II SA/Op 174/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania podania w sprawie nakazu rozbiórki na skutek wniosku adwokata S. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej K. G. oddalono wniosek o przyznanie kosztów. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sadzie Administracyjnym w Opolu, przyznał skarżącej K. G. prawo pomocy, obejmujące swym zakresem m.in. ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie, Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w O. o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, którym został adwokat S. W., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w O., przy ulicy [...] (por. szerzej: pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w O. z dnia 5 sierpnia 2008 r. – karta nr 58 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrokiem z dnia 16 października 2008 r. oddalił skargę K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania podania w sprawie nakazu rozbiórki. Na rozprawie, w dniu 16 października 2008 r. za skarżącą stawił się pełnomocnik wyznaczony z urzędu, adwokat S. W., który wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 8 maja 2009 r., powyższy wniosek o przyznanie kosztów pełnomocnika z urzędu został przekazany referendarzowi sądowemu, w celu rozpoznania. Pismem z dnia 8 maja 2009 r. referendarz sądowy wezwał adwokata S. W. do przedłożenia, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnictwa, upoważniającego do działania przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącej K. G. Ponadto, referendarz wezwał, do złożenia w terminie siedmiu dni oświadczenia, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), pod rygorem odmowy przyznania wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 14 maja 2009 r., za pośrednictwem poczty, do rąk osoby uprawnionej do odbioru przesyłki – A. Ż. – pracownika sekretariatu kancelarii, o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W aktach sprawy brak jest żądanych dokumentów. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: " P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 " P.p.s.a ", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 20 powołanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Referendarz sądowy podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, wyrażony przez Sąd Najwyższy i sądy administracyjne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, opubl. OSNC z 1999 r. nr 3, poz. 63; wyrok NSA W - wa z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, niepubl.), iż złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Przedmiotowe oświadczenie stanowi bowiem podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Faktu, iż opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części nie można wywodzić z treści żądania zawartego we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jego treść nie zastępuje bowiem treści oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia, i nie może być też z treścią tego oświadczenia utożsamiana. Wskazać jednocześnie należy, iż brak przedmiotowego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik - adwokat S. W., złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej do protokołu rozprawy z dnia 16 października 2008 r. Ponieważ na podstawie protokołu rozprawy nie można było ustalić, czy wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów zostało złożone oświadczenie, iż należna z tego tytułu opłata nie została zapłacona w całości lub w części, adwokat został wezwany do złożenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, oświadczenia o którym mowa w § 20 rozporządzenia, pod rygorem odmowy przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Referendarz wezwał także pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, do przedłożenia pełnomocnictwa, upoważniającego do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym w imieniu skarżącej K. G. Powyższe wezwanie zostało doręczone adwokatowi S. W. na adres Kancelarii Adwokackiej w O. przy ulicy [...], w dniu 14 maja 2009 r., do rąk pracownika tej kancelarii. Skoro doręczenie było skuteczne, to termin do dokonania żądanych czynności upłynął w dniu 21 maja 2009 r. Pełnomocnik nie dopełnił jednakże ciążącego na nim obowiązku, na co wskazuje brak w aktach sprawy stosownych dokumentów. Skoro adwokat S. W. nie przedłożył oświadczenia, iż koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone, ani w części, ani w całości, należało jego wniosek rozpoznać odmownie. W tej sytuacji, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.