II SA/Op 163/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz Protokolant Sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. P. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] o numerze [...], Wojewoda Opolski - po rozpatrzeniu odwołania W. P. - utrzymał w mocy decyzję Starosty Strzeleckiego z dnia [...], nr [...],w przedmiocie przyznania W. P., od dnia 5 stycznia 2007 r., prawa do zasiłku w wysokości 639,50 zł miesięcznie. Decyzję Wojewody Opolskiego, zawierającą prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, doręczono stronie osobiście w dniu 12 lutego 2007 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy. W. P. wniosła skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tj. bez pośrednictwa zaskarżonego organu, w dniu 7 marca 2007 r. (data stempla pocztowego). Skarga ta została zarejestrowana w tut. Sądzie pod numerem II KO/Op 29/07 i następnie, w wyniku wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 marca 2007 r., przekazano ją do Wojewody Opolskiego w dniu 16 marca 2007 r. Skarga wraz z odpowiedzią Wojewody Opolskiego wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w dniu 2 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należało ocenić, czy skargę złożono skutecznie. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest wniesienie jej w ustawowym terminie. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie, przepis art. 53 § 1 P.p.s.a., określając termin do wniesienia skargi, formułuje początek jego biegu w przypadku doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia (m.in. decyzji) w sprawie. Początkową datą wskazanego terminu będzie - zgodnie z art. 111 § 1 K.c. w zw. z art. 83 § 1 P.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym stronie zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Warto także odnotować, iż w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności doręczeń wyrażona w przepisie art. 39 K.p.a., co oznacza, iż organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub inne upoważnione osoby, lub organy. Podkreślić należy, iż termin do wniesienia skargi jest terminem prekluzyjnym, którego dochowanie sąd ocenia z urzędu. W przypadku przekroczenia terminu, sąd zobowiązany jest skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, przypomnieć należy, że skarżąca otrzymała decyzję organu odwoławczego w dniu 12 lutego 2007 r., oraz, że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi, za pośrednictwem Wojewody Opolskiego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Powtórzyć także wypada, że przy obliczaniu wskazanego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczona została zaskarżona decyzja. Stąd, bieg terminu trzydziestodniowego do wniesienia skargi rozpoczął się w dniu następnym po dniu doręczenia decyzji, tj. w dniu 13 lutego 2007 r. i upłynął w dniu 14 marca 2007 r. Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Odnotować można, że dla zachowania terminu do wniesienia skargi nie jest istotne, czy skarżący nadał skargę w placówce pocztowej przesyłką poleconą zaadresowaną na adres organu, który wydał kwestionowaną decyzję, czy też złożył ją osobiście w siedzibie tego organu. Wspomnieć należy, iż w myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczyła skarga. W okresie tym termin do złożenia skargi był zachowany zarówno w sytuacji wniesienia skargi za pośrednictwem właściwego organu, jak i wówczas, gdy skarga została złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego. Jak Sąd wskazał powyżej, przepisy te obowiązywały jednak tylko przez dwa lata, a więc do 1 stycznia 2006 r. Obecnie, regułą jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, lub za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd lub organ, powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub przez niewłaściwy organ, w polskiej placówce pocztowej, na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/Gl 647/04, ONSA i WSA 2005, nr 6, poz. 116). W sytuacji, gdy skarga ta zostaje przekazana przez upoważnionego pracownika, decyduje data wpływu skargi do organu właściwego. Przypomnieć należy, iż W. P. pouczono w zaskarżonej decyzji o sposobie i terminie wniesienia skargi. Pomimo to, złożyła w dniu 7 marca 2007 r. (data stempla pocztowego) skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a więc bez pośrednictwa Wojewody Opolskiego. Skarga wpłynęła w dniu 12 marca 2007 r. i Sąd przekazał ją, poprzez upoważnionego pracownika, właściwemu organowi, tj. Wojewodzie Opolskiemu w dniu 16 marca 2007r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, znajdująca się w aktach sprawy. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., wskazaną wyżej datę przekazania skargi przez tut. Sąd do Wojewody Opolskiego, tj. 16 marca 2007 r., należało uznać za datę wniesienia skargi. Zauważyć jednocześnie trzeba, że pomimo niezwłocznego przekazania skargi do organu właściwego, wpłynęła ona do Wojewody Opolskiego z dwudniowym uchybieniem terminu. Reasumując stwierdzić należało, iż W. P. uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Wprawdzie nadała skargę przesyłką pocztową, zachowując trzydziestodniowy termin liczony od dnia doręczenia skarżonej decyzji, jednakże nie spełniła przesłanki wniesienia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem właściwego organu administracji, przez co, za datę wniesienia skargi należało w istocie przyjąć dzień 16 marca 2007 r. Skarżąca, nie stosując się do pouczenia o sposobie wniesienia skargi winna liczyć się z tym, iż zostanie obarczona ewentualnymi negatywnymi konsekwencjami swojego działania, a co za tym idzie, następstwami wpływu skargi do Wojewody Opolskiego z uchybieniem ustawowego, trzydziestodniowemu terminu. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarga W. P. - jak wykazano wcześniej - została wniesiona z uchybieniem ustawowo określonego terminu, należało ją odrzucić, na mocy zacytowanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a