II SA/Op 169/06

Dnia 16 października 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Pawłowiczki z dnia 26 stycznia 2006 roku, Nr 232/XXXVII/06 w przedmiocie dostarczania wody i odprowadzania ścieków postanawia umorzyć postępowanie. Rada Gminy Pawłowiczki uchwałą nr 232/XXXVII/06 z dnia 26 stycznia 2006r., uchwaliła regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków obowiązujący na obszarze Gminy Pawłowiczki z powołaniem się na art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72 poz. 747 ze zm.), który stanowił załącznik do wymienionej ustawy. Wojewoda Opolski działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001, nr 142, poz. 1592 ze zm.) wniósł o stwierdzenie nieważności wymienionej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa, w szczególności art. 19 ust. 2 wymienionej wyżej ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków. W odpowiedzi na skargę organ uznał skargę za zasadną podnosząc, że podjęto inicjatywę zmierzającą do uchwalenia nowej uchwały Rady Gminy Pawłowiczki uwzględniającej zastrzeżenia organu nadzoru. W piśmie procesowym z dnia 6 maja 2006 roku Wojewoda Opolski uzależnił wycofanie skargi od podjęcia przez Radę Gminy właściwej uchwały oraz stwierdzenia, że zaskarżona uchwała, nie wywołała żadnych skutków prawnych w okresie jej obowiązywania, przy czym wskazano, że uchwała z 26 stycznia 2006 r. została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 27 marca 2006 r., (Nr 21 poz. 728) i zgodnie z § 4 uchwały weszła w życie z upływem 14 dni od jej ogłoszenia. Na rozprawie w dniu 14 września 2006r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o odroczenie rozprawy gdyż Rada Gminy Pawłowiczki uchwaliła 5 września 2006 r. kolejny Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków i konieczne było podjęcie czynności nadzorczych celem ustalenia jej zgodności z prawem. Pismem procesowym z dnia 11 października 2006 r. Wojewoda Opolski cofnął skargę podnosząc, że uchwała Rady Gminy z dnia 5 września 2006r., nr 257/XLIV/06 uwzględniająca poprzednie zastrzeżenia organu nadzoru, zawiera jedynie nieistotne naruszenia prawa w związku z czym zostanie ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego. Wskazano także, że Wójt Gminy Pawłowiczki złożył 5 października 2006r. oświadczenie, iż zaskarżona uchwała z 26 stycznia 2006r. w okresie jej obowiązywania nie wywołała żadnych skutków prawnych (por. pismo procesowe strony skarżącej k. 53 wraz załącznikami k. 55-64). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej "ustawą". Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Cofnięcie skargi jest zatem taką instytucją procesową, która należy do dyspozytywnych czynności procesowych strony. Nie jest ono ograniczone terminem a moment złożenia takiego oświadczenia procesowego ma znaczenie jedynie dla kosztów postępowania sądowego (por. art. 232 ustawy). Związanie Sądu cofnięciem skargi nie jest bezwzględne. Z powołanego przepisu wynika jaki jest zakres kognicji Sądu administracyjnego. Sprowadza się do badania dwóch przesłanek a mianowicie, czy cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wada nieważności. Badając pod tym kątem oświadczenie Wojewody Opolskiego z 11 października z 2006 r. na tle okoliczności sprawy trzeba zważyć, że cofnięcie skargi było dopuszczalne. Uchwała Rady Gminy Pawłowiczki z 5 września 2006 roku nr 257/XLIV/06 w § 34 stanowi, że z dniem wejścia jej w życie traci moc zaskarżona uchwała z 26 stycznia 2006 roku, nr 232/XXXVII/06, przy czym niedokładność w braku wpisania pełnej nazwy i liczby 232 w oznaczeniu uchwały z dnia 26 stycznia 2006r., zasadnie została przez organ nadzoru potraktowana jako nieistotne naruszenie prawa z przyczyn wskazanych w wystąpieniu Wojewody Opolskiego z 6 października 2006 r., n PN.III-SJ-0912-1-11/06. Jeśli do tego dodać, że zgodnie z oświadczeniem organu Gminy zaskarżona uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych w okresie jej obowiązywania to jest oczywistym, że z mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć.