II SA/Op 177/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego na skutek wniosku pełnomocnika strony skarżącej ustanowionego z urzędu o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu A.Z.-M od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) Skarga S.H. została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2010 r., w dniu 29 kwietnia 2010 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) złożyła ona wniosek o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu oraz umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych. Odpis postanowienia o ustanowieniu radcy prawnego z urzędu został stosownie do art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie P.p.s.a., w związku z § 35 ust. 2 i 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646), przesłany z Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu celem wyznaczenia radcy prawnego z urzędu dla skarżącego. Okręgowa Izba Radców wyznaczyła radcą prawnym z urzędu A.Z.-M. z Kancelarii Radcy Prawnego w N. W dniu 10 czerwca 2010 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego z urzędu, który w skardze tej zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych i oświadczył, że koszty te nie zostały w całości zapłacone. Wyrokiem z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1327/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S.H. W dniu 31 stycznia 2011 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), pełnomocnik z urzędu ponownie złożył wniosek w przedmiocie kosztów pomocy prawnej. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 15 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia – stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynoszącej 240 zł, nie mniej niż 120 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z § 2 ust. 3 Rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w brzemieniu nadanym przez § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, obecnie wynosi ona 23%. Referendarz sądowy przyznając radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu, koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.H., należy mu przyznać, wynagrodzenie w stawce minimalnej. Rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy radcy prawnego uzasadniał, w ocenie referendarza sądowego, taką wysokość wynagrodzenia. Referendarz sądowy nie przyznał radcy prawnemu zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem nie wykazał on ich poniesienia. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych 60 groszy). W związku z powyższym na postawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.