II SA/Op 142/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Ozimku z dnia 29 marca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie gminnego programu opieki nad zabytkami postanawia odrzucić skargę. Pismem procesowym z dnia 8 lutego 2018 r. R. M., reprezentowany przez adwokata B. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ozimku z dnia 29 marca 2017 r., Nr [...], w sprawie przyjęcia Gminnego Programu Opieki nad zabytkami na lata 2017-2020, w zakresie § [...] pkt [...] nr [...], tj. dotyczącym wpisu do Gminnej Ewidencji Zabytków budynku znajdującego się na działce przy ul. [...], obręb [...], o numerze działki nr a, oraz znajdującego się na nieruchomości objętej księgą wieczystą o numerze [...]. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 26 marca 2018 r. wezwano skarżącego, do rąk jego pełnomocnika, do uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym i w tym celu nadesłanie wystosowanego do tego organu wezwania w trybie wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą wraz z potwierdzeniem daty jego nadania. Wezwania powyższe, zawierające pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści spowoduje odrzucenie skargi, zostały doręczone w jednej przesyłce w dniu 5 kwietnia 2018 r., na adres kancelarii pełnomocnika, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma (k. 76 akt sąd.). Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, co wynika z zapisku urzędowego tut. Sądu, a także nie wykazał, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi, sąd zobowiązany jest do ustalenia jej dopuszczalności. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), skarga podlega odrzuceniu, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, z późn. zm.), w jej brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z przytoczonego przepisu wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. Z regulacją tą koresponduje art. 52 § 4 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto zakres kontroli został przez ustawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z kolei, stosownie do art. 53 § 2 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie - w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z 2 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu odnotowania wymaga, że wprawdzie przepisami art. 2 pkt 1 oraz art. 9 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) z dniem 1 czerwca 2017 r. został zniesiony zawarty w wyżej przytoczonym przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa, a przepis art. 52 § 4 P.p.s.a. został uchylony oraz zmieniony został termin określony w art. 53 § 2 P.p.s.a., jednakże na mocy art. 16 i art. 17 ust. 2 powołanej ustawy zmieniającej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Wystąpienie z wezwaniem w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym warunkuje zatem możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. i warunek ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w której przedmiotem skargi jest uchwała z dnia 29 marca 2017 r. Skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. Wezwanie w tym przedmiocie pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 5 kwietnia 2018 r. Stąd, wyznaczony termin 7 dni do wykonania wezwania rozpoczął bieg w dniu 6 kwietnia 2018 r. i zakończył się w dniu 12 kwietnia 2018 r. (czwartek). Skarżący nie odpowiedział na wezwanie, a zatem nie wykazał, że przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, co skutkowało stwierdzeniem niedopuszczalności skargi, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis. Wpis jest opłatą sądową (art. 212 § 1 P.p.s.a. ), którą stosownie do treści art. 219 § 1 P.p.s.a. należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Ustawodawca w art. 220 § 1 P.p.s.a. przewidział sytuację, gdy wnoszący pismo nie wniósł opłaty od tego pisma już w chwili jego złożenia. W tym przypadku przewodniczący zobowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby opłacił pismo (skargę) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wpis stały w kwocie 300 zł, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), pobiera się w sprawach skarg, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało przesłane do rąk pełnomocnika skarżącego w dniu 5 kwietnia 2018 r. Siedmiodniowy termin do wykonania powyższego obowiązku rozpoczął bieg w dniu 6 kwietnia 2018 r. i upływał z końcem dnia 12 kwietnia 2018 r. (czwartek). Skarżący nie uiścił jednak wpisu od skargi. Skoro we wskazanym przez Sąd terminie nie doszło do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi, to zastosowanie znajduje przepis art. 220 § 3 P.p.s.a., wedle którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.