ odpowiedział S. P. na jego pismo z dnia 18 stycznia 2014 r., w którym skarżący zwrócił się, na zasadzie art. 9 K.p.a., o poinformowanie go jakie czynności administracyjno-prawne mógłby podjąć w celu zmuszenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim do działań zmierzających do przywrócenia praworządności na terenie działki A i B w [...]. Z treści korespondencji pomiędzy organem i skarżącym wynika, że kwestionowane pismo organu z dnia 24 stycznia 2014 r. zostało wydane w ramach toczącego się postępowania skargowego na działalność powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, jako kolejna odpowiedź udzielona S. P. na podnoszone przez niego zarzuty. Stwierdzić zatem przyjdzie, że wniesiona do tut. Sądu skarga z dnia 11 lutego 2014 r. posiada charakter skargi powszechnej, objętej przepisami Działu VIII K.p.a. Pogląd ten potwierdza także okoliczność, że S. P. pismem z dnia 27 stycznia 2014 r., złożył zażalenie do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego na działanie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, przez co niejako potwierdził prowadzony przez niego tryb skargi powszechnej. Uwzględniając przywołane okoliczności sprawy, zauważyć należy, że w myśl art. 229 pkt 3 K.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg w sprawie, której przedmiotem skargi są zadania lub działalność organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego oraz kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej – właściwy jest wojewoda lub organ wyższego stopnia. Stosownie do art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z póżn. zm.) organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego. Skoro do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim w przedmiocie wykonywania przez niego działalności jest Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Opolu i jest to postępowanie jednoinstancyjne, to nie służy na nie dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ten pogląd Sądu jest zbieżny z aktualnym orzecznictwem, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007r., sygn. akt I OSK 395/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 362475; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007r., sygn. akt III SA/Lu 586/07, dostępne Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, dostępne System Informacji Prawnej LEX nr 295005). Skarga powszechna S. P. nie zawiera się zatem w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych oznaczonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. i jako taka podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a Wobec powyższego Sąd orzekł, jak w sentencji.