II SA/Op 16/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz p rozpoznaniu w dniu 15 marca 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Z. C. wniósł w dniu 2 stycznia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] o uznaniu za osobę bezrobotną i jednocześnie odmawiającą przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres ustalony w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (12 miesięcy) w wysokości określonej w art. 24 ust. 3 tejże ustawy (120 % podstawy wymiaru) miesięcznie. W skardze zarzucił, że niesłusznie odmówiono przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a wynikło to z błędnego przyjęcia przez organy obydwu instancji, iż zwolnienie funkcjonariusza celnego ze służby na podstawie art. 25 ust. 1, pkt 8a ustawy o Służbie Celnej jest równoznaczne z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy. Wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Zarządzeniem z dnia 6 stycznia 2004 r., nr IV SO/Wr 17/04 skarga przekazana została według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podać trzeba, że zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) z dniem 1 stycznia 2004 r. utworzone zostały w Warszawie i miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego, utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów, wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz zniesione zostały ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na zasadzie § 1 pkt 9 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652), dla obszaru województwa opolskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Stosownie do art. 59 § 2 sąd, któremu sprawa została przekazana przez inny sąd administracyjny, który stwierdził swą niewłaściwość, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Organ II Instancji w odpowiedzi na skargę z dnia 18 lutego 2004 r. wskazał, iż skorzystał z uprawnień, wynikających z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 – zwaną dalej ustawą i uwzględnił skargę w całości, uchylając zaskarżoną decyzję w całości i przyznając skarżącemu w nowej decyzji z dnia 17 lutego 2004r. Nr [...] status bezrobotnego i zasiłek dla bezrobotnych w wysokości i na okres zgodny z jego wnioskiem. Na zasadzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przedmiotem skargi była decyzja Wojewody [...], uznająca skarżącego za bezrobotnego i odmawiająca mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Działając w trybie art. 54 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewoda [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w dniu 17 lutego 2004r. wydał nową decyzję, nr [...], w której uznał Z. C. za osobę bezrobotną i przyznał prawo do zasiłku na okres 12 miesięcy, w wysokości wynikającej z art. 24 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, wynoszącej miesięcznie 120 % podstawy wymiaru. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w/p ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi Z. C. była decyzja Wojewody [...] o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. Decyzja ta została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała istnieć, a zatem brak jest przedmiotu zaskarżenia. W decyzji z dnia 17 lutego 2004 r. przyznano skarżącemu status bezrobotnego oraz prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy, a zatem należało uznać, że skarga została uwzględniona w całości i nie został naruszony przepis art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi Z. C. należało uznać za bezprzedmiotowe i jako takie umorzyć. Postanowienie nie zawiera rozstrzygnięcia o kosztach, bowiem w postępowaniu dotyczącym statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, strona skarżąca, na podstawie art. 239 pkt 1 b w/p ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.