II SA/Op 157/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik - spr. Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant Sekretarz sądowy Mariola Krzywda po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. K. i J. K. na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 30 kwietnia 2014 r., Nr XXX/196/14 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym B. K. i J. K., solidarnie, kwotę 300 (trzysta) złotych, tytułem uiszczonego w sprawie wpisu sądowego. Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga B. K. i J. K. na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 30 kwietnia 2014 r., Nr XXX/196/14 w sprawie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...]. Skarżący zaskarżonej uchwale zarzucili naruszenie art. 14 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym poprzez nieprawidłowe zastosowanie i przekroczenie granic władztwa planistycznego organu gminy polegające na wyłączeniu spod przewidywanego przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działek nr a, b, c, d, e, f, g, h, i oraz j w sytuacji, gdy nie ma ku temu żadnych przesłanek materialnoprawnych, ani faktycznych, a uwarunkowane jest to wyłącznie subiektywną próbą zalegalizowania przez Gminę aktualnego sposobu zagospodarowania terenu, do którego wtórnie opracowano obowiązujące studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy. Zarzucili nadto naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść uchwały, a to art. 153 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach, gdy sądy administracyjne rozstrzygające w przedmiocie planistycznego zagospodarowania tego terenu kategorycznie wypowiedziały się, że niedopuszczalne jest sankcjonowanie, a nawet traktowanie jako priorytetu istniejącego stanu zagospodarowania terenu, jeżeli doszło do niego w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa. Wskazując na powyższe domagali się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu podali, że dochowali warunków formalnych skargi wynikających z przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tj. skutecznie wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 7 października 2014 r. w wyniku, którego organ podjął uchwałę, która doręczona została w dniu 20 listopada 2014 r., a w której uznano wezwanie za nieuzasadnione. Gmina Komprachcice w odpowiedzi na skargę wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu uchwały z dnia 30 października 2014 r. Organ argumentował, że skarga winna zostać oddalona, gdyż nie kształtuje ona praw i obowiązków skarżących, którzy nie wykazali nadto, aby wyłączenie przedmiotowych działek spod procesu planistycznego godziło w ich interes prawny. Charakter prawny uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie pozwala zakwalifikować jej do aktów prawa miejscowego, gdyż żaden z jej zapisów nie ma charakteru abstrakcyjnego i generalnego. Uchwała ta skierowana jest do organu wykonawczego gminy. Podał nadto, że zaskarżona uchwała podjęta została po doręczeniu organowi odpisu prawomocnego wyroku WSA w Opolu stwierdzającego, że uchwała Rady Gminy Komprachcice Nr XVI/93/12 z dnia 18 października 2012 r. w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Komprachcice w części obejmującej działki Nr a, b, c, d, e, k oraz w części działki nr i i j w [...] jest niezgodna z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Wniesiona przez skarżących skarga dotyczy uchwały Rady Gminy Komprachcice z dnia 30 kwietnia 2014 r., Nr XXX/196/14, w sprawie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...]. Stosownie do art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, skargę można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one w postępowaniu, a jeśli nie były one przewidziane ustawą, wniesienie skargi musi być poprzedzone wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Szczególne przesłanki dopuszczalności zaskarżenia uchwał organów gminy przewiduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, ze zm.), w myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepis ten ustanawia zatem przesłankę dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Uchwałę organu gminy podjętą w zakresie administracji publicznej można zaskarżyć do sądu administracyjnego dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, przy czym w sprawie o usunięcie naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 4). Oznacza to, że skarga do sądu administracyjnego może być złożona dopiero wówczas, gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę, odmówi usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak–Molczyk, M.Romańska: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze "LexisNexis" Warszawa 2004 r. str. 242). