II SA/Op 173/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie art. 154 K.p.a. ostatecznej decyzji w sprawie czasowego odebrania zwierząt postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., Wojewódzki Sad Administracyjny w Opolu oddalił skargę K. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 stycznia 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie art. 154 K.p.a. ostatecznej decyzji w sprawie czasowego odebrania zwierząt Skarżący w dniu 10 lipca 2014 r. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. We wniosku wskazał, że został doprowadzony przez Gminę [...] do bankructwa. Jedyny jego majątek stanowi dom o powierzchni 124 m2, w rubrykach dotyczących mieszkania wymienił wielkość pomieszczeń mieszkalnych w domu, oraz dwie obory i wiata, a także gospodarstwo rolne o powierzchni 4,77 ha. Jedyny jego dochód stanowią dopłaty unijne w kwocie 7831,40 zł rocznie. Opłata za energię elektryczną 105 zł, woda 100 zł, wyżywienie 200 zł, opał 500 zł, ma zajęcie komornicze konta na kwotę 7532,73 zł. Skarżący wskazał też kwoty i zapiski nie zrozumiałe, referendarz sądowy uznał jednak, że nie będzie wzywał o ich wyjaśnienie, ponieważ ma on wystarczający obraz sytuacji materialnej skarżącego, na która składają się także materiały w aktach sprawy, jak np. dokumentacja fotograficzna, obrazująca zły stan zabudowań gospodarskich skarżącego czy stwierdzenia z decyzji, ze nie ma on środków na zakup paszy dla bydła. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane: - w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego oraz zwolnienie od kosztów sądowych, które stosownie do art. 211 P.p.s.a. obejmują opłaty sądowe (jakimi na zasadzie art. 212 § 1 w związku z art. 234 § 2 P.p.s.a. są wpis i opłata kancelaryjna) i zwrot wydatków lub w zakresie częściowym, obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej kwoty pieniężnej. Ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a., określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc w pkt 1, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w według pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja skarżącego wynikająca ze złożonego oświadczenia, które przyjęto za wiarygodne, uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Za poglądem takim przemawia analiza złożonego we wniosku oświadczenia oraz wskazane wyżej dokumenty w aktach sprawy. Wynika z nich, że skarżący utrzymuje się praktycznie jedynie z kwoty dopłat rolniczych unijnych. Skarżący zamieszkuje sam i nie ma od nikogo pomocy, nawet z opieki społecznej. Referendarz sądowy uznał, że spełnia on wyżej opisaną przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W ocenie referendarza nie przyznanie prawa pomocy, w jawiącej się sytuacji skarżącego, mogłoby spowodować zabranie mu dostępu do drogi sądowej i dalszego postępowania. Zasadne zatem jest udzielenie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie radcy prawnego z urzędu, spełni to bowiem cel instytucji prawa pomocy, zagwarantowania stronie dostępu do drogi sądowej. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.