II SA/Op 158/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Janowska Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant St. inspektor sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. i E. B. na uchwałę Rady Gminy Tarnów Opolski z dnia 20 marca 2017 r., Nr XXXI/225/2017 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącym A. B. i E. B. solidarnie kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem procesowym z dnia 5 lutego 2019 r. A. B. i E. B. (dalej: skarżący), reprezentowani przez adwokata P. P., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Gminy Tarnów Opolski z dnia 20 marca 2017 r., Nr XXXI/225/17, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi [...] - 2. Skarżący domagali się stwierdzenia nieważności ww. uchwały w części dotyczącej ustalenia przeznaczenia działki nr a k. m 2, obręb [...], jako działki przeznaczonej na cele mieszkaniowe. Zażądali również zasądzenia od organu na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. Skarga została wniesiona listem poleconym, złożonym w placówce pocztowej w dniu 20 marca 2019 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przesyłkę (k. 18 akt sąd.). W odpowiedzi na skargę Gmina Tarnów Opolski wniosła o oddalenie skargi oraz zasądzenie od skarżących na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Jak wynika z akt sądowych, w dniu 15 marca 2018 r. skarżący nadali w placówce pocztowej - zawarte w piśmie z dnia 12 marca 2018 r. - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą Rady Gminy Tarnów Opolski z dnia 20 marca 2017 r. (k. 59 i 61 akt sąd.). Wezwanie to wpłynęło do Urzędu Gminy Tarnów Opolski w dniu 16 marca 2018 r. (k. 72 akt sąd.). Gmina Tarnów Opolski udzieliła odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r., skutecznie doręczonym skarżącym w dniu 18 kwietnia 2018 r., co dokumentuje kserokopia zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdująca się w aktach sądowych sprawy (k. 73 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawie skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Taki właśnie akt stał się przedmiotem skargi A. B. i E. B., którzy zakwestionowali legalność uchwały Rady Gminy Tarnów Opolski z dnia 20 marca 2017 r., Nr XXXI/225/17, w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w odniesieniu do należącej do nich działki o numerze a. Możliwość wniesienia skargi na akt prawa miejscowego przewidziana została w przepisie szczególnym, tj. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wyjaśnić trzeba, że obecne brzmienie wskazanego przepisu obowiązuje od 1 czerwca 2017 r., natomiast przed tą datą art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Powołane ostatnio brzmienie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - obowiązujące do dnia 1 czerwca 2017 r. - ma zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na treść art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 r. Przepis ten stanowi, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała podjęta została w dniu 20 marca 2017 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. Stosownie natomiast do art. 53 § 2 P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (por. uchwała siedmiu sędziów NSA, sygn. akt II OPS 2/07, dostępna na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powiedzianego dotychczas wskazać należy, że zaskarżenie uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej do sądu administracyjnego wydanej przed 1 czerwca 2017 r. jest możliwe po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W związku z tym, termin do wniesienia skargi na uchwałę podjętą przed 1 czerwca 2017 r., zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu sprzed nowelizacji, wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie, od dnia doręczenia wzywającemu tej odpowiedzi rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni do złożenia skargi, przewidziany w art. 53 § 2 P.p.s.a. Z akt zgromadzonych w sprawie wynika, że skarżący kwestionując uchwałę z dnia 20 marca 2017 r. wystosowali do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do organu w dniu 16 marca 2018 r., a odpowiedź organu została udzielona pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r., doręczonym skarżącym w dniu 18 kwietnia 2018 r. Skarga została natomiast wniesiona przesyłką poleconą złożoną w placówce pocztowej w dniu 20 marca 2019 r. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że wprawdzie przepisami art. 2 pkt 1 oraz art. 9 pkt 2 i 3 ustawy zmieniającej z dnia 7 kwietnia 2017 r. z dniem 1 czerwca 2017 r. został zniesiony zawarty w wyżej przytoczonym przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa, a przepis art. 52 § 4 P.p.s.a. został uchylony oraz zmieniony został termin określony w art. 53 § 2 P.p.s.a., jednak na mocy art. 17 ust. 2 powołanej ustawy zmieniającej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. Wystąpienie z wezwaniem w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym warunkuje zatem możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. i warunek ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w której przedmiotem skargi jest uchwała z dnia 20 marca 2017 r. Do rozpoznania skargi A. B. i E. B. zastosowanie miały więc przepisy P.p.s.a. obowiązujące do dnia 31 maja 2017 r. Zatem, termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie wynosił 30 dni i biegł od dnia doręczenia skarżącym odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, co miało miejsce w dniu 18 kwietnia 2018 r. Termin ten rozpoczął bieg w dniu 19 kwietnia 2018 r. i upłynął z dniem 18 maja 2018 r. Wobec tego skarga złożona w placówce pocztowej w dniu 20 marca 2019 r. została wniesiona po upływie wymaganego terminu. Z tego względu Sąd w punkcie 1 sentencji postanowienia orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast orzeczenie o zwrocie wpisu, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.