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (por. http:www.orzeczenia.nsa.gov.pl) zajął stanowisko, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarga do Sądu wywiedziona na na podstawie art. 101 ust. 1 ww. ustawy jest prawidłowo złożona, gdy pomiędzy wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a jej wniesieniem nie upłynął termin 60 dni, w sytuacji braku odpowiedzi organu w tym okresie lub w terminie 30 dni od daty doręczenia stanowiska organu, który doręczył je przed upływem 60-dniowego terminu. Inaczej mówiąc, zgodnie z poglądem zaprezentowanym w powołanej uchwale, który skład orzekający w sprawie podziela, przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udziela odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i czyni to przed upływem 60 dni wówczas termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie strony. Drugi termin dotyczy sytuacji, gdy organ nie udziela odpowiedzi na wezwanie lub czyni to po upływie terminu 60 dni, wówczas termin do wniesienia skargi wynosi 60 dni i liczy się go od dnia doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Niedochowanie tych terminów powoduje konieczność uznania przez Sąd, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 P.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą pismem datowanym na dzień 26 sierpnia 2014 r., które wpłynęło do organu w dniu 28 sierpnia 2014 r. (por. akta administracyjne). Z treści pisma wynika, że skarżący po powzięciu wiadomości o podjęciu uchwały z dnia 30 kwietnia 2014 r. o zmianie uchwały o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] z pominięciem działek nr a, b, c, d, e, f, g, h, i oraz j km. [...] nie godzą się z powyższym, gdyż nie są to tereny zamknięte, lecz przylegają bezpośrednio do terenów mieszkaniowych. Zarzucili w nim nadto, że organ nie powinien marnować pieniędzy podatników na sporządzanie, jak to określili, fałszywych planów zagospodarowania przestrzennego czy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, skoro orzeczenia sądu administracyjnego wskazywały na niemożność istnienia nielegalnego zakładu przemysłowego w bardzo bliskiej odległości od budynków mieszkalnych. Wójt Gminy Komprachcice, wobec wątpliwości co do charakteru i zakresu żądania, pismem z dnia 15 września 2014 r. zwrócił się o jednoznaczne określenie czy pismo dotyczy likwidacji działalności przemysłowej na wskazanym obszarze, czy też jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Gminy w postaci pominięcia w uchwale Nr XXX/196/14 obszarów wskazanych w piśmie działek. Odpowiadając na powyższe skarżący w piśmie z dnia 7 października 2014 r., które wpłynęło do organu w dniu 8 października 2014 r. podali, iż stanowi ono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Gminy Komprachcice przez podjęcie uchwały Nr XXX/196/14, którą wskazane działki wyłączono z przygotowywanego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi [...]. Powyższe pismo skarżących nie może być uznane za kolejne, czy też nowe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, lecz jedynie jako precyzujące stanowisko. W piśmie tym skarżący nie podnieśli też żadnych nowych, ani dodatkowych argumentów w sprawie. Uchwałą z dnia 30 października 2014 r., Nr XXXIII/219/14, Rada Gminy Komprachcice zajęła negatywne stanowisko wobec wniesionego przez skarżących wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała wraz z jej uzasadnieniem została doręczona skarżącym w dniu 20 listopada 2014 r. i jest to okoliczność bezsporna. Zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., jak już wskazano wyżej, skargę w przypadkach o których mowa w art. 52 § 3 i 4, do sądu administracyjnego można wnieść po upływie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Termin zatem do wniesienia skargi przez skarżących na uchwałę Rady Gminy Komprachcice z dnia 30 kwietnia 2014 r., Nr XXX/196/14, upłynął z dniem 27 października 2014 r. (poniedziałek). Złożona zatem przez skarżących w dniu 18 grudnia 2014 r. (data prezentaty przyjęcia skargi; karta 2 akt sądowych) skarga, datowana na dzień 16 grudnia 2014 r., została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z przekroczeniem terminu, o którym stanowi art. 53 § 2 P.p.s.a., co wywołuje z kolei ten skutek, że skarga została wniesiona po terminie i podlegała odrzuceniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przewiduje jako przesłankę do odrzucenia skargi wniesienie jej po terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak sentencji.