II SA/Op 141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ś. na pismo Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej na skutek zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 141/10 o odrzuceniu zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 141/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił zażalenie wniesione przez T. Ś. na zarządzenie tegoż Sądu z dnia 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Op 141/10, o pozostawieniu wniosku o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym przez Sąd terminie braków formalnych wniesionego zażalenia. Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie do wniesienia środka zaskarżenia został skarżącemu doręczony w trybie art. 71 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., tj. za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w T. w dniu 12 sierpnia 2010 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (por. k. 151 akt sądowych). Termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał w dniu 19 sierpnia 2010 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2010 r. nadanym 27 sierpnia 2010r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 30 sierpnia 2010 r., a zatytułowanym "skarga na szczególne bezwzględne łamanie prawa procesowego, Konstytucji RP i Regulaminu E.K.P.C i P.W. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w sposobie prowadzenia spraw II SA/Op 141-143/10". T. Ś. w nagłówku tego pisma zaznaczył, że dotyczy ono "postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy prawnej". W uzasadnieniu pisma skarżący wyraził swoje niezadowolenie, co do sposobu prowadzenia i rozpoznania jego spraw przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, który - jego zdaniem - pozbawił go jawności procesowej, zdolności procesowej oraz prawa do obrony interesów. Podnosił, iż "sprawy jego były prowadzone przez Sąd opieszale, bo ponad 1,5 roku czasu, czym działano na jego szkodę". Zarzucił, że sfałszowano treść skarg, skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ponadto nie wyjaśniono przyczyn zmiany sygnatur akt z II SA/Op 23-25/09 na II SA/Op 141-143/10. Odnosząc się natomiast do składanych wniosków o przyznanie prawa pomocy, zarzucił, że "wbrew zakazowi cenzury korespondencja kierowana do WSA w Opolu została poddana cenzurze a następnie wyrzucona do kosza". Powyższe pismo procesowe, Sąd zakwalifikował jako zażalenie. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia z dnia 21 sierpnia 2010 r., przez wskazanie zaskarżonych postanowień oraz sprecyzowanie, czy wnosi o zmianę, czy też uchylenie zaskarżonych postanowień w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie powyższe zostało skutecznie doręczone skarżącemu, w trybie art. 71 § 2 P.p.s.a., w dniu 6 września 2010 r. - co wynika z adnotacji na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por. K.159-160 akt sądowych). Termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 13 września 2010 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych wniesionego zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, iż Sąd zakwalifikował pismo procesowe złożone przez skarżącego T. Ś. jako zażalenie. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści tego pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a ponadto każde pismo niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 grudnia 1997 r., sygn. akt III CKN 289/97, opubl. LEX nr 32601, oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FZ 292/08, opubl. LEX nr 517681). Z treści pisma skarżącego, nazwanego "skargą", wynika niewątpliwie określenie treści wniosku będącego przedmiotem pisma, w sposób pozwalający na jego zakwalifikowanie jako zażalenia w rozumieniu art. 194 § 1 P.p.s.a. Skarżący zaznaczył bowiem, że pismo dotyczy postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy. Takiego wprost rozstrzygnięcia w sprawie nie wydano. Dlatego zarządzeniem Przewodniczącego z 31 sierpnia 2010r. wezwano do uzupełnienia braków pisma. W rachubę bowiem wchodziły zarządzenia z 19 kwietnia 2010r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy i postanowienie z 5 sierpnia 2010r. o odrzuceniu zażalenia. Skarżący wezwania nie wykonał. Kierując się zatem literalnym brzmieniu jego pisma z 21 sierpnia 2010r. Sąd przyjął, że zaskarża postanowienie z 5 sierpnia 2010r. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz postanowienia, których przedmiotem są ściśle określone czynności procesowe. Stosownie do treści art. 194 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Zażalenie wniesione po upływie terminu wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy P.p.s.a.). Ponadto wskazać trzeba, iż zgodnie z art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym ( art. 46 P.p.s.a.) oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 193 § 3 P.p.s.a). Stosownie zaś do postanowień art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Oznacza to, iż przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania zażalenia Sąd zobowiązany jest zbadać je pod względem formalnym. Do warunków skutecznego złożenia zażalenia do sądu administracyjnego zalicza się między innymi uzupełnienie jego braków formalnych. Jeżeli zażalenie zawiera takie braki, a nie zostały one uzupełnione, Sąd zażalenie odrzuca. W przedmiotowej sprawie T. Ś. wezwany został do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia, poprzez wskazanie zaskarżonych postanowień oraz sprecyzowanie, czy wnosi o ich zmianę, czy też uchylenie. Powyższe wezwanie, jak wynika z akt sprawy zostało doręczone skutecznie skarżącemu, w trybie art. 71 § 2 P.p.s.a., tj. za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego w T., w dniu 6 września 2010 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych wniesionego zażalenia upływał w dniu 13 września 2010 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych, co oznacza, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić. Na koniec należy też zauważyć, że postanowienie z dnia 5 sierpnia 2010r. w sprawie II SA/Op 141/10 zostało doręczone skarżącemu 12 sierpnia 2010r. ze stosownym pouczeniem o prawie, trybie i terminie jego zaskarżenia. Termin tygodniowy z art. 194 § 2 P.p.s.a. upłynął zatem z dniem 19 sierpnia 2010r. Dlatego zarówno w dacie sporządzenia zażalenia tj. 21 sierpnia 2010r., jak i nadania do Sądu tj. 27 sierpnia 2010r. ten środek odwoławczy był spóźniony. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.