II SA/Op 181/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2008 r. w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wniosku adwokata R. G. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 listopada 2008 r., sygn. akt II SA/Op 181/08, w zakresie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: uzupełnić wyrok w ten sposób, że w sentencji dodaje pkt 4 w brzmieniu "4) przyznać adwokatowi R. G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w kwocie 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) zawierającej podatek od towarów i usług, w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) oraz zwrot poniesionych wydatków w kwocie 17 zł (słownie: siedemnaście złotych)." L. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia [...], Nr [...], utrzymującą rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy w sprawie dotyczącej udzielenia pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej rozbudowę części budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Z. przy ul. [...]. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2008 r., na skutek wniosku skarżącego przyznano mu prawo pomocy w całości poprzez ustanowienie dla niego adwokata z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych. Adwokatem skarżącego z urzędu został wyznaczony przez ORA w Opolu R. G. Przedłożył on pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od tego dokumentu w kwocie 17 (siedemnaście) zł. Na rozprawie w dniu 28 października 2008 r., złożył do protokołu wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz z kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W wyroku z dnia 13 listopada 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, nie zawarł rozstrzygnięcia odnośnie wyżej wskazanego wniosku adwokata z urzędu. Adwokat w dniu 27 listopada 2008 r. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w tym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek adwokata z urzędu jest zasadny. Adwokat ustanowiony z urzędu złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz z kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa przed zamknięciem rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku z dnia 13 listopada 2008 r., uwzględniającego skargę. W wyroku nie rozstrzygnięto tego wniosku. Adwokat złożył zatem w dniu 27 listopada 2008 r. wniosek o uzupełnienie wyroku. Należało zatem w oparciu o art. 157 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., uzupełnić wyrok co do kosztów, co następuje w drodze postanowienia. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanym dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia – stawka minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, w brzemieniu nadanym przez § Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym to rozporządzenie, sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 5 kwietnia 2004r., Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 22 %, jest to stawka podstawowa, i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze. Sąd, przyznając adwokatowi koszty udzielonej przez niego pomocy prawnej z urzędu kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i uznał, iż za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi należy mu przyznać wynagrodzenie według norm przepisanych. Wynagrodzenie to przyznał w stawce minimalnej, albowiem uzasadniał to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata. Zasądzając wynagrodzenie uwzględniono § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższono wynagrodzenie o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 52,80 zł. Sąd przyznał też adwokatowi wnioskowany przez niego zwrot niezbędnego wydatku, w postaci opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 (siedemnaście), którego poniesienie wykazał dołączając do akt sprawy dowód wpłaty (k – 41 a. sąd.). Z tych względów, na podstawie art. 157 § 2 i 3 w związku z art. 250 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało orzec jak w sentencji